16 November

Tja….. lol, nu precies over een maand, dan heb ik mijn allerlaatste dienst gehad. Ik heb besloten om toch tot 14 december te blijven werken. Waarschijnlijk met wat vrije dagen extra er tussen door. Maar deze datum staat vast in mijn hoofd. Ook de dag  dat ik afscheid neem van mijn collega’s staat vast. Dat is donderdag 22 december.

Terug naar vandaag. Een late, de sluitdienst. Ik ben pas om 17.00 uur begonnen en ben dus rond de klok van 2.00 uur vannacht thuis.

Vandaag zijn mijn man en ik bezig geweest om de koffer in te pakken, want a.s. vrijdagochtend heeeeeeeeel vroeg (6.00 uur) vertrekken we met een aantal collega’s naar Kopenhagen. We hebben er zin in! Er mogen introducés mee, en vrienden van ons gaan gezellig mee. Hopelijk hebben we komend weekend weinig regen!

Er was op het terrein van de universiteit, waar wij een busbaan hebben die hier dwars doorheen gaat, een grote oefenavond van de brandweer blijkbaar. Er stond veel en groot materiaal en een ziekenauto met vele verplegers erbij. Druk met z’n allen aan het praten. Grote lampen erbij, dus net echt….

Ik zat de hele avond op mijn favoriete lijnen, 88/84. Vaak is het vrij rustig in de avond en gebeurt er niet veel van wat ik zou kunnen delen met jullie.
Nu wel!! Het gaat over de goedheid van de Nederlander en de nadelen van social media.

Er stapte een jongeman in van rond de 30 jaar schatte ik, het was een Engelsman. Begon wat Engels te brabbelen, want ik verstond er niks van. Ik begreep al gauw dat hij wat van mij wilde wat niet hoorde. Mijn nekharen gingen overeind staan, later vroeg ik mij af van waarom…..
Ik vroeg hem netjes in het Engels of hij even opnieuw wilde beginnen. Hij ging al een stap achteruit, bracht zijn hand naar zijn mond, keek me verbaasd aan en begon opnieuw. Wat bleek, hij had geen geld en wilde naar Wageningen. Of ik hem zomaar even mee wilde nemen. Hij, met koffer en al, net uit de trein….
Ik zuchtte even en zei dat dit geen gewoonte hier is, en hoe of dat hij het met de trein gedaan had…… inmiddels in mijn hoofd dacht ik, zal ik de M.V.P.-er er even bij laten komen, die waren toevallig op het station.
Maar een aardige mevrouw op de voorste bank begon in rap Engels te praten dat zij zijn kaartje wel even voor wilde schieten, dan kon hij haar adres wel krijgen en het geld morgen terug brengen. En zij zat al met haar portemonnee in de hand om het geld er uit te halen.
Wederom was ik verbaasd en verrast. Wat lief dat zomaar een wildvreemde een ander wilde helpen om geld voor te schìeten voor een buskaartje. De Engelsman zei dat hij dat fijn vond en nam haar geld aan. Dan is voor mij eigenlijk de kous af, probleem opgelost. Ik stempelde het kaartje af, en gaf dat de jongeman.
De jongeman pakte zijn koffer op en liep naar achteren zonder de vrouw nog een blik waardig te gunnen. Daar kwamen mijn nekharen weer aan, die stonden weer recht over eind……
Ik trok langzaam op en reed het station af richting Wageningen.
Ik hoorde de vrouw zeggen dat ze het raar vond dat die jongeman niet terug kwam voor haar adres, en ze mopperde een beetje tegen zichzelf. Tja……
Ik schoot haar te hulp en zei dat ze gewoon haar adres en banknummer moest opschrijven en als die jongen niet naar haar kwam, kon zij toch naar hem?
Want ik vermoedde, zei ik haar, dat deze jongeman dit de normaalste zaak van de wereld vond. En als ze geen actie ondernam, bevestigde zij zijn gedrag en denkwijze. Eigenlijk gaf zij mij wel gelijk hierin. Ik vroeg haar of ik hem anders even via de microfoon naar voren moest roepen….. Dat hoefde niet en ze begon haar gegevens op te schrijven. Vervolgens ging ze op zoek naar de jongeman die ergens achterin moest zitten. Deze zat met de rugzijde gekeerd achterin.

Vaak heb ik gemerkt dat passagiers die wat te verbergen hadden (frauderen) achterstevoren in de bus zitten. Of diep weggedoken, zich zo klein mogelijk makend, op de achterste bank gaat zitten en elke keer stiekem rondkijkt of er niet naar hem/haar gekeken werd.

Ik zag in de spiegel dat ze vrij lang met de jongeman aan het praten was en veel handgebaren maakte. Maar ik maakte me geen zorgen, ik vond het een zeer assertieve vrouw. Wat later kwam ze terug en zei: ‘nou ik zie wel of het overgemaakt word. Hij vond dat de chauffeur het had moeten betalen, want dan was hij er vanaf geweest. Hij had dit vernomen via Social Media. ……..( lang leve social media, wat een kletskoek!! :(( Vandaar mijn nekharen, nu begreep ik dat gevoel) ……….. Ik heb hem verteld dat je op deze bus altijd betalen moet, want er zijn veel controles. Dan kost het veel geld, en betalen moet je, waar je ook vandaan komt’!!

Wauw, wat een vrouw! Zulke klanten moeten we meer hebben, geweldig!

Het is erg laat geworden en kan na 2 uur pas dit verhaal plaatsen.
Donderdag, dus voor jullie vandaag, nog 1 kort dienstje werken, aanvang 14.27 uur tot donderdagavond rond 21 uur, fijne dag DoegieDoegie.