Ouwehands Dierenpark

Voor de verandering zijn wij afgelopen maandag naar de dierentuin geweest. Het is jaren geleden dat ik/wij dat gedaan hebben. 

We kregen dit trouwens aangeboden door de Vriendenloterij. En Ouwehands Dierenpark ligt hier als het ware om het hoekje. Dus dat was niet zo moeilijk. En daarnaast was het vandaag prachtig weer om te wandelen en leuk dat dit ook in de dierentuin kan. Ouwehand is op zich niet zo erg veranderd, ik miste alleen wel direct de witte ijsbeer (man in berenvel) waar je zomers altijd door begroet werd en er mee op de foto mag. Die foto van jaren en jaren geleden, moet ik nog ergens hebben, ik was toen een jaar of zes. Althans, die moet nog bestaan. Ook best mogelijk dat die in de vergaarbak van een familielid zit en daar bewaard word. 

De hokken zijn allemaal gemoderniseerd. Goed overzichtelijk en er wordt van alles geprobeerd om de kijkers goed zicht te geven zodat de dieren er geen last en stress van hebben. Er zijn veel heuveltjes bij gekomen die het kijken van bovenaf een hele andere dimensie geven vanaf de eigen plekjes van de dieren. 

Het hok van de Oerang-Oetang was wel veranderd en flink bijgebouwd. Een complete klimtoren zit er inpandig en uitpandig bij. Heel erg mooi gemaakt. De vorm van lantaarnpalen met de eilanden erboven op, was niet nieuw voor mij. De apen kunnen er niet af omdat er schrikdraad om heen zit. Dan denk ik wel bij mijzelf,…… gatsie, je zal er onder lopen en zo’n aap moet zijn behoefte doen. Loop je toch aardig de kans dat je dat gespetter op je hoofd krijgt. 

Bij de witte ijsberen was het een leuk spektakel. Het was of een mannetje die het vrouwtje het water in wilde hebben, of (en mijn intuïtie zegt dat eerder), dat het een jong was die door moeder ijsbeer het water in gestuurd werd. Maar het jong had daar eigenlijk niet echt veel zin in. Het wilde wel maar durfde niet. En dat vond ik best een rare combinatie behorende bij een ijsbeer. Uit eindelijk nadat ze elkaar achterna hadden gezeten en de kleine al stoeiend het water in werd geknikkerd, was de nattigheid overwonnen. Samen speelde ze zoals het bij de beren gaat, vrij fors in het water met elkaar. 

De olifanten vond ik maar een treurige blik hebben. Een giraf stond vlak bij het looppad, maar op het moment dat ik een foto wilde nemen omdat Tom er vlak bij stond, liep de giraf weg en liet vanaf dat moment alleen haar kont zien. 

Vele restaurantjes, kleine vreettentjes, ijstentjes zijn er wel bij gekomen. Dat brengt natuurlijk geld in het laatje wat de dierentuin vast goed gebruiken kan. Maar alles was nog gesloten omdat het natuurlijk veel te vroeg in het seizoen is, met veel te weinig bezoekers. Alleen voorbij de ingang en in de speeltuin, die overdekt is, waren er koffie en hapjes te krijgen. 

Je zag in de speeltuin allemaal kids vanaf de maxi-cosie tot een jaar of vier. Ook was er een grote bak, waarbij je er van bovenaf naar een vracht marmotten kon kijken. Blijkbaar waren ze net gevoert, want een stuk of 15 marmotten zaten in de voerbak en bij de waterbak stonden er een heel stel rond om de bak, met hun snuit in het water, gezamenlijk te drinken. 

Bij de Oerang-Oetang’s stond een klas van een twintigtal kids van plm 14/15 met blocknotes van alles op te schrijven wat de medewerker van Ouwehand hen vertelde, duidelijk was dat dit een schoolopdracht was. Mobieltjes legde elke beweging van de apen vast. Ik weet nu ook wie het mannetje is bij de Oerang-Oetang. Hij die langste haar en langere armen heeft. Dat heb ik toch maar weer mooi meegenomen. En wat een toeval, want ook bij de mens is het niet anders.

Veel hokken van vogels zaten dicht vanwege het gevaar voor de vogelziekte, dit op last van de regering. 

Het was een heerlijke dag om kuierend door Ouwehand heen te gaan. Nu thuis, zitten we beide met de beentjes omhoog. Tja, ouderdom komt met ‘gebreken’! Maar we hebben er geen spijt van!! Ons volgend bezoek aan de dierentuin zal ergens in april zijn, ook die is van de Vriendenloterij. En dat wordt Amersfoort. 

Een klein verzoek, als u mijn verhalen leuk vind en er is er eentje bij die er uit springt, dan stel ik het zeer op prijs dat u dit deelt. Dan kunnen er nog veel meer mensen van gaan genieten. En het is voor mij een goede stimulans om door te gaan met te schrijven. 

Fijne avond allemaal, DoegieDoegi