Ons verblijf in Aspe

Dag 1

Aspe in Spanje, we zijn van plan hier 4 weken te blijven, is een klein stadje met toch nog 20.000 inwoners. De aankomst was, wat het weer betreft, erg grauw, vooral onderweg. De omgeving is heel erg mooi, mooie vergezichten van de bergen en dalen. De aankomst op de mini familie camping van Ton en Mariëlle, was heel warm te noemen. Zij staan op de site van N.K.C., sitecode 29869. Er staan met ons erbij opgeteld 7 campers. De meeste zijn ruim 7 meter en het is een gemêleerd gezelschap. Een Belgisch, een Engels, en vier Nederlandse koppels zijn onze medecamperaars. De gastheer begroette ons in zijn werkkloffie, hij was druk met zijn zonnen-collectoren. Hij is een liefhebber van klussen, speciaal in onderhoudswerk. Dat kan je ook wel zien, het werk dat hij afgeleverd heeft ziet er geweldig uit. Ook hij heeft de afgelopen jaren te maken gehad met de corrupte doorsnee Spanjaard wat zaken doen betreft, en verder de regel manjana manjana…., ofwel, we hebben de tijd in Spanje! Inhoudelijk ga ik hier verder niet op in om er over te schrijven wat hun ervaringen hier in zijn. Voor de rest heeft hij goede ervaringen want het zijn verder zeer vriendelijke mensen hier in hun omgeving.

Het zwembad is dicht, daar is het nu te koud voor, de zon kan het water niet meer goed genoeg verwarmen, maar dat weet je als je in november zit, zelfs hier in Spanje!
Omdat het hier een kleine familiecamping is ga je je zelf even voorstellen. En iedereen die we spraken waren heel vriendelijk. Bijna bij elke camper waren we zo’n kwartier aan het kletsen. Het zijn leuke mensen, we voelden ons hier direct op ons gemak.

En ja…….. toen de tent opzetten!! Je kent het verhaal nog…… De tent waar we in Engeland het bijltje bij neergegooid hadden, omdat Tom van mening was dat er toen stokken ontbraken. Grijnzzzz mooi niet zei Elly toen, maar we lieten het er toen bij. En hebben mogen genieten van de gastvrijheid van Frans en Patrick. Inmiddels weet Tom beter, lol, en konden we de tent binnen korte tijd opzetten……. ondanks dat de grond hier superhard is.
Ja Frans en Patrick, als jullie dit lezen val je van je stoel, binnen een uur waren we helemaal kant en klaar en ingericht!!! En zonder hulp van andere hoeven in te roepen…… grinnik!! Na de douche waren we heerlijk opgeknapt, je kan hier zo vaak als je wilt douchen, en dat is heel erg prettig, i.p.v. al dat muntjes gedoe. Na de warme hap en het toetje zijn we neergestreken in onze villa en lekker onderuit gaan liggen.

Het waren vandaag toch ruim 290 km die we gereden hebben. En we zijn ook best een aantal Nederlandse campers tegen gekomen of ingehaald. En ja hoor, echt gezwaaid naar elkaar, grinnik. De meeste zagen het niet als we passeerde, maar dat is niet erg. We zijn trouwens geen enkele Nederlandse vrachtwagen tegengekomen, terwijl ik dat toch eigenlijk wel had verwacht. En natuurlijk de hoertjes, die opgedoft in een klein inhammetje van de snelweg aan de kant op hun plastic stoeltje zaten te wachten op hun klanten.
Het was gisteren (1 november) een nationale Spaanse vrije dag, ‘de Allerheiligen dag’. Veel mensen gaan dan op de begraafplaatsen een bloemetje brengen, ook dat zagen we onderweg. Mensen met grote bossen gekleurde bloemen en in het zondagse pak. Het was heel rustig op de gewone snelweg.

De nacht was weer even wennen, want de vele honden waren in de omgeving weer aan het blaffen. Dat is echt Spanje, deze honden lopen als waakhond bij de tweede woning van de Spanjaard. En die lopen daar in hun eentje het huis te bewaken. En ja het ‘honden contact’ is dan hun eigen geblaf naar andere honden in de omgeving. Die beesten moeten toch eigenlijk zo schor als wat worden lijkt me….. maar de oordoppen redden ons weer en we hebben heerlijk geslapen. Er bleken ook afgedankte ‘wilde’ broodmagere honden rond te lopen. Dat zijn meestal honden die geen geld meer opleveren met renwedstrijden op de renbanen.

Toch wel een voordeel voor de grote campers, die zijn geïsoleerd en zij zullen dat geblaf maar amper horen. Bij navraag bleek dat ook zij het hondengeblaf hoorde, omdat het dakluik meestal open staat. Maar goed, alles heeft zo z’n voordeel en nadeel.

Dag 2

De volgende ochtend was het al vroeg om zes uur, (ik moest naar toilet) heel erg mistig, dus dat beloofde een mooie dag te worden. En ja hoor om 8 uur begon de zon al te schijnen. Geen wind, al gauw lekker warm, geen hond meer te horen en een ieder genoot voor zijn tent op zijn/haar eigen manier van de zon en een ontbijtje

De dag erna zijn we gewoon lekker lui geweest. Ik ben een half uur  stiekem de olijfboomgaarden ingegaan en heb 1 muntje gevonden met de metaaldetector en verder lag er veel  blikken troep. Het muntje is nog vrij dik, maar ik kan geen afbeelding echt onderscheiden, dat is jammer. Het is erg stoffig en niet prettig lopen, want eigenlijk is het verboden, ondanks dat de camping eigenaren zeggen, dat niemand zich druk zal maken om mij. Dus na een half uur hield ik het toch voor gezien. Ik loop dan toch niet echt ontspannen.
Volgende week maandag, na het weekend, gaan we met de bus naar de stad en het strand van Alicante. Nu even lekker ontspannen. Het weer is goed, lekker warm en tegen de avond koelt het toch al behoorlijk snel af. Soms dreigt het dat het gaat regenen, maar daar blijft het bij, want na een uur is het weer prachtig zonnig weer. De bergen zorgen ervoor dat de wolken erachter blijven zodat er maar weinig regen valt. We hebben nu een zee van ruimte in onze villa en daar genieten we volop van!!! Ons bed is nu een lounge en bedbank ineen. We zijn vandaag (vrijdag) naar het dorpscentrum gegaan van Aspe. Kanonnen, wat een klim in dat dorp. Blij dat we elektrische fietsen hebben. De boodschapjes zijn weer binnen en morgen gaan we met z’n allen naar de plaatselijke Chinees.

Dag 3

Vandaag rond de klok van 2 uur zijn we met 16 personen op de fiets naar de Chinees geweest. Het eten was prima, niet duur, goed warm, alleen het opdienen was chaotisch. Blijkbaar waren ze hier niet echt op berekend, ze liepen met te weinig personeel en het was druk bij dit restaurant. Maar op het eind van de middag, wat tegen 17.15 uur was, ging iedereen tevreden naar de camping terug. Op de fiets bergie af, en dat ging lekker hard! Op mijn teller zag ik de 40 km grens passeren, grijnzzzz

Tegelijkertijd konden we ook genieten van het uitzicht voor ons, prachtig dit berggebied rond Alicante. En zo geniet ik nu van de koffie voor ons tentje, bekomend van het eten en gezelligheid. Inmiddels is iedereen weer terug en gaan we bij elkaar zitten. Met de koffie in de ene hand en de stoel in de andere hand schuiven we bij elkaar. Tafels worden aangevoerd, chips en andere borrelhapjes worden neergezet. En het werd een gezellig onderonsje. We hadden bij de Aldi gezien dat ook hier pepernoten stonden en chocolade sinterklazen ed. en er werd schalks aan de gastvrouw gevraagd of ze hier feest hadden omdat de Sint juist vertrokken was……  het antwoord moet ik u schuldig blijven want er werd hard gelachen, ik kon het niet verstaan…..

Na 21 uur ging een ieder zijn camper weer in, want het was inmiddels allang donker en het werd gewoon te koud om buiten te blijven zitten. Nadat er nog even gauw foto’s genomen werden van de opkomende volle maan, die net als de zon zeer snel boven aan de lucht stond en iedereen elkaar welterusten wensten, werd het al gauw stil. En zo gaan wij heerlijk luieren en slapen om de volgende morgen, dat is dan alweer de zondag, op te staan met vast weer mooi weer.

Doegiedoegie