Tijdelijk thuis

En weer is het zaterdag, 22 juli, we zijn om 10 uur vertrokken, getankt voor €1,15 per liter, geschrokken van de prijzen elders in Frankrijk daarvoor van zo gemiddeld €1,45 en hebben in eerste instantie 75 km voor de boeg om bij ons nieuw adres te komen. We gaan dwars door en over de Vogezen heen en inmiddels hebben we al prachtige uitzichten gehad. Ontzettend veel wielrenners zijn we tegen gekomen en nu rond twaalf uur beginnen de motorrijders blijkbaar ook te ontwaken. 

We zitten nu 1290 meter hoog aan de cappuccino en crêpes. De zon is hier foetsie. Het is zelfs zwaar bewolkt. Maar het uitzicht vanuit het raam van het restaurant adembenemend.

Afgelopen nacht op onze vorige camping, hebben we trouwens een wolkbreuk gehad. En doordat wij vandaag zouden vertrekken waren we al ruim voor de bui aan het ruimen en bijna alles al in de auto geplaatst. Klaar voor het laatste nachtje. Alleen de stoelen en tafel stonden buiten, die zagen er s’morgens natuurlijk niet uit. Nadat we de slang met water erop gezet hadden, was dat ook weer snel schoon, de zon deed de rest. 

 


De wegen in de Vogezen zijn heel anders dan de Gotthardpass. Koeien zijn er volop hierboven en het lijkt hier eerder heuvelachtig. Behalve als je een dal krijgt te zien tussen de bergen.

 

Oeps wat zit je dan hoog!

Na de pannenkoeken (crêpes met een heerlijke bessensaus) zijn we weer gaan rijden. De plekken die we aan het Gerardmer zagen waren niet veel bijzonder, meer parkachtige plaatsen waar je kon picknicken, wat inmiddels al vele mensen deden. Het aangelegde strandje wat we zochten konden we niet vinden, tenzij het zwembad met een reusachtige glijbaan hiermee bedoeld werd. Daar was inderdaad een aangelegd strandje van twee meter, grijnzzz. 

Elke keer weer verwonderen wij ons over de stranden, wat zijn we in Nederland verwend hiermee. Ondanks ons klein kikkerlandje is er veel meer ruimte om te recreëren op je eigen manier, zelfs op stranden met stoelen en parasols in het hoogseizoen. 

 Onze volgende bestemming is wederom een NFN camping nabij Wassalone, tussen de grens van Luxemburg en Straatsburg in. Hier zijn prachtige glooiingen van wijngaarden, perenbomen en ongetwijfeld vele andere soorten fruit. Daar kom ik nog wel achter. Ook reden we door een mooie oud dorpje, of we door Oostenrijk heen reden. (zie foto’s).

 

Waar we aankomen is een een kleine camping, hooguit 80 plaatsen, leuk golvend terrein. En natuurlijk ver buiten het dorp, boven op de heuvel. En toch zitten we ……..hoog. Een mooi zwembad van 25 meter lang, een kinderbadje en alle andere benodigdheden om een ontspannend fijn verblijf te hebben. Er zitten veel Nederlanders, wat ik wel prettig vind, want er werd voor de rest overwegend frans gesproken. En aangezien ik tot 12 in het frans kan tellen en een paar school woorden nog ken, kom ik toch niet verder dan bonjour!

Dit was weer even een eerste update. Een gewoon weekend zonder bijzonderheden. En toch……


Weer naar huis

Zijn we maandagmiddag 24 juli toch maar plotseling vertrokken vanuit Noord Frankrijk, Wasselone. Ik ben direct richting huis gereden na het bericht wat we van de dokter aldaar hebben gekregen. 

We hadden al een paar dagen last gehad van jeuk. Ik zit onder de bultjes en Tom was gisteren begonnen met krabben. 

Ik ben een pietlut wat betreft dit soort dingen waar Tom soms weleens denkt van, ‘moet dat nou’?.

We hebben daar twee uur moeten wachten in de wachtkamer tot we eindelijk aan de beurt waren.  En dan klagen we dat we in Nederland lange wachttijden hebben! De arts daar in Wasselonne neemt alle tijd voor iedereen. Gemiddeld zat iedereen wel 20 minuten bij hem in de spreekkamer, dus de 10 minuten wat de heren doktoren hier in Nederland hanteren is er daar niet bij, grijnzzz. 

Maar….. ppffff wat een wachttijd. Mensen op de camping hadden ons er al voor gewaarschuwd, grinnik!!

Beestjes…..beestjes….

Terug naar de uitslag, we hebben de afgelopen weken ergens onderweg beestjes in de auto gekregen die voor jeuk zorgt, die in de banken en matras gaat zitten en ons wakker blijft houden. Ofwel een soort parasiet. We hebben tussen dieren gezeten afgelopen tijd en hebben deze daar waarschijnlijk opgelopen, dan de extreme warmte erbij van de afgelopen tijd, waar deze beestjes prima in gedijen. De dokter kon niet exact vertellen welk diertje het was, want onze jeuk past in geen enkel specifiek plaatje. Daarom heeft hij ons het beste, bijpassende medicijn gegeven en geadviseerd alle kleding/beddengoed e.d. te wassen en de auto van binnen grondig schoon te maken. En de camper van binnen te bespuiten met een ontsmettings gas, de camper 24 uur gesloten houden en dan moet het weer over zijn…….

Nou, dat was even schrikken gisteren!!! De reactie van mij daarna was, inpakken en wegwezen! En daarna thuis direct aan de slag. En als alles weer clean is en wij weer vrij van jeuk zijn de laatste geplande weken hier aan de kust doorbrengen.

Het leuke van deze terugreis was dat we een bord tegen kwamen met daarop Manderscheid, Tom riep verrast, heee, ze hebben een plaats naar mijn achternaam genoemd.

We zijn nu na een nacht thuis eindelijk zonder de lastige jeuk wakker geworden en na lange tijd een volle nacht door te hebben kunnen slapen. Wij voelen ons nu al een stuk beter!! Wat voelt dit fijn!!!!

Onze lieve buren hadden een welkoms kaartje neergezet met een bos rozen. Onze oppas en coördinator, kwam natuurlijk meteen vanmiddag op de koffie om ons te verwelkomen en ons bizarre thuiskomst aan te horen. 

En nu het zware werk, de auto en alle inhoud schoonmaken!

Het is nu dinsdagmiddag, 16,30 uur. Alles is uit de auto gehaald zover dat nodig was. De wasmachine en de droger maken overuren. De auto ingespoten en wordt en de eerste 24 uur niet geopend. En dan gaan we daar weer mee aan de slag om die uit te soppen.

Ik denk dat we dan eind van de week weer hard aan vakantie toe zijn, grijnzzzz!!

Je mag hieronder reageren……..

http://doegiedoegiede.nl/gastenboek/

———————————————————————————————————————

Wordt vriendjes van mijn Facebookpagina
Zoek mij onder de naam van: Celian Doegie Doegie Vd Zaan
en je krijgt een bericht als er een nieuw verhaal geplaatst is.

Wil je mijn bericht delen op facebook, dit zorgt dat ik steeds meer volgers krijg.

Tot zo ver, DoegieDoegie.