Weer thuis uit Lommel

De tijd was weer gekomen dat we naar huis gingen. We hadden ook hier in Lommel een thuisgevoel, ondanks dat mijn ogen nog steeds tranen van een allergische reactie die best vervelend was. Dik opgezet zijn ze niet meer en de beursheid is ook grotendeels verdwenen. Soms steekt de hoofdpijn nog een beetje de kop op, maar het is nu goed te doen. Contact met de gastheer en vrouw hebben we regelmatig gehad via WhatsApp. Zij hadden het helaas niet getroffen met het weer op hun vakantieadres in het buitenland. Dat is erg jammer. Aan de dieren heb ik niets kunnen merken dat ze zochten naar de baasjes, dus dat was een goed teken. 

De nieuwe luifel voor de camper kan ik thuis gaan afmaken, want ik had geen zin om mijn naaimachine mee te nemen. En achteraf was er niets van terecht gekomen i.v.m. mijn ogen. 

Onze bagage hebben we weer grotendeels in de camper gezet en we hebben besloten toch rechtstreeks naar huis te gaan. Het weer is te regenachtig. We hebben gezorgd dat het huis weer netjes achterlaten werd en dat de labrador nog even een flinke wandeling achter zijn kiezen kreeg. Hij moest het nog een aantal uren uitzingen voor hij zijn baasjes weer terug zou zien.

We kijken terug op een gezellige en wonderlijke week in Lommel. 

S’avonds rond de klok van 21.30 uur nog even via WhatsApp contact gehad met Lommel. Zij waren net thuis gekomen en genoten weer van het Belgiësch pilsje.  

Wij zijn thuis en hebben met de fietsen erop en de bagage erin de auto laten wegen, want we moeten aan een bepaald gewicht voldoen. 

Helaas, we waren 100 kilo te zwaar, en dat is een fikse tegenvaller. 

Hoe we hier verandering in moeten brengen is de zorg voor de komende 4 weken. We zullen zeer creatief moeten worden, ppffff

Jullie horen het wel ter zijner tijd of het gelukt is, voor nu, Doegiedoegie.