4 Oktober

4 Oktober, dierendag!
Ik ben onderweg geen versierde honden katten of varkens tegengekomen. Vraag me af of het wel dierendag is, grijnzzzzz
Ik heb ze wel in mijn pauze op de tv gezien, 🙂)

Het is weer een zonovergoten dag, geweldig. Na een fijn weekend en lekker buiten bezig geweest te zijn met de wedstrijd van de detectorclub in Lippenhuizen, heb ik weer zin om achter het stuur te kruipen.
Ik moest om 16.15 uur beginnen. Nu net om 17.45 zie ik een reclame bord wat aangeeft dat het vandaag dierendag is en het huisdier verwent word. Dus toch……lol.
Ik heb een heerlijke vlotte bus en op de weg is het rommelig druk. Een goed bezette bus en de passagiers zijn vriendelijk.

In mijn eerste pauze kwam er een jongen op me af van een jaar of 14/15. Hij had zijn rugzak met toebehoren, met o.a. zijn matchbook, ofwel zijn laptop, in de bus laten liggen. Ik vraag me soms af…….
Een andere jonge man van ongeveer 22/25 jaar kwam ook op me af met de woorden dat hij bijna hetzelfde wilde vragen, ook hij had zijn bescheiden, waaronder zijn paspoort, portemonnee, in de bus laten liggen. En op de vraag of ze gevonden waren moest ik hen helaas nee verkopen. En er bleek er nog eentje te zijn bij een andere collega die zijn rugzak in zijn bus had laten liggen. Gelukkig was op het moment dat ik benaderd werd onze rayonchef in de kantine aanwezig en ik heb deze twee mannen gedelegeerd naar hem. Een uur later kwam er een collega binnen die de tas van de jongste passagier had gevonden. We hebben zijn naam gevonden, een telefoonnummer opgezocht…..maar helaas was dat geen familie van die jongeman. We hebben met z’n allen ons best gedaan om die goser te bereiken, maar het was voor niets. Wat zal die jongen vannacht slecht slapen.
En het ergste van dit alles was dat ik mijn tijd compleet vergeten was en vertrok met 15 minuten vertraging. Ik voelde me hier echt heel naar onder, ondanks dat ik mijn best gedaan heb voor een ander, heb ik andere weer benadeeld. Als chauffeur kan je dit niet maken. Ik heb mijn passagiers uitgelegd waarom ik te laat was en mijn excuus aangeboden. Dat is het minste en het meeste wat ik in dit geval kon en moest doen. De hele avond bleef rommelig.
Een passagier komt mij vragen of ik over de Arnhemse weg rijd en of ik weet waar nummer 20 is……… Ik rij niet op die weg en de huisnummers ken ik al helemaal niet. Maar ze had een heel pakket papieren en daar stond de weg beschreven. Ik kwam er toch vlak bij waar zij moest wezen.
Alleen stond ik verbaasd, het hotel De Paasberg is gesloten, want het word verbouwd voor een asielopvang…… ik hoop dat er een gedeelte van de ‘Paasberg’ is gebleven. Het moet haast wel want ik heb haar papierwerk met de voucher gelezen dat er een kamer voor haar gereserveerd was.

Het is maar goed dat ik zo’n goede zin had om te gaan werken. Er was vanavond geen rust, het bleef door al die kleine dingetjes heel onrustig. Zoals op ‘De Klomp’, een station voor trein en bus in Veenendaal.
Ik zat daar in mijn bus de tijd af te wachten om weer te vertrekken naar Ede, toen er plots op de noodkraan, aan de buitenkant van de bus, op de knop gedrukt werd. De adrelinne schoot door mijn lijf.
Een meisje van een jaar of 17 in trainingspak, die vanuit het niets in ene naast mijn bus stond, dacht blijkbaar dat zij de deur kon openen. De deur en de beveiliging maakt dan een ontzettend kabaal, het piept en lucht draait door de luchtketels, een rot herrie.
Buiten begon die tante nogal opgewonden tegen mij te praten, maar kon haar niet verstaan door al die rotherrie. En ik gaf haar aan door mijn handen achter mijn oren te plaatsen en met mijn hoofd te schudden, dat ik niets kon horen. Ze keek me woest aan, nou dat moet je dus echt doen bij mij……..🙂), terwijl zij zelf de veroorzaker was.
Dus ik bleef rustig zitten, ze liep weg en praatte tegen nog twee gasten die blijkbaar bij haar hoorde, ook allen in een trainingspak. Toen ben ik de deur handmatig open gaan schuiven, en haar met enig sarcasme vriendelijk bedankte voor de herrie en voor het onrechtmatig gebruik van de bus. Dat het veel eenvoudiger had geweest als ze gewoon op het raam getikt had, dan had ik op een normale manier gewoon de deur open kunnen doen en haar eventuele vraag kunnen beantwoorden. Ik zorgde ervoor dat het gepiep over ging en ging weer achter het stuur zitten.
Madam was uiteraard beledigd en inmiddels was het mijn tijd om te vertrekken, wat ik na een gemaakte vriendelijke groet dan ook deed.
Ik wens jullie een goede nacht toe, wel degelijk echt gemeend en tot morgen, DoegieDoegie.