30 December

Aan het eind van het jaar komen er allerlei overzichten binnen. Bijvoorbeeld, de top 2000. Met veel uitleg over zangers en zangeressen, bands, opnames en oude beelden op tv. Op de radio vele toplijsten van bijna elke zender. Geweldig om te zien en te horen. Ook allerlei nieuwsberichten van zeer opmerkelijke gebeurtenissen van het afgelopen jaar. Ook moeten er allerlei administratieve gegevens klaar liggen voor de belasting. Er moeten balansen opgemaakt worden. De beste oliebol word weer gekozen. En zo kunnen we nog wel een poosje doorgaan.

Ik heb het afgelopen jaar een klein onderzoekje gedaan onder de collega’s, en wel onze grootste ergernissen over ‘de passagier’. Normaal worden er onderzoeken afgenomen door passagiers vragen te stellen, of om hen formulieren in te laten vullen. En door de werkgever wordt er jaarlijks een tevredenheid overzicht afgenomen, voor de werknemer over hoe wij ons werk ervaren. En wat er eventueel aan verandert kan worden puur gericht op het besturen van, de veiligheid van en communicatie binnen het bedrijf.
Maar ik ben nog nooit een onderzoek tegen gekomen hoe wij als chauffeur de passagier als klant ervaren.

De meest irritante, grootste, ergernis was en is nog steeds de nummer 1 hit.

1 : Het niet fatsoenlijk begroeten bij binnen komen van de bus.
Door b.v. de telefoon die blijkbaar geplakt aan het oor, ondersteund door de hand de boventoon voert. En het gesprek blijkbaar zo belangrijk is dat het niet kan wachten. Er is totaal geen interactie!
Of de oordoppen die bevestigd zijn door 2 witte dunne draden die ergens in de jas weer verdwijnen.

2 : Als een passagier je behandeld als stront, alsof je een onderdeel bent van het stuur waaraan je vast genageld zit. Of een zeer arrogante houding aannemen omdat ‘men’ een veel betere functie heeft.
Of arrogant het geld op de betaaltafel gooit. Wat dan vaak nog verfrommeld uit de zak vandaan komt.

3 : Luidruchtig en vooral op de voorste banken aan het bellen zijn. Met serieuze onderwerpen zoals, “ja, ik stap net in de bus, ik zit er net in. Nee ik ben er nog niet”…………….

4 : De treinkaart gebruiken als buskaart. En dan net doen alsof hij ook geldt voor de bus, terwijl er duidelijk opstaat; Treinkaart! En men dit zelf zo ingetikt heeft, of aangegeven heeft bij het loket toen deze gekocht werd.

5 : Een ander niet de tijd te geven om in te checken. En er zich zonodig tussen door moet wringen, duwen.

6 : De kaart pas in de bus bij het instappen opzoekt, in de tas of de vele zakken in de kleding, terwijl zij er allang stonden……..

7 : Als de passagiers binnen stappen met een Big Smile, je af willen leiden, je ontzettend aardig vinden, maar je besodemieteren waar je bij staat. Bijvoorbeeld zogenaamd vergeten in te checken en op deze manier zo willen doorlopen…..
Of een pasje hebben waar geen geld meer opstaat, wat ze wel degelijk weten. En denken, dat als ze de chauffeur ‘afleiden’, zij zo door kunnen lopen.

Er zijn wel degelijk ook collega’s die de goedheid zelve zijn en zich nergens aan ergeren. En gelukkig zijn er veel meer passagiers die wel weten hoe het hoort!

Ook de voorvallen als overmatig drankgebruik, waarbij men stinkt naar de alcohol. Of de sigaret die men nog even moet inhaleren voor er ingestapt word en uitgeblaast wordt in de bus…….de stank over de chauffeur heen laat ‘dwarrelen’ als een wolk van parfum. Of het echte parfumflesje wat door de haast om de bus te halen, blijkbaar net omgevallen was……… Deze voorvallen die al zo ‘gewoon’ zijn………….grijnzzzzzz

Tja, een buschauffeur zijn heeft vele kanten, goede en mindere.
Maar de balans valt, gelukkig doordat hij chauffeur in hart en nieren is, vaak de goede kant op. En is er met de meeste passagiers wel degelijk een interactie! En daar doen we het nog steeds voor.

Voor een ieder, chauffeur of passagier, vriend of familie, gewoon een vriend van een vriend. Allemaal een geweldig oud en nieuw!!!
1 januari kom ik nog eenmaal terug, daarna is het einde verhaal!
DoegieDoegie.