Folkloristisch Dansfestijn 1

De reis naar Zamec Straznice

Vrijdag

Het dansfestival in Zamec Straznice was indrukwekkend, later hier meer over.

De reis er naar toe ging over de normale autowegen, geen zandpaden. Wil je rustig doorrijden met 90 km dan zit je meestal op voorrangswegen en waar onze TomTom voorheen op ingesteld stond was het echt ook inclusief de zandpaden, grijnzzz. Persoonlijk houd ik meer van die ‘spannende ritten’ i.p.v. het eindeloze asfalt, zeker in deze hete regio.

 

Folkloristisch Dansfestival

De gezamenlijke rit met onze campingburen ging heel goed. Voldoende afstand houden was daarom een must. Vooral als je een aantal haarspeldbochten moest nemen was dat wel zo prettig. Voor 75% waren de wegen in Tsjechië zeer goed te berijden. Als je pech had en je zat net achter een oude vrachtauto, die ook nog eens zwaar beladen was en je moest bergie op bergie af, dan kneep ik hem weleens.Deze pech hadden we maar tweemaal, en dat kostte ons een hoop tijd. We hebben het hele stuk van ongeveer 80 km in ene keer gereden. Bij aankomstin het dorp zag je een hoop aanplakbiljetten. Onderweg daarheen heb ik het niets daarover kunnen ontdekken.

 

Voor iedere ingang van het festivalpark stonden een paar flink uit de kluiten gewassen bodyguards. En wat mij het hele weekend erg op viel was dat er ontzettend veel mannen en vrouwen hier onder de tatoeages zaten. Ondanks dat ik een beetje dacht dat de mensen hier iets achter zouden lopen i.v.m. de trends die in het westen aan de order zijn. Ik heb mij hierin lelijk vergist. Hier lopen er zelfs veel meer met tatoeages rond en ook met hele grote tatoes, vele die zelfs een heel verhaal vertellen. Persoonlijk vind ik sommige tatoes heel mooi, maar heel veel tatoes op je lichaam vind ik niet bepaald mooi. Een beetje teveel van het goeie.

De inschrijving op de camping was een makkie, er was 1 vrouw die behoorlijk Engels sprak dus we waren zo klaar. Ik had thuis de belangrijkste papieren gekopieerd die we voor onze Europareis nodig hadden en in 1 mapje gedaan, de officiële documenten zitten in de kluis van de auto. Daar is doorgaans lastig bij te komen, omdat als we rijden, de achterkant van de auto vol zit met bagage, dus als de mensen moeilijk zouden doen, zouden we een klein probleem hebben gehad. Maar tot nog toe gaf dit geen enkel probleem. We hadden afgerekend en waarschijnlijk omdat wij er samen met onze nieuwe campervriendjes tegelijkertijd voor de balie stonden, hadden ze een klein foutje gemaakt. Wij zouden maar twee nachten blijven en de familie Janssen & Janssen drie nachten. Maar op onze rekening stond hetzelfde bedrag als bij hun. En de datum op het campingkaartje stond bij ons daarom niet goed. Ik ben maar even teruggelopen en alles werd netjes weer in orde gemaakt. Het was er al aardig druk en we zagen dat er ook wat andere Nederlanders vlak bij ons stonden. De standaard grijze hap, net als wij, gniffel. Het was behoorlijk warm en we waren blij dat we samen buiten onder de luifel van Janssen & Jansen konden zitten. We konden gelukkig naast elkaar staan en hadden onze campers zo geparkeerd dat we een leuk gezamenlijk plekje hadden, met de deuren naar elkaar toe.

Dat bleek achteraf maar heel goed, want voordat het avond was begon het terrein aardig vol te lopen. Het was net Pinkpop. Her en der kwamen die pop-up tentjes, die je in 3 seconden op had staan. Deze werden schaamteloos tussen de andere campers in geplaatst en ieder open plekje werd gevuld.

Ik denk niet, zoals het daar allemaal door elkaar stond, in Nederland toegestaan zou worden. Auto’s, caravans, campers en tenten stonden dwars door elkaar op het veld, en hutje aan mutje. Geen enkel systeem. Er sliepen zelfs mensen in hun personenauto. Gewoon op de voorstoelen, deze zover mogelijk naar achteren gedrukt, dan in een slaapzak of dekbed. S’morgens stonden zij zich dan rustig om te kleden achter het portier van de auto. Douches waren er precies twee. Voor een veld waar z’on 500 mensen moesten bivakkeren. Twintig fonteintjes waar je je kon opfrissen. Er waren ook twee echte voetenbakken, niet te verwisselen met het bidet. Toiletten waren er ook z’on twintig, en wat ons opviel, ook hier is het de gewoonte dat je vanaf buiten de wc het toiletpapier moet meenemen. Er hangt hier geen papier op de wc zelf.

 

Repetities

We hebben het terrein verkent, gekeken naar de groepen die al aan het repeteren waren en zijn daarna even naar het dorp gegaan voor wat levensmiddelen en dorstlessers! De kraampjes waren voor 80% al bemand en je kon erg veel drank en snoepgoed kopen. Wat ons opviel was dat er enorm veel jeugd rondliep, dit spektakel wordt hier ook erg door de jeugd gewaardeerd. Iedereen liep met een fles wijn of een glas bier in hun handen rond. Wat ik bijzonder leuk vond was dat je vaak zag dat een wijnglas of borrelglaasje in een houdertje om de nek hing doormiddel van een koortje op hun borst. De ene zat in een mooi geborduurd hoesje, een ander gewoon door ‘n pitriet gemaakt ringetje. Ook waren er draagkorfjes voor de drankflessen, bier of wijn, gemaakt van riet of een ander materiaal wat dan als tasje gedragen werd. Al snel werd het steeds drukker want die vrijdag om 20.00 uur was er de officiële opening.

 

Voor vervolg zie: Folklorisch Dansfestijn 2