5 Oktober

Vandaag 5 oktober, even geen verslag van mijn werkdag, wel een anekdote.
Want hoewel ik veel vaker hele fijne en mooie dingen heb meegemaakt zijn er ook klote situaties geweest.

In de jaren dat ik bij Connexion werkte gebeurde er niet altijd leuke dingen in een gemeenschap van waar je dat niet van zou verwachten. Wij hadden de vervoersritten van een zeer Christelijke Scholen Gemeenschap in Amersfoort met ‘n dependance in Hoevelaken.

—-Uit heel Nederland werden kinderen vervoerd die met de trein en (toer)bussen op plek van bestemming werden gebracht.—-

Zo had ik de rit Amersfoort, Scherpenzeel, Renswoude, Veenendaal en Rhenen.
De kids waren altijd zeer luidruchtig waar ik geen moeite mee had. Wel als er in de Sinterklaastijd de pepernoten door de bus heen vlogen tot op mijn bestuurdersstoel toe. Eenmaal was het zo erg dat ik een gewone passagier in Renswoude oppikte. De dame in kwestie was waarschijnlijk ook aangesloten bij deze geloofsgemeenschap. Kenmerkend zijn de kleding die zij dragen en de haardracht.
Ik had het goed ingeschat. De jeugd stopte prompt met gooien en zelfs het geluidsniveau werd beperkt tot zeer rustig smoezen. Ik begon te grinniken want er werden heel zachtjes discussies gehouden en verschrikkelijk boos naar mij gekeken.
En ja, het duurde geen 10 minuten voordat de grootste praatjesmaker naar voren kwam en mij duidelijk maakte dat ik een schoolbus reed. Dat ik geen gewone passagiers mee mocht nemen. Ik antwoordde de jongeman zeer meelevend en zei dat ik door de pepernoten en het kabaal helemaal in de war geraakt was en daardoor die vrouw had meegenomen. En haar er nu niet meer uit kon zetten. Hij zal de boodschap wel hebben begrepen denk ik
—-Er zijn zelfs collega’s die met bus en kids direct naar de vestiging waren gereden omdat de jeugd zich zo misdragen had en daar te woord werden gestaan door de leiding—-
Zo heb ik een keer in Veenendaal een jongen er uit gezet die boos was omdat ik de normale route had gereden en niet de snelste
—-Soms werd dit ‘illigaal’ door collega’s gedaan, om gewoon eerder van de jeugd af te zijn en zelf eerder klaar te zijn met de dienst. Ik wist hier toen de weg binnendoor niet omdat ik uit het westen kwam, dus moest ik me wel aan de gewone route houden.—
Hij was zo boos dat hij mij uitschold voor “hoer, blonde teef, en rotwijf”, ik was zo overrompeld dat ik vergat om de achterdeur weer snel dicht te laten slaan. Hij was er uit voor ik het wist? Ik schoof mijn zijraam open en riep hem na dat dit ‘grapje’ hem duur zou komen te staan!!
—-Ik mag dan een westeling zijn, maar ik laat me door niemand uitschelden, laat staan door een puber!!!—-
Ik had nog twee jonge dames achterin zitten en ben naar hen toegelopen om de naam van die jongen te vragen. Ik kende de meisjes toevallig. Zij hadden er veel problemen mee om de naam te geven.
—-Ook in die Christelijke Gemeenschap heeft de vrouw, zelfs anno 2016, niet veel in te brengen en moet zij zich naar de wensen van de man buigen—–.
Ik vertelde hen dat zij dan medeplichtig waren en dat ik hun naam wel zou vermelden bij de directeur van de school. Dat was een brug te ver en de naam van de jonge man kwam op de proppen.
Ik nam contact met de S.V.L., legde de situatie uit, vroeg of ik morgen of ergens deze week dezelfde dienst kon krijgen, en ik wilde een afspraak op de school met de directeur! Ik was toen woest!!! De S.V.L. begreep mij en het zou geregeld worden.
Binnen drie dagen stond ik in de hal bij de conciërge op de school, uiteraard in uniform, zittend op de rand van het bureau van die beste man. Best wel dominant en uitdagend, grijnzzzzzz
Aangegaapt door alle leerlingen die best wel raar opkeken dat er een chauffeur en in dit geval zelfs een chauffeuse op die manier in school er zo bij zat. Ik droeg ook een lange broek, wat de jeugd daar niet mocht. Dat was verboden! —-Achteraf is het van mij onbewust geweest om voor deze strategie te kiezen. Ik houd niet van onderdrukking!!!!! En al helemaal niet van ongelijkheid.—-
Na een kwartier werd ik onder begeleiding van de conciërge in dat enorme schoolgebouw naar de directeur gebracht. Deze mannen waren uiterst vriendelijk!!! Kreeg een kopje koffie en moest natuurlijk vertellen met mijn eigen woorden wat er gebeurt was. Dat spel wat ze daar speelde, speelde ik mee. Uiterst vriendelijk, maar recht voor de raap vertelde ik waarom en hoe ik uitgescholden was door een puber die mijn zoon had kunnen zijn.
De directeur bood zijn oprechte excuus aan, zei dat dit nooit had mogen gebeuren, etc. etc. en zei dat de jongen in kwestie opgehaald werd en elk moment binnen kon komen. En inderdaad, even later stond daar een heel zielig, neerbuigend jongetje, die niemand aan durfde te kijken.
—-Ik zie het nog steeds voor me, hoofd gebogen, handen voor zich gevouwen, voeten netjes naast elkaar.—-
Meneer de directeur vertelde hem dat hij zijn excuus aan mij moest aan bieden. De jongen zei neerbuigend zijn prevelementje op van het excuus. ……. Tja…. dan ken je Elly nog niet……. Boos vroeg ik hem waarom en waarvoor hij zijn excuus eigenlijk gaf, want die vijf woorden zetten voor mij geen zoden aan de dijk. Ik vroeg hem of hij nog wist wat hij gezegd had, dat wist hij inderdaad….. En recht voor z’n raap vroeg ik hem of hij zijn moeder ook voor teef en hoer uitschold als hij zijn zin niet kreeg. De directeur verschoot net zo erg van kleur als die jongen. En het janken stond de jongen nader dan het lachen. De directeur vertelde hem dat zijn moeder nog jonger was dan dat ik was en dat hij hiervoor een gepaste straf zou krijgen, daarna kon hij gaan.
Ik heb nog even nagepraat met de directeur en mijn mening gegeven over hun veel te strenge regime. Hierdoor gaat juist de jeugd alle perken te buiten als zij de kans krijgen, vond ik. Hij kon en wilde zich verplaatsen hierin en deelde voor mij, die mening ook. Maar zijn school, en zijn geloof liet dat hem niet toe.
Ik heb die jongen nooit meer in de bus gezien. Vaak word hun vervoersbewijs afgenomen en moeten zij of door de ouders gebracht worden of de fiets moet gepakt worden.

Dit is 1 van de vele rare en ongelovige, diep treurige onderwerpen van wat ik meegemaakt heb van dat scholen gemeenschap. Alleen hierover al kan ik vele A4tjes vullen. Ik heb echt als westerling heel veel ‘vreemde’ situaties meegemaakt.

Morgen ben ik vrij, dus vrijdag komt er een andere anekdote, fijne dag verder.
DoegieDoegie.