Pech en geluk

Vandaag, maandag 9 oktober. De dag na de Belgische detector zoekdag, een dag om niet snel te vergeten. De gezellige avond bij de familie in Bornem was heel plessant. Ja, het Belgische woord hiervoor is op zijn plaats. Hun kleine jongen was een schatje. Maar ja, 

ze zeggen ook dat kinderen kopietjes zijn van hun ouders….. we hebben daar de nacht ‘wild’ gestaan op de parkeerplaats van onze vrienden. 

 

 

De volgende morgen om half negen kwamen we aan bij de Pitstop (een Kartbaan) in het plaatsje Opwijk. We parkeerde de auto en

 

 pakte onze spullen. Er kwam een vriendelijke man naar ons toe lopen met een zeer vervelend bericht, waar

 

 ik erg van schrok! Hij had al een hele tijd achter ons aan gereden en moest hier ook bij de wedstrijd zijn. Hij vroeg eerst of ik wist dat mijn remlichten van de fietsendrager het niet deden, maar wel de richtingaanwijzers. Ik antwoordde dat ik dat niet wist, we hadden thuis de boel gecontroleerd en hadden dit niet opgemerkt. Hij zei dat hij bij een afslag bijna op de fietsendrager had gezeten en erg geschrokken was. En dat klopte, want dat had ik ook opgemerkt, hij zat wel heel erg dicht op me, maar later ver achter mij bleef rijden. Hij zei dat ik mazzel gehad had, want in Belgie waren ze erg streng hiermee en je heb zo een bekeuring! Ik antwoordde hem dat ik het heel erg op prijs stelde dat hij mij dit vertelde en dat we morgen, want nu was het zondag, meteen een garage gingen opzoeken om het te laten repareren. 

 

Natuurlijk kon ik ook een NKC noodoproep doen, maar ik nam aan dat als de Belgische wegenwacht zou komen dat die mij ook door zou sturen naar de garage. 

Maar hierdoor hadden we een klein probleempje, waar konden we overnachten zonder de politie op onze dak te krijgen? Mijn vriendin zei dat ik het aan de uitbater hier bij de Pitstop kon vragen. Deze had een grote parkeerplaats. En samen met de organisator van deze zoekdag (waar ik het eerst aan uitgelegd had) liepen we naar de uitbater.  

Deze aardige uitbater zei meteen, nadat hij het probleem aangehoord had, dat het prima was. Het was een privé terrein, dus ik hoefde nergens over in te zitten. Ik kreeg zelfs aangeboden dat ik een gratis de elektriciteit aansluiting kon gebruiken. Ik was een tikkie ontroert door zoveel goedheid…..

Het zoeken die dag was zwaar, want het had ook hier veel geregend. En voor aanvang van de wedstrijd kreeg ik weer een grote verrassing! Tom had voor mij alvast een verjaardagskadootje gekocht. Hij had stiekem een nieuw type zoekschijf gekocht van de Deus. 

Jeetje….. grinnik, er stonden bij ons allebei de tranen in de ogen. Maar de wedstrijd zou met ongeveer 20 minuten al beginnen. En hierdoor werd ik er wel een beetje zenuwachtig. Met hulp van enkele mede detectoristen werd de schijf geïnstalleerd en ik werd snel op de hoogte gesteld hoe het zat met de nieuwe frequenties. Toevallig hadden wij het er gisterenavond al over gehad, omdat mijn vriendin ook deze nieuwe schijf had. Tijdens de wedstrijd hadden we enkele prijsmunten gevonden, maar met de tombola zijn we niet in de prijzen gevallen, jammer… maar wel onze Nederlandse vrienden, die hadden enorm veel geluk en gingen met de hoofdprijs en een 4de prijs naar huis. Geweldig, wat een bofkontjes !!

Het zoekclubje van mijn vriendin bestond uit een hecht team. Kon je meteen al merken. Wij werden heel vriendelijk begroet en de meesten wisten al wie we waren, leuk was dat. Het andere leuke is dat mijn vriendin ook Elly heet en haar achternaam bijna hetzelfde is als onze woonplaats. Zij weet veel over determineren van gevonden voorwerpen en vind het ook leuk om dat allemaal uit te zoeken. Zo zijn wij ook via FB met elkaar in contact gekomen. Dus zaterdagavond was het eerste face to face contact. Zij verraste ons na afloop van de zoekdag met heerlijke koffiegebakjes.

Zo werden we heel erg in de watten gelegd, ook wij zijn dus bofkontjes! Ook haar detector vrienden hadden allemaal heerlijk gebak meegenomen waar wij ook op werden getrakteerd.

Tegen het eind van de middag werd het stil en hebben wij de auto op z’ n plek gezet, het dak van de auto omhoog gedaan en zover klaar gezet voor de nacht. De bar was rond 19 uur nog open en wij gingen vragen of we nog een kopje koffie konden krijgen. De avond werd met dat bewuste kopje koffie weer heel anders……..

We wisten al dat de uitbater en nog een goede vriend van hem die dag jarig waren. En zo werden wij wederom aangenaam verrast en weer gewoon opgenomen in het kleine groepje wat nog aan de bar zat, waar we ook heerlijk verjaardagsgebak voorgeschoteld kregen. Wij konden hen redelijk goed verstaan en hebben zo tot een uur of tien gezellig met elkaar zitten praten. 

Maar dat was nog niet alles. Op een gegeven moment kwam er een mevrouw binnen die direct naar de uitbater liep en zei bezorgd dat er een camper stond, achter de bosjes, met het dak omhoog. 

De man glimlachte en zei dat het klopte en wees óns aan. We raakte in gesprek, waarna we uitlegde waarom we een nacht bleven staan en zij zei tot mijn verbazing dat haar man het morgen wel even zou klaren. Ze zou dat hem doorgeven, dan hoefde we niet naar de garage. 

Wat waren we bij een stel lieve behulpzame mensen terecht gekomen!

En zo gezegd zo gedaan. Ondanks dat haar man in de ochtend heel vroeg naar zijn werk moest, …..om 12 uur stonden ze samen bij onze auto. Wat bleek nu….. elk elektra draadje van de stekker van de fietsendrager heeft een schuif palletje, en èèn ervan is misschien los getrild door de km die we gereden hebben, of we hebben er zelf met het uithalen van de stekker deze los getrokken….. het was in ieder geval heel gauw gefikst. Wij waren er heel erg blij mee en ook die twee vriendelijke mensen. Als dank gaven wij ze een lekkere fles rode wijn. Want gelukkig hadden we er verschillende bij ons. Daarna zijn we rond 13 uur vertrokken, op weg naar een het champagne plaatsje Chamery achter Reims, een rit van ruim 300 km. Nèt voor we vertrokken kwam buurvrouw Jolanda nog even terug. Ze had een bakje konijnenvlees met saus bij zich. “Lekker voor onderweg”! zei ze. ……. Wat een lief mens.

Hoe goed kan je je vakantie voortzetten, na zo’n pech, die gelukkig eenvoudig opgelost werd. Waarna we heel veel vreugde, warmte en heerlijkheden toebedeeld hebben gekregen. 

We waren rond de klok van 17 uur in de provincie Champagne. En een heel leuk camperplekje gevonden, uitkijkend op de uitgestrekte wijnvelden. Lekker donker, bij een druivenboer naast een rijbaan. Morgen gaan we even fietsen in de omgeving van Chamery. We hadden al gezien dat hier een aantal camperplaatsen waren. Drie verschillende plaatsen. Geen grote, maar met veel ruimte, in totaal kunnen er maar 8 staan. 

Dit was deel 2 van onze reis, DoegieDoegie.