13 September

Dinsdag 13 september, weer een mooie zonnige dag, heerlijk!
Op de fiets, op weg naar mijn werk, kwam ik een vader tegen, ook op de fiets, die zijn zoontje van ongeveer een half jaar in zo’n voorbinddoek op zijn buik had. Dat vond ik al iets geweldig om te zien. En naar mijn mening en ouderwets denken op dat gebied, het was vast een jongetje want alles was blauw! Het kindje had een goed passende zonnebril op en daar onder in zijn mond een fopspeen. Een pracht combinatie. Het leuke was, het kindje zwaaide, ‘dacht ik’, (het kan ook een ongecontroleerde beweging zijn geweest natuurlijk, het was nog zo klein.) grijnzzzz,…… dus ik zwaaide terug met een brede glimlach…. Kindje reageerde niet meer, de vader wel, lol, die zwaaide trots terug! Een simpele beweging, het kijken naar elkaar, dat kan toch zo leuk zijn. Het maakt het begin van je werkdag weer vrolijk!

Het was druk de eerste rit met de spits, 17.25 uur, dat is het op dinsdag heel vaak, let maar eens op. Zowel met auto’s als passagiers. Na de tweede rit was het ergste leed geleden zo rond 18.25 uur.

Later op de avond met een buswissel, wilde mijn bus niet starten. Met vereende krachten van een aantal collega’s kregen we het toch voor elkaar. Mijn bus kreeg de ‘navelstreng’ en ja hoor hij liep!!
De bussen hebben veel moeite met de warmte, want de airco’s bulderen wat af. Het is fijn dat het voor ons als bestuurder goed te doen is als de airco aanstaat, maar het is een rot herrie aan je hoofd. 8 Uur lang gebulder van de airco is geen pretje. Als ik thuis kom ben ik blij dat het stil is. En manlief houd daar ook echt rekening mee, dat is heel erg prettig.

Morgenochtend gaan wij dus voor de tweede keer op vakantie. En ik weet zeker dat het goed gaat. Ik zie jullie op papier weer terug eind september, de 28ste. Mocht ik iets tegen komen wat opvalt en met de bus te maken heeft stuur ik een tussendoortje.
Ik wens jullie fijne dagen toe en tot over twee weken, DoegieDoeggie.