31 December Oudjaarsdag

Oudjaarsdag….. ik kan het inderdaad niet laten, grijnzzzzzz.

Ik was redelijk op tijd wakker en zoals onze gewoonte afgelopen jaren al is, en omdat ik alleen late diensten gedraaid heb, zorgt mijn man voor een kopje koffie die wij samen in bed nuttigen, het nieuws op tv kijken en zo de nieuwe dag weer begroeten. Het is vandaag heerlijk wakker worden, de tv laat de ‘Night of the Proms’ zien en horen. Wij houden beide van muziek dus blijven nog even lekker ontspannen liggen, grijnzzzzzz.
Omdat mijn man ook de tv gids nakijkt, leest hij dat er veel muziek vanavond zal zijn, en Claudia de Breij, dus onze avond zal zeer gezellig en sfeervol worden.

Terugkijkend dit jaar dat bijna voorbij is, kan ik het gevoel van trots zijn op mijzelf, koesteren! Het is mij gelukt. Ik heb jullie weten te boeien met mijn schrijven over mijn werk! Mijn gedachten kunnen delen. Het heeft wat weg van de Reality Soaps, meestal met bekende artiesten die voor 14 dagen gevolg worden. Bij hen heb je er dan daadwerkelijk een beeld erbij. Ik kan alleen maar hopen dat ik jullie een beeldvorming heb kunnen geven van het leven rond en op de bus als vrouwelijke buschauffeuse.

Ik heb veel goede, lieve en kritische, maar vooral ook veel ervaringen gedeeld. Best veel reacties gehad. Daar deed ik het voor.
Er zijn vriendjes van vriendjes bij gekomen,…… het is vaak gedeeld geweest,…….. Ik ben mensen onderweg tegengekomen die van DoegieDoegie wisten terwijl zij geen vriendje op fb waren……..
Ik ben in de kantine collega’s tegen gekomen die opmerkingen maakte over onderwerpen die in DoegieDoegie stonden, terwijl zij geen ‘vriendje’ waren……., er zijn veel buitenlandse fb vriendjes bij gekomen…… wat ik opzich best vreemd vond maar ook leuk. Hoewel deze waarschijnlijk via een vertaalprogramma mijn verhalen niet altijd konden lezen zoals het in het Nederlands stond geschreven. Want de vertaler van Google is erg slecht. Andersom lees ik van hen ook wat zij erop plaatsen en ook dat valt vaak erg tegen met de vertaler.

Er zijn weer veel collega’s overleden, zelfs op het eind van dit jaar is plotseling een oud collega aan zijn laatste reis moeten beginnen. Ik weet het, dit is real life, ook deze dingen horen bij het leven. En hoe ouder je wordt, hoe meer je hier mee geconfronteerd wordt. Je went er nooit aan, je kunt er ook niet aan wennen. En je denkt stilletjes bij jezelf, ‘weer eentje’….. ‘wie zal de volgende zijn’ ……
Hij is overleden aan leverkanker. Het nieuwe jaar wat nu geen 24 uur meer duurt, begint voor sommige mede mensen weer gelijk met afscheidnemen.

Er zijn meerdere vrienden afgelopen jaar ziek geweest die geconfronteerd werden met de kanker en andere levens bedreigende ziektes. En geluk hebben gehad om deze nare ziekte te hebben mogen overwinnen, of nog midden in het proces zitten, maar er wel op tijd bij hebben kunnen zijn. En natuurlijk de komende jaren de spanning voelen om er mee moeten leven dat zij keer op keer voor controle terug moeten komen.

Ik vind zelf, dat als je er voor open kan staan, voor deze nare ervaringen, je voor een ander een steun kan/mag zijn, ook al moeten deze personen het helemaal zelf een eigen plekje geven. Ik vind het belangrijk dat ze weten dat ik er voor hen ben, mochten zij mij ff nodig hebben. Al is het maar gewoon via de telefoon.

Zoals ik halverwege het afgelopen jaar al schreef, dat ik om gezondheids redenen moet/wil stoppen, ben ik erg happy dat ik deze beslissing heb kunnen/mogen maken. En gelukkig gaat het bij mij om kleine maar wel chronische beroepskwalen, puur door slijtage, zowel geestelijk als lichamelijk. Nu al merk ik door deze kwalen, dat het een goede keuze is geweest. Een klein voorbeeld, ik heb veel last van eczeem en sliep erg slecht, wel…….. deze problemen heb ik nu na een paar weken niet meer. Ze zijn zomaar opgelost en door mijn lichamelijke en geestelijke ontspanning zie ik geen eczeem meer en ik slaap beter als ooit tevoren!

Ik heb langzaam maar vol enthousiasme afscheid kunnen nemen van mijn werk, een baan die echt voor mij weggelegd was en mijn lust en leven was. Het doet nu ook geen pijn meer om een bus te zien rijden. Het doet me een plezier dat collega’s een lach op hun gezicht krijgen als we elkaar tegen komen op de weg en vrolijk de hand naar elkaar opsteken. En als ik de bus instap als passagier ze mij schalks vragen, ‘zo, kun je toch niet zonder ons?’
Dan antwoord ik steevast, ‘nee joh, ik ben zo blij dat ik nu met je mee kan om op plaats van bestemming te komen. En te zien dat het goed met jou gaat’.

Wij hebben er hier thuis vele vele uren aan besteed of het financieel kon, zodat we deze beslissing konden nemen. We zijn echt niet over 1 nacht ijs gegaan, zoals je dit zegt. Het is een weloverwogen beslissing geweest. Nu die genomen is, ben ik er hartstikke blij ermee.
Ik heb een verleden die best heel zwaar is geweest. De eenzaamheid die ik gekend heb om van het westen naar het oosten te moeten verhuizen door privé omstandigheden. Het opnieuw moeten opbouwen van mijn huidige leven. Het is me gelukt en ook allemaal gegunt! Ik heb veel verloren maar ook heel veel nieuwe dingen gevonden. Ik ben altijd bereid geweest er te zijn voor een ander, en d’r waren er gelukkig vele die er voor mij waren.

Dank jullie wel voor het lezen van mijn blog, mijn zeer persoonlijke ervaringen, mijn kijk op de ontwikkelingen om mij heen. Nooit ben ik door volgers agressief benaderd, of zijn er scheldpartijen geweest zoals je wel vaker leest op dergelijke blog’s. Ik ben zo trots op mijn lezers! Jullie waren mijn metgezel, lief maar soms (gelukkig) ook kritische,…… mijn waarderende reisgenoten!
Het gaat jullie allen goed en ik hoop dat jullie allemaal, ondanks de nare gebeurtenissen die we constant tegen zullen blijven komen, veel plezier beleven in wat je ook doet in de toekomst!

Een kleine, maar belangrijke note! Zonder mijn man kon ik dit niet allemaal realiseren.
Ook hij heeft vaak zijn koffie koud laten worden omdat ik weer met mijn verslag aan kwam zetten, hem ‘even’ vroeg om het na te kijken op fouten! Dat ff, was vaak lang…… dus lieve Tom, dank je wel voor je geduld van ‘mijn ongeduld’ om al het corrigerende werk te doen! We zijn een goed team!!!

Een fijne avond, een prettige jaarwisseling en wellicht tot volgend jaar, als ik mijn boek wil presenteren! En voor de laatste keer dit jaar roep ik…….. DoeggieDoegie,