Zweefvliegtuigen

Afgelopen weekend zijn Tom en ik te gast geweest bij een zweefvlieg vereniging.

De man (Aart) die ons uitgenodigd had, hebben we ontmoet tijdens het N.K.C. weekend van twee weken geleden. We hadden verteld dat wij graag met de metaaldetector liepen om te zoeken en Aart vertelde dat er bij hun vereniging vast wel h.e.e.a. te vinden was in het grasland (start en landingsbaan). Plus, en dat was ook aantrekkelijk, het was in het verleden de zeebodem geweest, in de jaren 40 drooggelegd, dus wie weet ook nog wat historische spulletjes te vinden in de oude zeebodem. Deze uitnodiging was een complete verrassing voor ons. Er bleek ook nog nooit iemand gelopen te hebben voor zover hij dat wist. 

Het veld wat voor het zweefvliegen gebruikt wordt is ongeveer 1200 meter lang en de vereniging draagt de naam Z.C.N.O.P. wat betekent: Zweefvlieg Club Noort Oost Polder. 

Het ledenbestand bestaat uit mensen die allemaal vrijwillig allerlei taken op zich nemen, die ten goede komen aan deze vereniging. Daarnaast heeft het vliegveld een kampeerterrein waar met name leden die wat verder weg wonen een caravan hebben staan. En als gast van Aart waren wij ook van harte welkom met onze camper in deze mooie en rustige omgeving midden in de natuur.

Bij onze aankomst werden we hartelijk ontvangen door Aart. En na even met elkaar gesproken te hebben, andere leden begroet te hebben, en de camper van ons op zijn plek geïnstalleerd hadden, zijn we op pad gegaan met de metaaldetector. Aart wees de plekken aan waar in de loop van de jaren de vliegeniers allemaal hadden gezeten.Op deze plaatsen hebben we leuke dingen en (oud) Nederlands geld gevonden. ‘De dingen’ waren onderdelen van de kabels e.d. Ook een soort pen waarmee ze knopen uit kabels haalde. In vaktaal heet dit een splitpen, die ook gebruikt wordt om een kabel te splitsen. Deze avond sloten we gezellig af door Aart uit te nodigen voor een warme hap.

De volgende ochtend waren we om negen uur wakker en tegen tien uur waren alle de leden die wilden vliegen aanwezig voor de briefing. Wij hebben ons daar niet mee bezig gehouden want onze missie was lopen met de detector. We wisten dat als er gevlogen zou worden wij na elf uur in de ochtend ons niet meer op het veld mochten begeven. Ik zag enkele mannen lopen en het eerste zweefvliegtuig wat getrokken werd naar het andere eind van het veld, vanwaar de opstijgingen zouden zijn. Ik besloot mijn tablet en mijn fiets te pakken en ik ben met hen mee naar achteren gegaan. Onderweg zagen wij een grote vogel en ben even terug gefietst, want ik was mijn verrekijker vergeten om die mee te nemen. Inmiddels kwamen er meer mensen op het veld en ik merkte dat het een zeer hechte groep was. Er stond een startwagen (een soort cabine als huisje), voor de administratie, voor de communicatie met de piloten, de lierman en de koffie. De stoelen werden buiten gezet en ik kon mijn fiets naast de startwagen zetten. Daar vormde de fiets geen gevaar. Ik nam plaats om dit spektakel te bekijken. Nog nooit ben ik zo dichtbij een zweefvliegtuig en ‘aanhang’ geweest, lol!  

Uiteraard zijn er verschillende functies bij deze sport, functies die heel nauwkeurig nageleefd worden.

De D.D.I.- Dienst Doende Instructeur

Deze geeft van te voren in het clubhuis de briefing en de weersverwachting door. Geeft les, (zit dus ook vaak in de lucht), is eindverantwoordelijke, beslist welke vliegtuigen en pasagiers er mee gaan in samenspraak met de aanwezige piloten.

De Startofficier

Deze is het verlengstuk van de D.D.I., houdt alles bij, de veiligheid, veldorganisaties, volgorde van vluchten, kabels die opgehaald moeten worden, het lichtsein, het logboek, het tijd-schrijven en het ophalen van de zweefvliegtuigen. En noteerd namen van de piloten die gevlogen hadden.

De Kabelrijder

Dat is degene die op de tractor zit en ervoor zorgt de kabels vanaf de Lier naar de startbaan worden gebracht. En uiteraard moet hij ook een traktorrijbewijs hebben om de tractor te mogen rijden. Ondanks dat het een eigen privéterrein is.

De Lierman

Deze zit in de Lier die aan de andere kant van het terrein staat. Dat is een vrachtauto die een aparte takelmotor heeft. Dit om het zweefvliegtuig met de grote trekkracht op te laten stijgen d.m.v. een groot vliegwiel. 

De vrijwilligers

Deze mogen/moeten allerhande klusjes doen, b.v. om een zweefvliegtuig weer op te halen na de landing, of de kabels aan het toestel bevestigen, maar ook de vleugels van het vliegtuigje voor het opstijgen in evenwicht te houden.

Het gewicht van de passagier die mee gaat is essentieel voor de stabiliteit van het zweefvliegtuig. 

Een leuk verhaal van een van de piloten is dat hij een vrouwelijke passagier vroeg hoe zwaar zij was. Ze antwoordde dat ze 70 kg woog. De vlieger bekeek haar zijdelings en dacht er het zijne van. Op weg naar het zweefvliegtuig vertelde hij haar dat zijn vraag erg belangrijk was voor de stabiliteit van het vliegtuigje, want anders zou het fout gaan. Vlakbij het vliegtuigje kwam de vrouw dichterbij lopen en zei zachtjes tegen de piloot dat zij eigenlijk 88 kilo woog, en of hij dit niet wilde door vertellen. Dit zijn de leuke anekdotes! 

Mijn verrassing

De grootste verrassing kwam na een half uur. Na intens geluisterd te hebben en maar zitten typen om al de informatie op te kunnen schrijven, werd mij gevraagd of ik ook een vlucht mee wilde maken. En wat is dat een sensatie! Door de ‘voorlichting’ die ik van tevoren al had gekregen en omschreven had, wist ik precies wat er ging gebeuren.

Dat het signaal van de lier gegeven zou worden door met het licht te gaan knipperen bij de liervrachtwagen als hij zijn motor startte. Dat de man die de vleugel moest vasthouden voor het evenwicht, naast het vliegtuig zijn hand omhoog moest steken nadat de piloot het sein had gegeven dat hij paraat was. Dan was er contact met de startwagen en de lierwagen en dan zag je dat de kabel met een parachute er aan, zich langzaam naar voren ging bewegen, en op het moment dat de Lierman gas gaf, kon de piloot zien dat de lamp niet meer knipperde maar aan bleef en zich daardoor in kon stellen dat hij de lucht ingetrokken werd. 

Het was echt een sensatie, dat bekkie van mij stond niet meer stil vanaf het begin van de vlucht. De piloot amuseerde zich er om en vond mij een van de meest enthousiaste passagiers die hij ooit in zijn vliegtuigje had gehad. De cirkel naar boven in de thermiek was iets bijzonders. Ik kan er nog veel meer over vertellen, maar dit kan je beter zelf ervaren. 

Zo weet ik dat deze gastvrije, vriendelijk zweefclub vereniging binnenkort een open dag heeft. In het Pinksterweekend kan je voor een heel klein bedrag, “eigenlijk een donatie aan de club”, mee zweven naar het hemelse gedeelte. Alleen met 1 groot voordeel, je komt weer veilig terug met beide beentjes op moeder aarde.

Er zit een foto bij dat je een plakkertje ziet met een touwtje eraan op de cockpit. En nee, het is geen prijskaartje van de kist, grinnik!! Het touwtje geeft de vlieger aan of hij goed vliegt en niet teveel zijdelings hangt, want dat kost heel veel energie. Dus een simpele controle of je alle natuurlijke energie goed gebruikt!!

Later, toen Tom arriveerde op eind van de middag, mocht ook hij mee richting de wolken. Ook voor hem was het een waar genoegen!

Hier nog enkele gegevens, bij deze zweefclub kan je samen met een instructeur al oefenen als je 14 jaar bent. Vanaf 16 jaar kan je zonder rijbewijs op het veld van de vereniging, de auto rijden om de kisten (vliegtuigen) op te halen. Van de opbrengst van een krantenwijk (70 Euro per maand) kan de jeugd al leren vliegen en ook blijven vliegen (inclusief lessen praktijk en theorie en het vliegen zelf). En zelfs als je de 60 gepasseerd bent kan dit ook nog. Mits je natuurlijk een geldige gezondheidsverklaring hebt. Ze hebben ook een zomerkamp van twee weken. En de kosten hiervan vallen reuze mee. 

Maar het grootste goed is dat ik het hier veilig en laagdrempelig vind, gewone, hardwerkende mensen die met liefde met hun sport bezig zijn en dit graag met andere willen delen. 

Op het internet vinden jullie de gegevens op hun website voor als je met de Pinksteren richting de wolken in zou willen vliegen. En als je les wil nemen bij ervaren piloten met een vriendelijk gastvrij hart, ben je van harte welkom.

 Wij gaan er zeker weer eens kijken, want het was een feestje!

Alle leden van de Z.C.N.O.P. van afgelopen zondag, onze dank is groot! En in het bijzonder Aart, als wij jou niet ontmoet hadden, hadden wij dit feestje nooit gehad!!

Doegiedoegie.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Een keer meevliegen?

Dat kan in de weekende en nationale feestdagen van eind maart tot eind oktober. 

Telefoon clubhuis 0527-201364 of bij geen gehoor 0613809630

Bel dan op een vliegdag het clubhuis rond 10.15.

Email, secretariaat@zcnop.nl

Informatie, www.zcnop.nl 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~