23 Oktober

Met opgestroopte mouwen en de zonnebril op mijn neus zat ik zondag 23 oktober om 13.25 achter het stuur, genietend van de zondagse rust en het mooie weer. In mijn pauze zat ik te speuren op internet of ik iets bijzonders over ons werk kon vinden.
Dat vond ik en toeval bestaat niet, het heeft zo moeten zijn.
Het is een gedicht geschreven door een buitenlandse chauffeur in het frans. Ik heb het zo goed mogelijk vertaald met de vertaler, want ik beheers geen frans.

Papa, wie is die meneer die dood is?
Ik weet het niet, mijn zoon.
Ik weet alleen, dat het een chauffeur was……
De kleine jongen komt dichterbij de persoon die gekleed was in een wit shirt en een elegante broek, hij was de baas van de firma waar de chauffeur werkte, de jongen gaf een hand nadat hij deze vraag opnieuw gesteld had.
Ik zou graag willen weten wat voor ‘n chauffeur hij was?
De baas antwoordt met trillende stem en zijn ogen vol met tranen…….
Een chauffeur!!!……..
Het is een persoon die veel minder slaapt dan de meeste mensen.
Rijdt van warm naar koud, de zon, de regen, en soms heeft hij honger, omdat hij geen tijd gehad heeft om te eten.
Er zijn vele belangrijke momenten waarbij hij geen feestdagen kan vieren, geen kerst geen nieuwjaar.
Hij is vaak weg van zijn familie, van zijn kinderen en zijn vrouw.
Ontvangt beledigingen en soms zelfs klachten… door klanten die ontevreden zijn.
Heeft duizenden bange momenten……En nog veel meer dingen die gebeuren!!
En als hij dan klaar is met zijn werk in de vroege ochtend of in de late nacht, weet hij nooit wanneer of dat hij terug kan komen naar zijn thuis. Dit is een deel van het leven van een “chauffeur”.
Opeens horen we een geluid van een telefoon in de broekzak van de overledene……
De directeur laat het kind los en het duurt een tijdje voor de mobiele telefoon zich via de voicemail laat horen, het is een boodschap en met een heel klein stemmetje vanuit een bed:

(hallo pappie , ik pakte de telefoon van mama voor dit bericht:
Dit is van mij om je een gelukkige verjaardag toe te wensen, ik kan niet wachten tot je je cadeau ontvangt, en omdat het pas na 2 dagen is dat je weer thuis bent, voor de taart, doe ik het vandaag samen met mamma!!
Ik hou van je papa je bent mijn super papa
Ik stuur je een kus. Ik wacht op je thuis. )

Dit is het leven van een “chauffeur” ongeacht zijn werk, de passagiers of vracht…
Ik verstuur dit bericht voor al die chauffeurs, in plaats van kritiek op de inspanning van een coach driver!
Moge god u zegenen en u beschermen tegen alle ongelukken.

Réflexion…
Papa, qui est ce monsieur qui est mort ?
Je ne sais pas, mon fils.
Je sais juste, que c’était un chauffeur..
Le petit garçon se rapproche d’une personne qui était habillé avec chemise blanche et un pantalon très élégant, c’était le patron de la societé où travaillait le chauffeur, le garçon lui prend la main et lui pose cette question.
Je pourrais savoir ce que c’est un chauffeur ?
Le patron répond avec la voix tremblante et ses yeux pleins de larmes…….
Un chauffeur !….
C’est une personne qui dort moins que beaucoup de gens,
Passe du chaud au froid,du soleil,a la pluie, parfois il a faim,parce qu’il n’as pas le temps de manger.
il y a des moments,il n’a pas de jours de fête, Noël, nouvel an et dans de nombreux moments importants,
il est souvent absent de sa famille,De ces enfants
De sa femme
Reçoit des insultes et parfois meme des coups…par des clients mécontent.
Passe des milliers de peur….
Et beaucoup plus de choses qui se passe encore!!
Mais quand il sort pour son travail très tôt le matin ou dans la nuit, il ne sait pas s’il va revenir à la maison
il va devoir travailler pendant plusieurs jours, ou pire encore de perdre la vie…
.. C’est une partie de ce qu’est un “chauffeur”
Tout d’un coup on entend le son d’un téléphone dans la poche de pantalon du défunt……
Le Directeur laisse l’enfant pendant un moment pour prendre le téléphone cellulaire, vois que c’est un message et à voix très basse le lit :
(bonjour papa , j’ai pris le téléphone de maman pour écrire ce message :
c’est pour moi te souhaiter un joyeux anniversaire , j’ai hâte que tu voies ton cadeau parce qu’après 2 jours que tu ne viens pas à la maison, pour couper le gâteau,
Aujourd’hui, nous le ferons ensemble !!
Je t’aime papa tu es mon super papa
Je t’envoie un baiser
Je t’attends à la maison. )
C’est la vie d’un “chauffeur” quel que soit votre unité, de passagers ou de fret…
Si je peux publier un message pour que les gens au lieu de critiquer valorise l’effort d’un coach driver !
Que Dieu vous bénisse et vous protège à tous les conducteurs !
la photo n’est qu’une illustration !!!

In Putten stapte er een gezin in. Waar zij vandaan kwamen weet ik niet, maar het was geen Marokkaans of Turks gezin. Het was een gezinnetje met drie kleine jochies en een wat ouder meisje, die heel integer en stilletjes ging zitten. De moeder praatte Engels en zo kon ik haar vertellen dat zij ook kinderkaartjes moest kopen voor de oudste drie. De jongste telg was drie jaar, een schat van een kind, spontaan, lief en heel open. Ik liet de kids hun eigen kaart stempelen, wat in dit geval alleen de jongens kwamen doen. De jongste moest ik op de verhoging van mijn stoel laten staan, anders kon hij niet eens bij de betaaltafel. Het meisje bleef zitten.
In het centrum van Putten moesten zij eruit. En van de jongens kreeg ik een hi five, het meisje glimlachte. De jongens bleven zwaaien totdat ze mij niet meer zagen, het meisje lachte spontaan naar mij.
Toch hou ik hier een klotegevoel over, het is zo overduidelijk dat de vrouw ‘n tweederangs plek heeft. Ik weet het, ik ben westers, maar het doet mij als vrouw emotioneel zeer. Hoezeer ik de leefgewoontes van andere volkeren respecteer! Ik hoop dat het meisje zich op school niet in de hoek laat drukken en dat zij later met een goede baan op kan komen voor zichzelf. En niet haar baan laat weg kapen door een mondiger persoon.

Dit was het weer voorde zondag, tot morgen, DoegieDoegie.