2 November

2 November, woensdag. Mijn dienst begon om 15.15 uur.

Ik had een stukje Edese stadsdienst.
En ik stond bij een halte om passagiers in te laten stappen, en nadat de laatste zat en ik allang in mijn spiegel had gekeken hoe de situatie op de rijbaan achter mij was, had ik na de laatste auto mijn richtingwijzer aan gezet om vanuit de halte te vertrekken. En plots kwam er met een noodgang nog een auto voorbij scheuren die mij nog net kon inhalen voordat deze bestuurder een tegenligger geraakt zou kunnen hebben. Het ging zo snel dat ik niet kon zien wat er voor persoon achter het stuur zat……
En ik geef je te raden toen deze binnen 1 minuut weer moest afremmen op twee autolengtes voor mij……..
‘Want er moest blijkbaar getankt worden’, ……
Waardoor ik de kans kreeg om in de auto te kijken omdat ik weer af moest remmen voor deze auto.
En nee, het was geen Mercedes of Volkswagen, en nee, het was niet een jong jochie,
Het was een Audi Stationcar met een vrouwelijke bestuurster, met ‘heur’ haar op zolder (opgestoken), en met een blik van, wie maak me wat….
Dan schud ik maar weer eens met mijn hoofd. Wat een weinig verkeersinzicht heeft die vrouw!
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Stel, dat ik in mijn spiegel had gekeken of alles oké was met mijn passagiers, en gewoon opgetrokken had, want die auto voor mij had enorme haast,….. ‘daar had ik niet bang voor hoeven te zijn om te kijken waar die bleef, die zou al ver weg zijn’ …… nee dus…….
Zo klein en tegelijkere tijd zo groot is de kans om een aanrijding te veroorzaken, en dan ben ik fout!!!
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Nog een andere kant van deze situatie, als er wel een botsing was ontstaan…..
Mijn passagiers door de botsing enorm geschrokken zouden zijn, en door het plotselinge remmen en de impact hiervan zich vast verwond zouden hebben aan het metalen meubilair van de bus, en de bestuurster van de aangereden auto vast boos en aangeslagen zou zijn, met voor haar ‘n enorme schade aan de achterkant van haar auto. Mijn bus van voren in de kreukels. De centrale (S.V.L) met een noodoproep op de hoogte te moeten stellen en hen de politie en ambulance te laten oproepen. Passagiers die nu, of moeten lopen of een half uur in mijn bus te laten wachten op de volgende bus. Een opstopping midden op een doorgaande rijweg. Misschien een whiplash bij de bestuurster voor mij, of bij een passagier in mijn bus achter mij, of wat ik erger zou vinden, bij mijzelf.
Heel veel tijdverspilling, moeten wachten op politie, misschien de ambulance. Passagiers gerust stellen, de discussie van de bestuurster met mij over hoe het kon gebeuren. Waarschijnlijk de boosheid van de automobiliste moeten aanhoren over wat voor een trut chauffeur ik ben om achter op haar auto in te rijden. Hopend dat er snel politie is voor begeleiding van het wegverkeer. Papieren opzoeken, en vooral………. rustig blijven!!!

Ik behoor rustig te blijven, vriendelijk en bezorgd voor mijn passagiers, zelfs rustig en beleefd zijn tegen die automobiliste. Je heb niets aan bekvechten over wie er schuldig is. Terwijl je van binnen kookt van woede om haar egoïstische gedrag om 1 minuut eerder te kunnen stoppen om te tanken.

Dan moet de bus afgevoerd worden, er moet een andere bus komen om mijn dienst voort te kunnen te zetten. En eigenlijk word er verwacht dat ik ook gewoon mijn dienst weer oppak, wat eigenlijk na een aanrijding niet verstandig is, je zit op dat moment namelijk vol emoties en stress.

Die ene kleine minuut kost zoveel……….

Tot morgen, DoegieDoegie