14 Juli

Na een klusdag thuis, waar ik heerlijk de tijd voor had, is het weer woensdag 13 juli en 16,32 uur, dat mijn dienst net weer begonnen is. Vandaag een rondje kerk, dus alleen op Ede stad rijden. Vind ik best wel gezellig. Kan ik weer binnenkijken hoe het bankstel erbij staat bij Mien en de bloemen op het dressoir bij hun buren, grijnzzzzz.

Alle gekheid op een stokje, het is geen straf om een thuisritje te maken.

Zo kreeg ik op mijn eerste rit een twintigtal kinderen met begeleiding mee. Die bleken van de scouting te zijn, allemaal welpjes. Ze hadden de hele dag in het zwembad van Ede vertoeft. En ik kreeg meteen al allerlei verhalen te horen. Eentje vertelde dat zijn ogen zo zeer deden van de gloor, dat hij dan niet zo veel kon zien. Ik vroeg hem waarom hij dan geen zwemmersbrilletje droeg. Dat vond hij stom staan! Goh antwoordde ik hem , ‘ik vind het juist stoer staan hoor, je bent dan een echte zwemmer, alle grote zwemmers die wedstrijden zwemmen dragen allemaal zo’n bril’. Daar kreeg ik wel gelijk in en hij dacht wel dat hij het bij een volgende keer dan toch maar ging dragen. Er werd mij gevraagd welke bus ik het fijnste vond, en of de bus waar zij in zaten een gasbus was. En het leukste van alles was het volgende…

Ze vonden dat de vrouwen veel beter reden dan de mannen! Dat kwam plotseling er uit. Ik dacht bij mijzelf, slijmerds…… Grijnzzz

Dus ik vroeg waarom… Als antwoord kreeg ik van drie kinderen te horen, vrouwen rijden veel sneller, de mannen zijn maar sloom!! Ik schoot in de lach, en dacht bij mijzelf, tja dat vinden collega’s van mij ook dat ik te vlotjes rij, lol! Dus mannen, steek maar in je zak, de jeugd van rond de 10/11/12 jaar vertellen het ons wel.

Daarna had ik een bijzondere ontmoeting met een persoon die ik noem als ‘dit mens’, van rond de 30. Die heel open naar mij was. En het werd verteld in vertrouwen! Daarom moet en wil ik extra mijn best doen om ‘dit mens’ in bescherming te nemen en toch te vertellen op een duidelijke manier waar het om draait.

In het begin was ‘dit mens’ een vrolijk mens. ‘Dit mens’ ratelde maar door, was wel leuk hoor, ik kwam er soms niet eens tussen!! En dat wil bij mij wat zeggen, grijnzzz. Soms kon ik ‘dit mens’ maar moeilijk volgen omdat ‘dit mens’ heel snel praatte met een buitenlands accent en ik last heb met mijn gehoor. (leeftijd en chauffeurs kwaal).

De kernpunten waar het omging;
de oudste van de kinderen had een partner en had het goed. De dochter gaf ‘dit mens’ regelmatig geld om te helpen. Haar/zijn partner had geen werk en was vertrokken! En had dit mens’ achter gelaten met een flinke schuld. ‘Dit mens’ heeft nu een uitkering. Een aantal jonge kinderen thuis, 4 jaar niet met vakantie geweest want wilde eerst de schuld aflossen. Werkt op onmogelijke tijden omdat die beter betaald worden. Aan de jonge kinderen moet ‘dit mens’ vaak nee verkopen als ze iets willen. Waar ‘dit mens’ emotioneel onder werd. De zonen zijn nog nooit met de politie in aanraking geweest waar ‘dit mens’ heel trots op was. Ze leerde op school erg goed, maar…..’dit mens’ kon nooit iets extra ‘s doen. Had hulp van een deskundige om het leven toch draaiend te houden. Had geen tranen meer, die waren door de jaren heen opgedroogd…. Had hartkloppingen, heel veel stress, was al een keer flauw gevallen, waarna de kinderen een arts gebeld hadden. ‘Dit mens’ is toen met ambulance naar het ziekenhuis gebracht. Op sommige momenten hoorde ik een gebroken stem. En ik heb mensenkennis genoeg om te horen en te voelen of het fake is. Dit was geen fake!
Ik vroeg ‘dit mens’ hoe het kwam dat dit mij toevertrouwd werd. ‘Dit mens’ zei, ‘er was verder niemand in de bus en ik kan het mijn familie niet vertellen. Moet allemaal geheim blijven’!

Het had een Surinaamse, Turkse, Chinese, Armeense, of b.v. een Marokkaanse vrouw/man kunnen zijn, een van de vele buitenlandse nationaliteiten die hier in Nederland wonen. Maar het had gewoon iedereen kunnen zijn!
Mensen waarvan het leven niet echt op rolletjes loopt door ‘omstandigheden’. Men oordeelt erg snel maar vergeten dat deze mensen heel sterk moeten zijn en veel kracht en doorzettingsvermogen moeten hebben. Hun drijfveer is vaak de kinderen het beste willen geven, zichzelf dan helemaal wegcijferen.

En natuurlijk zitten er profiteurs tussen, die misbruik maken van elke situatie, die zorgen dat diegene die het goed willen doen over die ene misselijke geschoren kam gaan. Ik heb respect voor mensen die eerlijk durven te zeggen dat ze in de shit zitten en er toch alles aan doen om er uit te komen.
Deze ontmoeting van vanavond maakte dat ik dit verhaal opschrijven moest.

Deel het alstublieft als u er het zelfde over denkt. Geef die mensen eens een stukje respect, de meeste verdienen het.

Ik sluit hiermee, morgen ben ik vrij dus het word vrijdag dat ik er weer ben. Doegiedoegie.

..enne… Namens vele mannen en vrouwen bedankt voor het delen. (Ik weet het zeker dat ze dat zullen zeggen)