17 Oktober

17 Oktober, het is weer begin van de week, en ik ga er weer tegen aan na de week vakantie.
Mijn dienst begon om 15.41 uur, op mijn favorieten lijnen 88/84! Momenteel schijnt de zon weer volop in Ede.
Het is lekker druk in de bus. En als ik naar de omgeving buiten rondom mijn busroutes kijk, zie ik alweer aardig wat bomen die het mooie jasje van de herfst beginnen te dragen. Met een week denk ik, zien we vast weer al die prachtige tinten die zo vanzelfsprekend zijn in deze perioden.

In Wageningen stapte een vrij grote man in, met een kromming bij zijn schouders, de kraag van zijn jack zat ook scheef op zijn schouders en heel onrustig hield hij zijn O.V. pasje voor de validater en natuurlijk pakte de machine zijn gegevens niet op. Ik vertelde hem dat hij het er rustig en stil voor kon houden, en gelijk hierop zei de man, ‘hu, dan mot ie et wel doen’. En even daarna was het ‘piep’! Gelukkig maar weer, zei ik hem……..lol!!

Op de busbaan waar ik de mensen uitliet, stonden op zo’n 25 meter voor mij en de bus, twee personen van dik 60 jaar op de busbaan. Zij waren aan het praten met mensen die gewoon op het trottoir stonden. Volgens mij is toch duidelijk zichtbaar het verschil tussen een rijbaan, busbaan en een trottoir……???
Zelfs de wachtende passagiers die dit ook zagen begonnen hun wenkbrauwen op te trekken en te grinniken. Dit zelfde deed ik ook toen ik langzaam optrok richting mijn halte…
Pas op het laatste moment met een gezicht als een oorworm, gingen ze dan toch maar even van de busbaan af. De passagiers reageerde in de bus van, ‘ongelovig zeg, waarom niet met z’n allen gewoon op de stoep?’ Wat zijn er soms toch ‘vreemde’ mensen.

In mijn pauze werd ik getrakteerd op héérlijke etensluchtjes. De ene was met zuurkool bezig de ander met witlof/kaas en een speciale bal gehakt! Mmmmm. Zat ik aan m’n sneetje brood met kaas…… gniffel. Wat nog leuker is te zien voor een vrouw, althans, ik zie het graag, lol, de mannen gingen keurig hun bord en bestek afwassen. Samen!! Op zich natuurlijk heel normaal, maar in de kantine word het nog wel eens bewust ‘vergeten’ door enkele personen. Dat is dan op zich erg jammer, want dan kan de ander de troep van een collega opruimen.
Hier laat ik het er vanavond bij, morgen zijn we er weer.
We krijgen veel regen volgens de radio, dus vergeet je paraplu niet mee te nemen. Welterusten, DoegieDoegie.