30 September

Joepie, 30 september alweer en morgen weer weekend. Wat een fijn werk is dit toch, je komt net van vakantie terug, je werkt twee dagen, en dan staat het weekend alweer voor de deur, zelfs tot en met maandag ben ik vrij. In mijn agenda staat dat ik nu nog 40 dagen aan echte werkdagen heb!
Zucht……ik vraag me af of de vele collega’s en andere vrienden gelijk krijgen dat ik dit alles (mijn werk en het schrijven) zal missen.
Mmmmm, het schrijven denk ik wel…. de druk van mijn werkverplichting niet!
En de rest,……. ik maak makkelijk contact met iedereen, en of dit nu tijdens mijn werk is of op straat, de kroeg of tijdens een vakantie ……………gebrek aan het praatje zal ik niet hebben……
Hobby’s hebben we samen, …………..ik denk dat ik het wel in alle eerlijkheid jullie zal mogen vertellen ter zijne tijd! Wat dus inhoud dat ik deze blog na 31 december in ieder geval tot februari probeer af te bouwen. Ook ga ik rond snuffelen of ik de verhalen kan laten bundelen. Er zijn er vele die mij zeggen dat ik dat echt moet doen…. hoewel ik zelf sceptisch en een perfectionist ben, zullen alle verhalen waarschijnlijk herschrijven moeten worden of aangepast en het door een prof te laten moeten corrigeren en daarna door een uitgeverij te laten uitbrengen. Mijn man is de grote hulp op de achtergrond. Hij zorgt ervoor dat alle fouten er grotendeels uit zijn, dat is voor mij heel erg fijn, want ik ben dyslectisch, dus jullie zouden het echt niet begrijpen wat ik soms neerklad, of juist in een deuk liggen van het lachen, omdat enkele woorden juist andersom staan,…… grijnzzzzz

Nu naar mijn dienst. Die begon met een zonnetje om 14.00 uur. Om 17.15 uur vertrok ik vanuit Wageningen en zat ik direct na de universiteit tot bijna het dak toe vol. Grijnzzzz. Ik houd dan altijd ff een praatje via de microfoon, (als die het doet) en vraag dan aan al die jonge mensen ook de passagier die er tussendoor eerder uit moet, even de gelegenheid te willen geven dat dit dan ook vlot kan verlopen. Dus als zij bij de deuren dan even de stap naar buiten doen, loopt alles op rolletjes. Ik heb het nog nooit meegemaakt dat zij het niet deden. Dus ook deze rit verliep vlot en gladjes en was iedereen op tijd op het station Ede/Wageningen.
Het is vrijdagavond, dus er is een drukte van een jewelste, alle studente gaan richting huis, naar de familie, zodat mams de was weer kan doen. Of naar vrienden voor een leuk feestje. Verschillende slaapzakken en hoofdkussens heb ik voorbij zien gaan.

Zelf gaan wij dit weekend onze detector hobby beoefenen in het hoge noorden en zie ik jullie weer op dinsdag de 4de oktober.
Goed weekend allemaal, DoegieDoegie.