1 November

Dinsdag 1 november alweer, en ik ben weer terug van weggeweest. Zoals ik gisteren al schreef, een fantastische vrije week met mooi weer en een leuke Halloween afsluiting.
En nadat ik dan weer op site’s van collega’s heb geneusd, schrik ik mij rot, veel meer dan de Halloween films die ik in het afgelopen weekend heb gezien.

Ik heb enkele van die berichten gisteren al geplaatst die ik te lezen kreeg.
In de grootste roddelkrant staat een hoop geschreven over het O.V., op zich goed zal men denken en zeggen. Maar er staan zoveel tegenstrijdige onderwerpen in over mijn/ons werk als buschauffeur.
Het ene artikel schrijft over dat het geweld flink zal worden aangepakt, ‘lik op stuk in het O.V.’ ……..helemaal (alleen?) in grote steden…………. dus mag het zich nu gaan verplaatsen naar kleinere dorpen??
De straffen worden omgezet in maximaal (tot nu toe) 100 dagen taakstraf, in……………(de uitspraak komt nog). Gaan de overvallers dan het plantsoen schoonmaken, of boodschappen doen voor oude mensen, kunnen ze die ook gelijk beroven……….
Weer in een ander artikel word er aan mensen gevraagd die in het O.V. werken om hun ervaringen en reactie’s op te sturen naar ‘n krant, naar ene Daniel.
Kan die zelf niet naar onze werkgever toe gaan om daar vragen te stellen en de resultaten aan te horen over vernielingen en agressie? Zoekt hij meer ‘sensatie’ verhalen dan werkelijke feiten?????
Gaat hij zelf nooit met het O.V. mee? Heeft zeker zelf zo’n lease autootje van de zaak, ……….oja, daar zou hij mee kunnen gaan rijden naar een willekeurig vervoers maatschappij……….
Dan een filmpje uit 2015, van de overvaller die gelukkig door een collega in een houdgreep genomen werd en uit de bus geschopt werd. En goddank geholpen werd door een passagier. Een dikke pluim voor deze jonge man!! Zou hij de enige passagier geweest zijn, of zaten er allemaal bange schijters in de bus, die graag hun kleren schoon wilde houden.

Ja, ik ben boos, boos omdat mensen graag naar griezelfilms, oorlogsfilms, politiefilms en andere rottigheid zitten te kijken, maar geen poot uit durven te steken omdat zo’n snotaap een paar rotcenten wil jatten van een buschauffeur in de bus.
En ik weet dat mijn werkgever goed bedoeld verklaard: ‘denk eerst aan je eigen veiligheid, laat maar, jouw leven is belangrijker’.
Ja, mooi gezegd en goed bedoeld.
Maar de chauffeur houd er toch al een trauma aan over, moet je dan het gedrag van die overvaller daardoor nog belonen ook, door hem zo maar zijn gang te laten gaan? En zeer lage straffen te geven? Hij is nog zo jong….zeggen ze dan!
Ik hoop het nooit (meer) mee te maken, want ik plof uit elkaar van woede als er eentje aan mijn spullen durft te komen.
Voor een mes of een paar knuisten, een grote bek, of een paar klappen ben ik niet bang, die tijd heb ik gehad!!
Voor een pistool of erger is andere koek, dan weet ik niet hoe ik daar op reageer. Maar mijn stempel is hard, heel hard. En wie van mij iets pikken wil met zijn handen zal mijn stempel voelen daar waar ik hem raken kan.
En geloof mij, ik bluf niet, in Amsterdam (1990) ben ik er ook eens eentje te lijf gegaan met mijn stempel !!! Dat was notabene een vent van dik in de 40! Je hebt dan in je lijf zoveel adrenaline en woede, dat je veel sterker ben dan dat je zelf voor mogelijk houd. Ook bij mij waren er geen passagiers die kwamen helpen…… maar die vent heb ik er uit geschopt!
Velen zullen het op tv gezien hebben of gehoord van vrienden, van dat omaatje die overvallers van een juwelierszaak verjoeg door gewoon te gaan slaan met haar handtas. Velen zullen om dat ‘ouwe omaatje’ hebben gegierd van het lachen, het was wel komisch……..
Maar de ernst van deze zaak verteld alleen dat woede je sterk maakt, sterker dan dat je zelf denkt.
En andere zullen nu denken, wat een frustraties allemaal van haar…. (ikke dus).
Misschien hebben ze nog gelijk ook, maar na zo’n actie ben je de boosheid wel weer kwijt, met waarschijnlijk vuile kleren, een paar pijnlijke plekken, en een ontzettend voldaan gevoel.

Mijn Halloween weekend was inderdaad ontspannend, gezellig, en griezelig, maar ook door al dat busnieuws afgrijselijk beëindigd. Heb er slecht door geslapen.

Over mijn werkdag van vandaag laat ik het hier even bij.
Tot morgen DoegieDoegie.