Windhoos

Het is wel grappig, we zaten samen om 22.45 uur woensdagavond nog lekker buiten. Een borreltje, een nootje en wat te filosoferen, dat we het wel treffen en het zo goed hebben. Een rustige, schone en mooie camping, zo rustig dat je het gras kon horen groeien…..

Koppeltje

Er stond alleen een jong Engels koppeltje van een jaar of 25, waarmee we inmiddels contact hadden gemaakt. Ook zij doen hetzelfde als wat wij doen. Drie, vier maanden onderweg met hun stationcar en een tentje. De rest van het jaar werken ze en sparen ze voor hun reis die ze dan weer gaan plannen. Volgend jaar willen ze naar Azië. Gisteren spraken we ook twee Amerikanen, vader en zoon. Die zijn per fiets in het vliegtuig over gevlogen om hier in de oostbloklanden per fiets, Europa te verkennen. Vorig jaar waren ze in Nederland en vonden (hoe kan het ook anders!) ons land erg mooi. Die woensdag zijn er ook twee Nederlandse camperaars bijgekomen en ook daar hebben we even een praatje mee gemaakt. Ook zij zijn met vervroegd pensioen en genieten. Later kwam er nog een Nederlandse camper bij, die zijn naast ons zijn komen staan. Het zijn Limburgers, “wij noemen ze voor het gemak Janssen & Janssen”, en het grappige hier van is, ze heten ook nog zo. Ze wonen in de omgeving van het plaatsje America en vertelde ons dat ze naar een folklorisch dansfestival in Tsjechië, Zamek, Stráznice gingen, een heel bijzonder evenement. Het was van hun ruim zeven jaar geleden dat zij daar geweest waren. Het was puur folklore en vele oostblok landen deden hier aan mee, waaronder Rusland, en ook Turkije was van de partij. Dat leek ons ook wel erg leuk om dit eens mee te maken en ik vroeg of ze het goed vonden dat we ‘mee liften’ en achter hen aan mochten hobbelen in onze camper. Dat vonden ze helemaal niet erg. Ze vertelde dat ze wel eerst nog ergens een tussenstop gingen maken bij een volgende Autocamping, deze lag aan een meertje. Toen werd ik natuurlijk helemaal enthousiast.

En dat was achteraf een goede beslissing want op de avond ervoor kwam er veel jeugd van verschillende scholen, vermoedelijk op schoolreisje, de camping op. Het was gezellig druk, alleen de twee douches waren nu constant bezet, Zowel in de avond als de in morgen. Het zwembadje liep over, want 15 personen konden er net in, meer echt niet. En ik denk dat er een stuk of 20/30 kinderen waren. En het toiletpapier was vroeg in de avond al zeer snel op. Daarna kwam er een groep van 8 Duitse campers, dus het was behoorlijk druk.

Weer verder

En zo vertrokken we de volgende morgen rond 11 uur gezamenlijk richting Pasohlavky. “Ik breek er nog steeds mijn tong over”. We moesten er ongeveer 200 km voor rijden en zouden er ongeveer 4 uurtjes over gaan doen. Geen snelwegen, lekker binnen door de heuvels en akkers met hun dorpjes. Wat wel grappig was, wij hebben een TomTom en zij een Garmin, speciaal voor campers. Dat houdt in dat hij de hoogte en de breedte van zijn camper in moet voeren en dan komt hij geen rare obstakels tegen waar hij niet door heen kan. En onze TomTom gaf hierdoor kortere routes aan. We hadden ongeveer 20 km verschil.

Bij het meer aangekomen, plm. vier uur later, werden Tom en ik aangenaam verrast. We kwamen aan bij verschrikkelijk grote camping, een redelijk lang strand, dus nadat we ook gevraagd hadden of we mochten zoeken met onze detector, kon onze dag niet meer kapot. Het was geen strand zoals we in Nederland gewent zijn, maar kort en met kiezelstenen. Beslist nergens zand! Zelfs niet in de speeltuintjes. Ik heb in het water met de detector gelopen en enkele leuke vondsten gedaan. Drie zilveren ringen, 1 stalen en wat oude en nieuwe muntjes en een mooie stalen schakelarmband. Veel visattributen lagen er ook genoeg in het water.

Windhoos en Onweer

S’avonds werden we verrast door heftig onweer en flinke windstoten tot een korte maar heftige windhoos. Ik hab de auto andersom neergezet zodat de wind geen vat op onze boventent kon krijgen. En achteraf was dat zó goed geweest. Want nadat we al sliepen zijn we weer een keer verrast door noodweer. Er was veel schade en die was zo heftig dat er een boom over een caravan heen was gevallen. Heel veel boomtakken lagen her en der verspreid over de camping. De auto hebben we best wel af en toe voelen schudden door de aanwezige wind. De bliksem was mooi om te zien. Tom is er niet echt een liefhebber van, maar dat geeft helemaal niets. Ik geniet daar in tegen wel van al dat natuurgeweld. Wij en onze buurtjes zijn er gelukkig goed en zonder schade doorheen gekomen.

    

Doordat de temperatuur zeer aangenaam was, zijn we eigenlijk de volgende morgen wat eerder vertrokken naar Stráznici. Daarnaast was het ook een grote bende tussen al de campers en tenten, het personeel was druk in de weer om al de omgewaaide bomen en afgebroken takken op te ruimen, wat natuurlijk diezelfde morgen gelijk gedaan werd. De reis duurde ongeveer een klein uurtje voor dat we er waren. En hoe het ons hier nu is bevallen, de twee dagen dat we hier blijven, horen jullie in het volgende verslag, blijf ons dus volgen, want deze 2 dagen waren super en verrassend.

—————————————————————————————————————————

Wordt vriendjes van mijn Facebookpagina
Zoek mij onder de naam van: Celian Doegie Doegie Vd Zaan
en je krijgt een bericht als er een nieuw verhaal geplaatst is.

Wil je mijn bericht delen op facebook, dit zorgt dat ik steeds meer volgers krijg.

Tot zo ver, DoegieDoegie.