12 Juli

Een mooie dag om te beginnen na al die vrije dagen.

Ik val maar gelijk met de deur in huis. Door een ontmoeting met een jonge student, waar ik een gezellig gesprek mee voerde, kwam er een herinnering naar boven uit de jaren 90. In het gesprek met de student hadden we het over humor, en het lot, hij geloofde niet in toeval.
Ik geloof ook niet in toeval, alles heeft een rede, alleen die rede moet je soms kunnen zien. Vaak zie ik achteraf de rede wel, soms meteen en soms helemaal niet. Iedereen zal dat weleens tegen komen, denk ik.

Dan die herinnering. Ik reed in die tijd een hele vroege dienst naar Arnhem, en werkte toen bij Connexxion te Rhenen. In Arnhem hadden we toen zelfs nog dat oude chauffeursrestaurant.
Er zat bij de bushalte, waar ik stond te wachten om weer richting Wageningen te gaan, een vrij gezette man te wachten op de bus. Hij kwam op de eerste stoel schuin achter mij zitten waar hij nauwelijks in paste. Het bleek een Amerikaan te zijn. Hij vroeg of ik Engels sprak, want hij had een probleem. Ik antwoordde dat ik redelijk Engels kon praten. Hij vertelde dat hij zeer boos was op de vorige chauffeur waar hij in de bus had willen stappen. Maar door het antwoord wat de chauffeur gegeven had, had hij er maar van afgezien. Hij wilde van mij weten waar hij een klacht kon indienen.

Nou daar zit je dan als collega!
Ik vroeg hem of ik mocht weten wat er aan de hand was geweest.
Daar wilde hij graag over spreken. Waar het om draaide was dat de chauffeur volgens hem een zeer ongepaste opmerking geplaatst had, wat hij als zeer choquerend had ervaren. Hij had gevraagd wanneer de laatste bus vertrok naar……

Nu wil het dat als je een zeer gevatte of humoristische chauffeur treft, je een antwoord krijg wat op je lachspieren moet gaan werken.
Zo ook deze chauffeur, die geamuseerd antwoordde, ‘dat zal u niet meer mee maken’! Want……..

“Er blijven tot in lengte van dagen bussen rijden” ……….

Deze Amerikaan was onthutst, geschokt, door zijn antwoord en trok het heel persoonlijk aan. Wat bleek, ……. Hij was hier naar Nederland gekomen om een hartoperatie te ondergaan, deed hij dat niet, dan zou hij binnen afzienbare tijd dood gaan.
Ik vroeg hem waarom in Nederland. Amerika is toch een land met veel meer mogelijkheden? Zijn antwoord deed mijn wenkbrauwen even fronsen, en als ik het ook persoonlijk had aangetrokken zou ik ook geschokt zijn geweest.
Hij antwoordde dat die soort operaties te duur waren in Amerika en hier in Nederland kon hij het easy betalen….. Hij had het geld ervoor dus was dit voor hem zijn redding!

Hier het toeval waar ik niet in geloof, alles heeft een doel, een rede.
Mijn vader was ook hartpatiënt, was ernstig ziek. Maar de heren doktoren vonden het niet ernstig genoeg en plaatste hem gewoon op de lange wachtlijst om gedotterd te worden. Mijn vader en mijn moeder waren boos, nerveus, mijn vader was bang dat hij dood zou gaan als het wachten te lang zou duren.

Deze man uit een ander land met veel geld ging voor mijn vader, die geen geld genoeg had voor een operatie.

Ik vertelde de man dat ik eigenlijk ook een beetje geschokt was door zijn verhaal. En vertelde van mijn vader.

Hij zei sorry, vond het naar voor mij, maar hij kon het niet veranderen.
Ik zei hem dat het ok was. En dat ik zeker wist dat als mijn collega zijn achtergrond wist, dat hij die humoristische opmerking ook achterwege had gelaten.

Het bleef een poosje stil. Wij beiden hadden zo onze eigen gedachten. Na een poosje zei de man, ik begrijp wat u bedoeld. Ik dien geen klacht in……

Wat ik er van heb geleerd is dat je soms met een goed bedoeld geintje, iemand erg kan raken, echt kwetsen. Wat niet wil zeggen, dat je je humor niet mag gebruiken om je werk aangenaam te houden voor je zelf en natuurlijk ook voor onze passagiers. Vaak is juist de humor van de buschauffeur een hele geschikte manier om de gezelligheid in je bus te verkrijgen en te houden. Jij zit met plezier in je bus en je passagiers ook.

Ik moest vanmiddag vroeg beginnen en ik ben dus ook weer vroeg thuis. Het regent en er zitten geen passagiers in mijn bus.
Ik moet nog 1 ritje doen en dan zit het erop.
Ik wens jullie een fijne avond en tot morgen. Dan begin ik een stuk later.

Nog even gauw een foto van de lucht erbij, ik heb hiervan genoten.

Doegie doegie.