Speurtocht

Afgelopen woensdagavond de 29 maart, zijn we s’avonds rond de klok van negen uur in de camper gestapt om twee kids van 5 en 7 de volgende morgen vroeg te verrassen met onze aanwezigheid. Afgelopen maandag waren we gebeld door onze ‘pseudo’ dochter of we wilde en konden oppassen met een opdracht erbij. Die opdracht bestond eruit dat we beide begeleiders zouden zijn van een drie of viertal kleuters. De kleuterklas ging op excursie in Hemmen. Daar heeft ooit een kasteel gestaan en nu is er een gigantisch park en een klein speeltuintje. De kleuters werden de natuur ingestuurd met opdrachten. En dat vonden we erg leuk om te doen. Dus nadat we die ochtend om 7 uur gewekt werden door de twee kids die totaal verrast waren en nadat we gezellig met z’n allen het ontbijt genuttigd hadden, stapte we daarna met z’n vieren in de camper, op weg naar de school. 

Wat een grote school was dat, en wat een mierennest, blij dat wij geen kleine kinderen hebben en zijn blij dat we de 60 al ruim gepasseerd zijn, ……grijnzzzz. Je kan goed merken dat je dit leven helemaal ontgroeid ben. 

Nadat wij de tafeltjes van de kids hadden gezien en hun klas hadden bewonderd, zijn we koffie gaan drinken in de stafkamer, waar meer ouders zaten.

Zelfs in de stafkamer werd les gegeven, viel ons op. Ook lag daar het affiche van de werkdruk onder de leraren en dat de mogelijkheid er was dat ze zouden kunnen gaan staken als de regering geen maatregelen zou gaan nemen. Ook hier was hulp eigenlijk meer dan welkom. Het bleek n.l. dat de kinderen in dat lokaal een werkopdracht hadden om een kist te maken voor gescheiden afval. Drie gaten moesten erin, een lade en deze kinderen moesten alles zelf regelen. Het booschappen lijstje maken en een bouwtekening maken hoe te werken. Al gauw werd er aan Tom gevraagd of hij wat nuttige technische tips kon geven. De lerares vroeg Tom daarna of hij het leuk zou vinden om op school te willen helpen tijdens de handenarbeid. Helaas, zei Tom, wij wonen een tikkie te ver weg, anders had ik dit wel willen doen.  

Inmiddels was het tijd geworden om weer naar de kleuterklas te gaan om de kinderen op te halen. Alle kinderen gingen in opdracht van de juf eerst plassen, daarna werden schoenen verwisseld voor laarzen als zij die nog niet aan hadden, de jassen werden aangetrokken en de rugzak met drinken werd op de rug gehangen. En als laatste werden de verhoogde autostoeltjes gepakt. Het was een leuk gezicht al die peuters bepakt richting de auto’s te zien lopen. Wij hadden er drie achterin de auto. Het ging met die verhoogde stoeltjes maar net. Die dingen zijn best erg breed. De kinderen vonden het leuk om in een camper te zitten, en onze pseudo kleindochter voerde het hoogste woord. En 13 km verder kwamen we in Hemmen aan. 

Alles kwam bij elkaar op het kerkplein en nadat het spel werd uitgelegd en de kinderen op het hart gedrukt werd dat zij bij de begeleiders moesten blijven gingen we op pad. 

Er waren 15 opdrachten gemaakt. Het heette de ‘Lammetjes Route’, alleen hebben we geen lammetje gezien, grijnzzzz.

Een paar spelletjes heb ik onthouden. Er waren zoekplaatjes van een dier met een jong. Hiervan moesten de kinderen uitzoeken wie bij welke moeder hoorde. De moeilijkste waren het dikkopje van de kikker en de gele snaveltjes van hele kleine vogels die net uit het ei waren en er heel raar uitzagen. De andere 12 wisten ze allemaal. Ook gingen we met een speciaal bakje waar een vergrootglas in verwerkt was, op zoek naar allerlei zeer kleine insecten die in de grond en onder boomstammetjes zouden liggen. Dat vonden ze geweldig. We hadden er een stuk of negen gevonden. En ze allemaal in het potje gestopt. Ik moest wel erg  lachen om al die mama’s die liepen te roepen dat ze een worm vies vonden. Die mama’s zijn dit blijkbaar niet echt gewend, grinnik!!  Ik heb de kleuters geleerd hoe ze op een makkelijke manier een worm naar boven konden krijgen, nadat we het leven van de mol hadden besproken. Met z’n allen begonnen we te springen en binnen een mum van tijd kwamen er wormen naar boven. Wat vonden ze dat geweldig. 

Ook moesten ze bedenken welk dier zich net zo voortbewoog als de huismus. Zij vonden er twee, de kangoeroe en de kikker. De opdracht die erbij stond was dat zij net zo moesten springen als de mus, kangoeroe en kikker. Het was een mooi gezicht. 

In het park waar een heel oud kasteel gestaan had stonden twee gigantische grote bomen. Eentje was heel bijzonder, er was op de grond in de boom een holte ontstaan. In die holte konden wel drie volwassen personen staan en wel zes kinderen. De andere dikke boom had als het ware een grote wrat op de zijkant zitten. En rondom die boom zaten vele kleintjes. Hij was zo breed dat er zeker 8 tot 10 kinderen nodig waren om er als een ketting rond omheen te staan. Hij moet minsten een meter of 3,5 doorsnee hebben. 

Er waren ook leuke verrassingen voor de kinderen, zo vonden ze een ‘schat’ waar ze allemaal een muntdropje uit mochten halen. 

En bij verschillende soorten vogelnestjes lagen chocolade eitjes. Bij de vijver moesten ze kijken of de eend die op een voorbeeld stond ook daadwerkelijk in de vijver was. 

Het was voor de kinderen een leuke gezonde en leerzame middag. Nadat we op het eind in de speeltuin terecht kwamen werden er toastjes uitgedeeld met honing. En na dit grandioos spektakel brachten wij ze weer terug naar de school. De kinderen gingen aan de lunch en wij zijn lekker met onze metaaldetector in Wageningen het bos ingegaan om te genieten van de zon, later op de middag zijn we ook nog gezellig bij vrienden gaan eten in Veenendaal. s’Avonds hebben tot een uur of elf een potje ‘gekeest’. Al met al een zeer vermoeiende en lange dag voor ons en hebben dan ook heerlijk geslapen daarna.