Camping Faciliteiten

 

Op onze doortocht richting Genua, zo’n 135 km, zijn we door een adembenemend prachtig berggebied gereden. Zoals Tom dit ook zei, ‘dit is tot nu toe onze mooiste rit geweest’. We hebben op 615 meter hoog gezeten, ofwel gereden. En ik ben zo trots op ons karretje en ‘villa’ dat hij dit toch maar mooi volbracht heeft. Maar alle gekheid op een stokje, vanuit de prachtige zandstranden, waar een compleet fabriekstoerisme heerst, zijn we nu in deze mooie natuur terecht gekomen. Wat een uitzichten! We hebben foto’s genomen, maar die spiegelen nóóit dát voor wat je met het blote oog kan waarnemen.

De bergen waar we doorheen ‘zwabberde en zwierde’, is blijkbaar ook een geliefde plek voor wielrenners. Hele groepen wielrenners kwamen we tegen én ook de solorenners. Ik verbaas me hier in Italië toch over de fietsers, ze rijden echt overal! En volgens mij doen/mogen ze dat alleen niet op de tolwegen, grinnik. Wat motorrijders betreft viel het erg mee. Maar het was een door de weekse dag, misschien dat het daardoor kwam.

 

Het was zwaar en plezierig tegelijkere tijd om door die bergen te kunnen rijden. Ik heb er ook geen moment spijt van gehad om de route, de SS1, te volgen. Heel toevallig maar toepasselijk hadden we lichte Italiaanse operette muziek opstaan en alsof het zo moest zijn, de bochten werden begeleid op de maat van de muziek. Ik hoop dat we dat filmpje kunnen plaatsen op Doegie. 

In een bergdorpje hebben we het plaatselijke restaurantje aangedaan. En om in de sfeer van de vis die we aten bij de Gypsies te blijven, hebben we geen pasta gegeten, maar mosselen, kokkels en 4 grote garnalen in risotto met een pittige saus. 

Daarna zijn we doorgereden naar een camping die hoog in de bergen zat, grijnzzzz. Dat bleek dus later……. we dachten dat deze camping kort aan het strand lag…….. lol, deed hij ook hemelsbreed, ……. maar…… het dorp, ofwel het verlengde van de stad lag tegen de berg aan. Zo ook deze camping. 

Campeggio Genova Est, via Marconi-Località Cassa, 16031 Bogliasco (GE).

Een camping op de berg boven een kustdorpje, op de richels is toch wel heel wat anders.  Maarrrr……. Je heb wel een prachtig uitzicht………

Het is een vrij dure camping maar met een ouwe zooi. Veel kapot, veel roest. En toch een ASCI-camping.

Ik heb er een flinke ‘discussie’ gehad. Ik leek zelf wel een Italiaanse, lol! Wij kwamen aan en er was ruimte zat, helemaal geen probleem. Maar zij wilde onze paspoorten. Ik heb alleen kopies in mijn map en zei dat. Geen sprake van, zij moesten als er politiecontrole kwam de paspoorten kunnen overhandigen zodat de politie kon zien dat er geen terroristen op de camping zaten. 

Het bootvluchtelingen problematiek werd aangesproken. Het ging om mijn eigen veiligheid. Zo kreeg ik vele redenen te horen….

Het inhoudelijke zal ik achterwege laten, want dan wordt het weer zo’n lang verhaal……

Ik heb uiteindelijk de ANWB vakantiehulp erbij betrokken. Deze had in het Italiaans, op zijn site staan dat zij niet bevoegd waren om mijn paspoort in te nemen en daar te houden. Uiteraard moesten ze wel in de gelegenheid gesteld worden om de gegevens te noteren. Er werd door de ANWB wel aangegeven dat er soms campings waren die dit wel eiste, maar dan draaide het alleen maar om de borg. Als je aangaf dat je beslist wel ‘meteen’ wilde betalen, kreeg je wel je paspoort terug. 

Dat bleek hier dus ook het geval. Italië heeft echt een overdaad aan toneelspelers, wat een drama kunnen deze mensen tentoon spreidde. Normaal word ik nijdig en krijg ik een kort lontje. Nu moest ik in het Engels praten, daar moest ik goed bij nadenken van wat en hoe ik het moest zeggen, dus het korte lontje kreeg niet de kans zich te ontplooien. Achteraf maar goed ook. 

Wel werd mijn vastberadenheid alleen maar sterker. Zij vonden Nederlanders lastige mensen. Deze waren de enige die zo moeilijk deden vanwege het paspoort. Die hadden het alleen maar over regels, alsof zij met mijn paspoort andere dingen wilden doen…… En haast triomfantelijk trok ze een la open van onder haar bureau en liet alle paspoorten zien van de mensen die op de camping staan. Die zaten gewoon in een plastic doorzichtig tasje! Toen had ik zoiets van, en nu wil ik mijn paspoort helemaal hebben, ze liggen niet eens in een kluis! Iedere terrorist of crimineel kan hier zonder veel moeite zo ruim 100 paspoorten buitmaken, voor hen een kapitale waarde.

Dus maakte ik kortemette om in het Engels te zeggen dat Nederlanders niet zonder betalen de poort uit rijden van een camping. En als dit de rede was, kon zij van mij nu direct het verschuldigd bedrag krijgen! 

Dit vonden ze niet leuk! Inmiddels stonden er al andere achter mij die ook wilde inchecken. In ene hadden ze wel de tijd om de gegevens in de computer te zetten en ik kreeg terstond daarna onze paspoorten in mijn handen geduwd. Tijdens en na de betaling, liepen ze nog erg te mopperen en zielig te doen. Natuurlijk in het Italiaans. 

Maar ik had mijn paspoorten terug! Het gaf mij een goed gevoel om met deze documenten weer terug te kunnen lopen naar onze ‘villa’. 

Ondanks dit gedoe, deze mensen doen tenslotte gewoon hun werk wat ze gewend zijn, blijven we hier een paar dagen, even bijkomen, even niets doen, buiten alle avonturen, de mooie maar vermoeiende rit, de discussie van zojuist en het bloedhete weer. En ja, ik moet ook even mijn was in de wasmachine droppen en genieten van de douche, waar we elk moment dat we willen van de dag, lekker onder kunnen gaan staan. 

Er waren, zo bleek later, twee keuzes om op het strand te komen. Of met het pendelbusje meerijden, zowel heen als terug van het strand naar de camping, of…….. ruim 400 treden (wisten we toen nog niet, lol) en enkele paadjes zonder trappen naar beneden lopen. Wij hebben uit nieuwsgierigheid s’avonds om half acht gekozen voor de laatste optie. Hemeltje lief, wat hebben wij lopen zweten toen we de trappen weer naar boven zijn gegaan!! En stom…. we hadden vergeten onze drinkfles mee te nemen. Soms waren ze zo steil! Je liep dan helemaal voorovergebogen, net als met skiën, lol. Dan merk je echt wel dat je de 60 gepasseerd ben hoor! Maar we zijn beide heel trots dat we dit toch maar fff gedaan hebben. Een tweede keer zal het waarschijnlijk deze week niet meer gebeuren, grijnzzzzz.

Hieronder nog wat foto’s van het keienstrandje onder aan het dorp.

Tot zover het verslag van Genua.

Je mag hieronder reageren……..

http://doegiedoegiede.nl/gastenboek/

———————————————————————————————————————

Wordt vriendjes van mijn Facebookpagina
Zoek mij onder de naam van: Celian Doegie Doegie Vd Zaan
en je krijgt een bericht als er een nieuw verhaal geplaatst is.

Wil je mijn bericht delen op facebook, dit zorgt dat ik steeds meer volgers krijg.

Tot zo ver, DoegieDoegie.