25 Augustus

Donderdag. Oeff, het was echt warm!!!

Gisterenavond is er bij mij thuis een jonge dame haar portemonnee komen ophalen. Zij was afgelopen dinsdag terug gekomen omdat ze haar telefoon had laten liggen in de bus. Daar ik aan het tikken was voor DoegieDoegie was ik mijn bus nog niet doorgelopen, want dan had ik deze al eerder gevonden. Na grote opluchting van haar kant rende ze weer terug naar de trein. Waarschijnlijk is haar portemonnee tijdens het terug rennen uit haar tas geknikkerd want hij lag op de bufferplaats 10 meter voor mijn bus.
Ik zag hem liggen toen ik optrok om te gaan rijden naar de opstaphalte. Ik had direct de boodschap naar de S.V.L. doorgegeven en na drie kwartier werd ik teruggepiept dat zij geen telefoonnummer konden vinden van de desbetreffende naam in Barneveld. Jammer dacht ik, wel raar ook. Niks aan te doen dan.
De portemonnee was ik vergeten in de bak te gooien van gevonden voorwerpen, dus deze zat woensdag nog thuis in mijn tas.
Doordat ik mijn wederhelft vertelde van dat meisje, dacht ik, ‘o shit, die beurs zit nog in mijn tas’.
Nou, dan is het even zoeken naar de zelfde achternaam in Barneveld, er zal best wel familie zijn in dezelfde woonplaats. Het was een niet veel voorkomende achternaam, dus kon dit mijns inziens niet zo moeilijk zijn. En ja hoor, familie aan de lijn en binnen een kwartier had ik de moeder aan de telefoon. s’Avonds heeft de jonge dame samen met haar vader de beurs bij mij thuis opgepikt. Weer iemand blij kunnen maken!

Van de werkgever hebben we weer water gekregen omdat het een officiële tropendag was. Mijn dienstkaart vertoonde fouten in de vorm van een verkeerd ritnummer. Ik zou lijn 5 moeten rijden, maar de computer gaf lijn 86 aan.
Omdat volgens de S.V.L. er in eerste instantie niks aan de hand was, (en hij sommeerde mij toch de 86 te gaan rijden)……….tot dat mijn collega kwam, die had hetzelfde alleen precies anders om……en vertelde dat dit gisteren ook al zo was. Wij besloten samen dat zij gewoon de 86 ging rijden en ik de 5. Ik vroeg aan de S.V.L. of ze mijn computer dan wilde aanpassen, ‘ja zei hij, ga ik doen’, maar er gebeurde dus helemaal niks!
Mijn passagiers heb ik niet laten inchecken, want de boel was orginisatorisch niet op orde!

Het is nu 21 uur, een lekker briesje op mijn gezicht en armen, geen zon meer, een beetje schemerlicht, en enkele ritjes door het gezellige feestcentrum van Ede heen. Druk met fietsers op de weg waarvan de meeste richting dit feest gaan.
Het is tenslotte “de Heideweek”. De gehele week zijn er allerlei feestelijke activiteiten te beleven, van optochten tot optredens door diverse bandjes. Zelfs een prinses in het paars opent en sluit de Heideweek. Er zijn allerlei markten, zoals kindermarkten en oude ambachten, ook de gezellige Vlegeldag is er. Voor wie niet weten wat de Vlegeldag inhoud; deze dag staat in het teken van de boerderij. Ede en omstreken bestond in het verleden voor een groot deel alleen uit boerderijen. Speciaal op deze Vlegeldag rijden er vele bijzondere tractors in een optocht versierd met bloemstukken door Bennekom. Ik weet niet zeker of zij ook door Ede zelf rijden, ik werk meestal in de Heideweek. Er worden demonstraties gegeven hoe men vroeger het koren en piepers van het land afhaalde en allerlei bijkomende handelingen op de boerderij. Iedereen loopt dan ook met de kleding van vroeger. Het speelt een eeuw terug in de tijd, best wel leuk.
En wat centraal staat en een vast symbool is, is de kleur paars, de kleur van de heide die hier heel erg aanwezig is in de mooie natuur rond Ede.

Dit was het voor vandaag, morgen heerlijk vrij tijdens deze hittegolf. En tot zaterdag!
Doegiedoegie