12 December vervolg

Ik heb mijn man betrapt …………hij heeft ingebroken op mijn DoegieDoegie, ………..vervolgens lag ik in een deuk, die lieve mafkees van mij. Hij is degene die er zorg voor draagt dat mijn schrijven zoveel mogelijk zonder fouten op DoegieDoegie komt te staan. Dus niet alleen ikzelf steek er veel tijd in, maar hij net zo veel. Ik ben daar ook erg blij mee dat hij mijn schrijven corrigeert, want ik ben dyslectisch zoals de meeste dat inmiddels al weten. Vaak staan de zinnen er heel anders in dan dat ik bedoel. En met overleg, (want soms snapt hij er zelf niks van wat ik bedoel), komt het allemaal zeer leesbaar op deze site.

Vandaag neem ik een volle boodschappentas met bedrijfskleding mee naar de vestiging, om eventuele uitzendkrachten die net in dienst zijn gekomen of vaste medewerkers die nog wat missen te voorzien van merkkleding van Syntus. Op de foto zie je ook mijn sleutels en pasje, die worden uiteraard pas eind december ingeleverd alsmede ook mijn tas, kaartjes, stempel en de lege geldbak. Op de vestiging liepen heel veel oud collega’s van Connexxion, die nu weer nieuwe collega’s zijn. Ik vond het bijzonder leuk om hen weer te zien. En ja, …….we zijn met z’n allen een stukkie ouder geworden, maar de glimlach bij de hernieuwde ontmoetingen waren niet veranderd.

Vanmiddag ben ik om 14.15 uur begonnen. Ik ben begonnen aan mijn afscheidstournee van 3 dagen, volgens enkele collega’s, lol! Morgen mag ik als liefhebster van late diensten om 17.30 uur beginnen en wat de woensdag wordt hoorde ik vanmiddag bij aankomst. De dienstindeling had er even geen rekening mee gehouden door de drukte die nu op de vestiging is, dat dit mijn laatste dienst zou zijn. Om dan te werken tot half twaalf laat in de avond is niet zo handig! Ik heb een prachtige mooie dienst gekregen en ik wil mijn collega die zijn dienst voor mij heeft afgestaan dan ook hartstikke bedanken. Ik ben er erg blij mee!

In Apeldoorn aangekomen werd ik meteen al gefeliciteerd en kreeg lieve wensen voor na het stoppen. Dat was dan het eerste afscheid, geen station Apeldoorn meer………
Al die collega’s uit de vestiging Apeldoorn, “bedankt voor al jullie vriendelijkheid, ik heb erg veel kunnen lachen bij jullie, en soms wat serieuze gesprekken gehad, maar vooral, voelde ik me thuis bij jullie! Bedankt!!!! Het gaat jullie goed!”

Daarna zat ik weer op mijn favoriete lijn, 88/84. En logischerwijs wordt er door collega’s veel gepraat over mijn vertrek. En meestal allemaal positief. Zij die blij zijn dat ik ophoepel, omdat we beslist geen vriendjes waren, zeggen niets. En niet iedereen moet, kan en hoeft je vriend te zijn. Het is goed zoals het is. Het is maandagavond en erg rustig. Mocht er nog wat gebeuren laat ik het alsnog weten.

Iedereen verder een fijne avond, ik ga nog een paar uur door in gezelschap van mijn wederhelft en de passagiers, DoegieDoegie

foto van Celian Doegie Doegie Vd Zaan.