De tandarts

16 Januari 2017, ik ben geen harde loopster naar de tandarts in mijn vroegere jaren geweest. Als kind heb ik op 10 jarige leeftijd een wortelkanaal behandeling gehad met te weinig verdoving. En had daar een trauma aan over gehouden, met als gevolg dat ik zeeeeeer weinig naar die ‘akelige’ tandarts geweest ben. Wat natuurlijk grote gevolgen kreeg op latere leeftijd. Jammer, dat toen ik zo jong was, de begeleiding zo minimaal is geweest en waarschijnlijk door weinig financiële middelen bij mijn ouders en de interesse dat het gebit belangrijk was, aan mij voorbij was gegaan. Er werd wel degelijk gesommeerd dat je je tanden moest poetsen maar er werd beslist niet gekeken hoe je poetste. Hooguit dat je de kraan niet onnodig liet lopen, want bepaald rijk waren we niet. En overal werd er bezuinigd daar waar dat kon. Ik heb zelf ook al jaren die tik, dus wat dat betreft liep mijn moeder ver vooruit. Ondanks dat toen de rede armoede was en nu voor mij het milieu en gewone zuinigheid is.

 

Terug naar de tandarts. De gevolgen waren rampzalig, op mijn 23 of 24ste jaar werd de hele bovenkant er uit getrokken en werd er een kunstgebit in geplaatst. En aan de onderkant werd heel voorzichtig een begin gemaakt om de bestaande kiezen te vullen. Dat werd in Amsterdam op een tandartsschool gedaan. Kies voor kies werd geprobeerd en werden deze gered van trekken. Ik verrekte vaak voor die tijd van de kiespijn en liep met kruitnagels in mijn kiezen en sloeg de jenever in mijn wang op, om de boel te verdoven. Maar je loopt het echt niet voor. Dat soort van wondertjes gebeurde toen gewoon niet. En ik denk ook nu niet meer, ………grijnzzzz

 

Nu ik ouder ben, ben ik er anders over na gaan denken. En in 2006 stapte ik moedig naar de tandarts. Want inmiddels waren mijn kiezen verlost van de vullingen en liep ik weer met kruidnagels rond. Daar ik voor die tijd de lef weer niet had gehad om regelmatig de tandarts te vereren met een bezoek en geen geld genoeg had, moest ik wachten tot ik mijn spaarcenten voldoende aangevuld had. Ik wist dat ik door die stomme zet van mij, het mijzelf geld ging kosten en dik geld! En slikte regelmatig ook weer de bewuste paracetamol. Kauwen ging met te grote brokken en ik kreeg last van maag en darm klachten. Soms zag ik mijzelf met het eten als zo’n grote Deense dog, die na zijn hap slik, hap slik, zijn voerbak leeg gevreten had. En doordat mijn kaak aan de ene kant nog maar 1 kies had begon mijn kaak gedeelte herrie te maken omdat het evenwicht in mijn mond sterk ontwricht was. Iedereen hoorde die knoep als ik trachtte te eten. Ik schaamde me een ongeluk en ging niet zo vaak bij en met anderen eten. En ik deed dit allemaal gewoon mijzelf aan omdat ik een schijtert was voor die tandarts.

 

Eerst maar eens informeren bij de tandarts wat de mogelijkheden waren en wat hoe het prijskaartje er uit kwam te zien. Ik had vernomen dat er implantaten waren en bruggen. En ook gehoord dat het je een vermogen kostte. Om een lang verhaal en schrik kort te maken, ik heb beiden, een implantaat en een brug laten plaatsten. En was ruim €5000,00 kwijt.

Al mijn spaargeld was op en ik had weer een mooi gebruiksklaar gebit in mijn mond. Mijn dochter zei gekscherend, ‘nou, daar gaat mijn erfenis’. Waarop ik gevat antwoordde; ‘meid als ik de pijp uit ben, laat je de arts het mes erin zetten en het titanium eruit halen’. Waarop we beiden moesten lachen. Later vernam ik van vrienden dat mijn kwalen die ik inmiddels had opgelopen door mijn slecht gebit, een goede indicatie waren voor deel, vergoeding via het ziekenfonds. Ik ben er later naar toe gegaan, de situatie uitgelegd. En het bleek dat ik op doktersadvies met enkele medische verklaringen, en een tandarts van het ziekenfonds waarschijnlijk wel in aanmerking had kunnen komen voor een deel van een vergoeding. Ik was nu te laat, want ik had dit van te voren moeten melden’ achteraf kon ik naar de bekende Pijp van Maarten dansen. Ik baalde als een stekker!! Ik vond eigenlijk dat die tandarts mij hierop attent had moeten maken. En het bezoek wat ik spoedig bij die man bracht, gaf ik hem vraag waarom hij mij niet deze suggestie gegeven had. Hij deed er arrogant over, het was mijn verantwoording. Ik was boos en vertrouwde die tandarts niet meer. Hij zat alleen voor zijn eigen portemonnee om zijn antieke auto te kunnen financieren. Daar pochte hij elke keer over op als ik in die stoel zat.

Officieel moest ik uiteraard weer jaarlijks mijn controle doen bij de befaamde tandarts. En dat deed ik niet meer!

 

Na jaren werd mijn bovengebit te groot en onderhevig aan slijtage. Tanden en kiezen werden kleiner, net als mijn kaaklijn. En….. met schoonmaken heb ik hem een keer uit mijn handen laten rollen waardoor er een tand afbrak. Dus paniek en zoeken naar een tandarts om dat ding te laten repareren. Dat gebeurde en deze man deed dit zeer goed en nauwkeurig. Er werd een foto genomen van mijn mond open en een Big Smile. Dat was voor het verschil te laten zien als ik de nieuwe weer in mijn mond had. Inderdaad, er was een goed verschil te zien en ik was happy.

 

Nu 10 jaar later dacht ik, kom laat ik eens naar de tandarts gaan. Ik doe er nu al 10 jaar mee zonder dat ik problemen gehad heb en zonder al die controles die de tandarts zo graag gewild had. Mijn gebit werd nagekeken en ik had niet een gaatje. Wel adviseerde de tandarts mij om naar de mondhygiëniste te gaan i.v.m. tandsteen.

Daar ik niet bij het ziekenfonds extra verzekerd ben voor de tandarts had ik zoiets….. ff vragen wat dat gaat kostte!

Nou, zo’n miep koste mij nu ruim €75,00. De vorige keer dat dit gebeurde zat het nog in het ziekenfonds pakket. En ik was er totaal niet happy mee geweest. Ik heb er daarna zo verschrikkelijk veel moeten porren met een tandenstoker om de troep van het eten tussen mijn tanden er tussen uit te moeten halen, dat ik te vaak mijn tandvlees beschadigde en het was heel vervelend die troep tussen je tanden!! Dus ik zei bij de controle van drie weken geleden, nou, dat doe ik dus ff niet. De nasleep vind ik veel te irritant. Geef mij maar wat de natuur geeft!! Grijnzzzz

 

Blijkbaar zijn er niet veel mensen die hier op deze manier op ingaan, want ze was heel geschokt dat ik dit zo fel vertelde.

Daarnaast vind ik het persoonlijk geldklopperij. Ik heb nauwelijks last van tandsteen. Maar goed, ze vond mijn implantaat los zitten en vroeg of ik er geen last van had. Ik voelde mij een beetje klein worden, want ik had er wel degelijk af en toe last van. Er werd een foto gemaakt. Dit kon niet anders, ik was hieraan overgeleverd. En stilletjes dacht ik bij mijzelf, zucht, dit gaat weer dik geld kosten.

Het bleek op de foto dat hij inderdaad vrij los zat. En ze kon niet echt zien of hij soms gebroken was. Dus er werd besloten dat de vulling eruit gehaald en bekeken moest worden.

Zucht, en nog eens zucht…… het is niet anders dacht ik. Doordat ik al jaren geen geld betaald heb aan de extra tandartsverzekering bij het ziekenfonds en wel een ‘potje’ had voor de tandarts, kon ik zonder pijn vast wel de rekening betalen. En vroeg aan de tandarts wat me dit ging kostte en dat ik meteen wilde betalen. Ze schatte het in rond de €100,00. Dat viel me dus mee!

Nu een week verder en alles is achter de rug. Mijn implantaat is aangedraaid, en een nieuwe iets meer vulling erop gezet vanwege slijtage. Ik ben er nu drie keer geweest en de uiteindelijke rekening bedroeg €107,57.

 

Ik heb weer wat geleerd. Als je niet teveel tandproblemen heb en zelf bij machten bent om een potje met geld aan te houden. Dan hoef je niet je geld in een tandarts verzekering te stoppen. Ook al heb je implantaten! En het geld hierdoor gewoon kwijt bent. Een voorbeeld. Als ik 3/4 geld terug zou gekregen hebben van de ‘uitstekende’ tandarts verzekering, had ik minimaal €49,00 per maand moeten betalen. Dat is €551,00 per jaar. Dat was ik kwijt. Daar komt niets van terug. Dan zou ik nog mijn eigen bijdragen moeten betalen en sommige onderdelen die niet vergoed worden helemaal zelf moeten betalen. Nu ik zelf gespaard heb, ben ik eigen baas en geef alleen dat uit wat het mij kost. En natuurlijk heb ik vanaf 2006 al geld apart gehouden voor de tandarts. De enige zekerheid die ik had, was dat de rekening nooit meer €5000,00 zou worden.

 

Wat me opviel bij de tandarts was, dat daar de techniek niet stilstaat. Zoals het aandraaien van mijn schroef in mijn kaak van de implantaat, dat gebeurde met een mini inbussleutel. Lol! Ik heb er een foto van mogen nemen.

Het harden van de vulling gebeurde d.m.v. een soort ‘thermometer’. Ik wist niet wat ik zag. Zoals een foto nemen, ze stoppen een soort raamwerk in je mond, en klaar is kees.

 

Dit was een heel ander soort verhaal dan dat jullie gewend zijn geweest. Misschien wat ‘onsmakelijk’, maar wel een van de meest besproken onderwerpen.