14 November

Er stond mij een verrassing te wachten op het werk. Ik ben samen met de rayonchef en een paar andere collega’s bezig het een en ander te regelen voor mijn afscheid. En dat komt nu ras dichterbij.
Het blijkt dat ik meer vrije dagen tegoed had dan dat ik zelf had gedacht.Zoals jullie het hele jaar gelezen hebben, dacht ik dat 16 december mijn laatste werkdag zou zijn. Maar onze vakantie was door bekende redenen ingekort toen we bovenin Duitsland zaten, en mijn partner door ziekte accuut naar huis moest. Dus achteraf logisch dat er meer dagen over zijn gebleven.
Na alles samen met de planner mijn vrije dagen nogmaals goed nagekeken te hebben, zou 4 december de laatste halve werkdag worden dat ik zou moeten werken.
Symbolisch tijdens het komend Sinterklaasfeestje krijg ik als het ware een mooi kadootje!
Hoe dit verder ingevuld word moet ik nog even laten bezinken. Want stel, ik wil gewoon blijven werken tot 16 december, wat ook mijn eerste plan was, dan blijf ik gewoon langer werken en dan worden mijn vrije dagen gewoon uitbetaald. Dussss, dit horen jullie op korte termijn.

Op het moment dat ik de kantine binnen liep, werd ik al begroet met de vraag of ik vorige week langs de bedrijfspsycholoog was geweest. Volgens mijn collega was het haast niet te bevatten dat ze mij vorige week zo vroeg tegenkwamen op de vestiging, omdat ik dat al bijna 3 jaar niet meer deed. Zo vreemd was het voor hen dat ik die vroege dienst had gedraaid, grijnzzzzz.
We hadden er schik om, heerlijk dat je zo met elkaar om kan gaan, en fijn dat sommige collega’s blij zijn mij ook eens op een ander tijdstip tegen te komen.

Verder is vandaag vastgesteld dat 22 december m’n laatste middag is om mijn collega’s een hand te mogen/kunnen schudden, de laatste schuine mop aan te mogen horen, en het laatste bakkie koffie met een paar lekkere hapjes te kunnen nuttigen.
Verder was ik vandaag vaak het middelpunt. Het doet me goed hoe vriendelijk en soms zelfs lief of pesterig iedereen tegen mij was door zo tegen mij te reageren, omdat ik ga stoppen met werken. Ik had trouwens bijna een ‘dagdienst’, van 13,30 tot 20.30 uur.
Ik heb lekker gewerkt op deze miezerige dag. En ben heerlijk vroeg thuis! Tot morgen allemaal, DoegieDoegie.