Een overnachting met Gipsy’s

Dinsdag kwamen wij van het strand en zagen dat er erg veel nieuwe campers en caravans op de parkeerplaats naast ons stonden. Wij stonden n.l. al een nachtje op een free-mix parking en het was lekker rustig met maar 3 campers op een hele grote parkeerplaats. Naast onze auto stond een mooie grote camper en toen wij naderende zagen wij een aantal mensen die bezig waren met zee-egels te pellen. Helaas was ik te laat om hier een foto van te maken. Er zat een heel klein beetje oranje achtig vlees in. Heel weinig, net hele kleine sinaasappel partjes. Een verschrikkelijk werk leek mij dat zo. De mannen knipte de zwarte stekelige zee-egel open en de vrouw pelde ze met een theelepeltje uit. Ik zag dat ze al een plastic bekertje bijna vol hadden. Het waren Italianen en zagen er net zo uit zoals jij en ik.

Het was een grote familie en wat later bleek het “gewoon” een zigeuner familie te zijn. Zo’n 20 personen, drie campers en drie caravans. En kwamen uit Sicilië. Ze stonden rond onze Camper opgestelt.

Maar Elly is Elly, gek als een deur maar vriendelijk en open dus, maakte contact met hen via de vertaler van google. Tom vond het maar niets (in het begin), en bleef logisch heel alert. De kinderen, waar er vele van bij waren, waren erg snel met schrijven op de vertaler. Van de ouderen waren er te weinig die konden schrijven en lezen. Alles werd direct door verteld, waarop er dan weer meteen een reactie op kwam waarvan wij geen klap van verstonden!! We werden eigenlijk liefdevol ontvangen en behandeld, helemaal door de kinderen. Ze vroegen hoe oud we waren en of we bleven slapen, want wij stonden precies tussen hen in. Er was maar 1 persoon die een paar woorden Engels sprak. Nadat het duidelijk was dat we bleven, bleven zij net zo vriendelijk. We stelde ons voor via de vertaler en zo wist ik al die mooie Italiaanse namen, maar die ik nu ook wel weer kwijt ben, …….

Twee jonge vrouwen vertelde met wie ze getrouwd waren en wie hun kinderen waren, ze wilde weten waar we vandaan kwamen en hoe oud we waren. Er werd heel veel gelachen door ons allemaal. Want het waren soms lachwekkende situaties mede door die vertaler. Ze wilde zoveel vertellen en vragen. Ze hadden een klein hondje, wat leek op een tekkel maar korter was, grinnik.

En twee kippen die ze los lieten lopen, maar deze kippen hadden ieder een touwtje van een meter om hun pootje zodat ze makkelijk weer gevangen konden worden. Het was heel gezellig en door de interesse voor hun zee-egels boden ons aan om mee te eten van de spaghetti met dat zee-egel vlees….. wat ik heel verrassend vond en klinkt misschien gek, ook eervol.

Even later gingen de vrouwen eten koken. Maar plots was er paniek, er reed politie rond met zwaailicht op de parkeerplaats. En de stemming raakte een beetje verhit. Nog nooit heb ik zoiets mee gemaakt, Papa, de familieoudste, sprak de politie aan, de vrouwen gingen direct bij elkaar zitten. Een moeder zag ik uit een bedje buiten een ziek kind optillen en snel de caravan in brengen. En je voelde de paniek. Alle nummerborden werden door een vrouwelijke politieagente opgeschreven en gefotografeerd, en de politie kwam dus ook in de buurt bij onze camper. Ik vroeg in het Engels wat er was aan die vrouwelijke agente. Zij vertelde dat deze mensen hier niet mochten staan, dit was een camperplaats en campinggedrag was hier niet toegestaan. Waarschijnlijk zijn ze door andere Camperaars of parkeerders gebeld hierover.

Er werd vast een boete uitgeschreven volgens Tom want ze waren druk aan het schrijven. Tom heeft ook stiekem een foto genomen van de politie. Er werd druk getelefoneerd, waarschijnlijk onderhandeld met hun baas. Je zag andere mensen die van het strand afkwamen en naar huis wilde hun auto instappen, (want het is een mix-parking hier), argwanig en boos naar de zigeuners kijken. Ik pakte mijn ‘vertaler’ en vroeg de twee jongste dames van rond de 14 jaar om even te komen. Via de vertaler hoorde ik dat zij inderdaad weg moesten, maar mochten deze nacht blijven staan, en uiterlijk de volgende ochtend 10 uur moesten ze weg zijn. 

Inmiddels hadden de vrouwen alle loslopende dieren binnen gehaald en losstaande spullen snel en keurig opgeruimd. Dit waarschijnlijk omdat zij gewend waren om weggestuurd te worden en meteen weg te moeten van de plek waar ze net stonden. Na dik een half uur van stress en onderling overleg met deze zigeuners gingen de politie eindelijk weg. Wel viel op dat er de hele avond helicopters laag over de parkeerplaats vlogen, dit was geen toeval. Ook onopvallende moteragenten kwamen af en toe polshoogte nemen, wij herkende ze aan hun riem met holster.

Iedereen was aangeslagen, dat was duidelijk te merken en te zien. Maar alle keukenspullen werden weer tevoorschijn gehaald en er werd weer gekookt. Langzaam kwam er weer leven en vrolijkheid in de groep. Snel was er weer zoveel contact met hen dat Tom en ik er heel erg van genoten hebben!!! Zeker toen onze buurvrouw met het beloofde bord spaggetti met het zee-egelvlees kwam! Wat zijn dit toch verschrikkelijke gastvrije mensen. We kregen ook een beker wijn en ananassap aangeboden.

Het enige Italiaans wat ik ken, mede door Tom, was Bellisimo, Grazia of Grazie, Bongiorno en Ciao! Dus ik bedankte hen met Grazia!

Zucht…… wat kunnen mensen elkaar toch nare dingen aan doen. 

Later hebben we foto’s gemaakt van de familie en ze deze foto’s ook laten zien en dat vonden zij geweldig!!! Ook hoe open wij tegen hen waren!

Ik ben naar Mama geweest, de Grandlady van de familie en liet haar alle foto’s zien. Ook zij vond het geweldig en mij ook. Grinnik……

Later werd ik bij een kookpan geroepen …….. of eigenlijk gewoon meegenomen en via handen en voeten werd mij duidelijk gemaakt of ik dit wilde proeven. En ik zag kleinere en iets grotere inktvissen in een pan met kokend water worden gedropt en dacht bij mijzelf, ojee, nu moet ik inktvis eten? Ooit heb ik gebakken inktvisringen gegeten, die waren zacht en lekker. Daarna weer eens en dat vond ik net rubberen ringen, jakkes!!! Nu werden ze gekookt en ik dacht, dat kan wel weer eens naar rubber smaken…….Maar Elly denk zo, alles wil ik proberen dus dit ook. Ik knikte heldhaftig en zei, oké! Maar ondertussen brak me het zweet uit!!! Grinnik…..

 

Een poosje later kwam er een bord, met gekrulde rode inktvis-tentakels met een rose zakje eronder wat net een tong leek, dit was de inktvis kop. Het zag er niet uit. Tom zijn gezicht sprak ook boekdelen en zei ook dat het er niet uitzag, maar ……… we moesten wel, grijnzzzzz. Er lag een halve citroen bij, die we erover uit moesten knijpen voor een toegevoegd smaakje.

Wij met mes en vork aan de gang, het was inderdaad net rubber, brrr ….. ik heb er netjes eentje opgegeten want ze stonden allemaal lachend toe te kijken vanaf een afstandje …….. het was niet vies maar kan ook niet zeggen dat het lekker was, en heb stiekem de tweede netjes in papier gewikkeld en in onze afvalzak gestopt. En hen natuurlijk netjes bedankt. 

Hierna wilde ze weten of we getrouwd waren, kinderen hadden, kleinkinderen, ect ect. Waar we naar toe gingen. Weer allemaal dezelfde vragen …… Ze moesten erg lachen dat wij ook met een Europa-toer bezig waren. Ze zeiden dat wij hetzelfde deden als hun. Alleen zij mogen niet op een camperplaats of parkeerplaats staan en wij wel. Zij worden iedere keer maar opnieuw weggestuurd door de politie,……… wat een stressvol leven. Maar ….. net als wij onze keuzes maken, zij kiezen hier zelf voor.

Na het eten werd er aan Tom gevraagd of hij pils had. We hadden er nog twee, die ging Tom pakken, de ene werd verdeeld tussen vier mannen en Tom moest de andere opdrinken, en natuurlijk werd er geproost. Wij zijn, denken we, hierdoor gewoon getest. Zij waren gastvrij en gaven veel weg en nu was het onze beurt. Even daarvoor hadden 2 mannen uit nieuwgierigheid onze camper van binnen bekeken, hoe we sliepen, kookte en ook onze koelkast ging even open. Daar hadden ze natuurlijk het bier zien staan, dus Tom bood hen dit dan ook natuurlijk spontaan aan. Helaas waren het maar twee pilsjes want onze koelkast is erg klein. Ook hier zitten de mannen apart te drinken en te praten. En Tom werd totaal opgenomen tussen de mannen, het was goed zo! Hij heeft ze via de Tablet onze hobby laten zien, lopen met de metaaldetector, en ook wat vondsten van de afgelopen jaren laten zien, ze waren allemaal erg geinteresseerd en onder de indruk.

De vrouwen hielden zich bezig met het afruimen/afwas en de was. Want inmiddels stonden drie wasrekken tussen de campers vol met wasgoed. Zo heeft ieder zijn taak in de groep. Het is nu twaalf uur, middennacht. Even kwamen er nog twee meisjes met mij praten. En ik ontdekte vanavond dat ik ook een app had om in te praten, in plaats van het te typen, maar ook dit werkt slecht. Zij praten zo snel Italiaans dat het maar voor de helft vertaald werd. Jammer, ze wilde graag praten, maar het werkte niet zoals ik hoopte. We gaan nu slapen en zien wel of zij er morgen nog zijn. 

De volgende ochtend 8.30 uur.

We hebben heerlijk geslapen, en ons heel veilig gevoeld.

Om 9.00 uur was de politie er weer, nu met drie auto’s en nu met 6 man sterk, in vol ornaat!! Er was natuurlijk weer gebeld door omwonende, of dat zij kwamen controleren dat de afspraken om te vertrekken nagekomen zouden worden. Er stonden nog steeds wasrekken vol met was midden op de parkeerplaats, grinnik. En dat mag natuurlijk niet. Zojuist is de politie ook bij ons ook even ‘aangewipt’ en in slecht Engels kenbaar gemaakt dat hier geen campinggedrag toegestaan werd. Het is alleen een parkeerplaats! Ook wij hadden onze tafel en stoelen buiten staan en vroegen aan hen of we wel 1 kopje koffie mochten drinken en konden eten, dat was goed. Maar uitdrukkelijk werd verteld dat dit een half uurtje werd toegestaan. Ze vroegen waar wij vandaan kwamen en wij antwoorde, dat wij niet bij hen hoorde, uit Ollanda kwamen en aan het reizen waren. Maar ze zeiden dat ze ons wel moesten waarschuwen, want er hoorde 1 lijn getrokken te worden. 

Big Mama deed die ochtend het woord en je hoorde heel veel emotioneel theatergedrag, dat mooie zingende Italiaans/Ciciliaanse accent met melancholieke klanken.

Maar nu moesten ze toch echt binnen 10 minuten vertrekken. De agenten werden dwingender, dus werden de caravans nu wel snel aan de auto’s gekoppeld en binnen korte tijd stonden de meeste klaar aan de zijkant van de parkeerplaats.


Maar ze hadden een groot probleem, want een paar mannen waren er niet, waarschijnlijk waren die aan het vissen. Dus een aantal van de caravans/campers konden nog niet weg, en zij die wel weg konden hadden even verderop de auto en caravan neergezet. Want zelfs voor iemand als ik die geen woord Italiaans verstaat begrijp ik dat ze een familie zijn en als familie samen vertrekken. De politie bleef geduldig maar dwingend gebarend, (denk ik), in de hete zon wachtend tot ze vertrokken waren.

Om 10.15 uur kwam de politie weer in actie en de kinderen stonden er beteuterd bij te kijken. Ze moesten nu echt gaan en langzaam kwam er weer een polo bij die zich voor een caravan plaatstte. Nu is het dan zover, er werd geschreeuwd naar elkaar en gezwaaid naar ons. En in ene waren ze weg. Enorm veel toneelspel hebben we gezien. Want die Gipsy’s zijn niet van gisteren en weten als geen ander hoe ze de politie moeten “pesten” tot de laatste minuut, ze zijn dit dagelijks gewend.

Nadat ze vertrokken waren kwam er een Nederlander uit Limburg naar ons toe, die ook op deze camperplaats geslapen had. Om even te luisteren en die vroeg ons of we hier toch niet mochten staan. We hebben uitgelegd dat er niks aan de hand was en dat het om de zigeuners ging. 

Nu is het weer stil en staan er alleen maar gewone auto’s en drie campers.

Wat er vervolgens gebeurde hadden we wel een beetje verwacht. De politie kwam opeens heel vriendelijk naar ons terug en vroeg in gebrekkig Engels waar we in Nederland woonde. En hoe we dit allemaal in ons kleine autootje deden. We nodigde ze uit en lieten onze “villa” zien. Het bleek dat een van de agenten dit jaar ook voor het eerst met zijn nieuwe camper naar Duitsland wilde gaan. We lieten de N.K.C.-site zien en de agent nam deze gelijk over op zijn telefoon. We hebben ze geen kop koffie aangeboden, terwijl je dat in Nederland eigenlijk wel zou doen, nou ja, ikke dan,…….. Grijnzzzz

Vlak voor ze vertrokken zei de ene agent die een beetje Engels kon, of we begrepen hadden dat het niet om ons ging, maar om de Gipsy’s. En natuurlijk vertelde hij dat de zigeuners de “naam” hebben.  En voor 70% van diefstal leefde en of we niet bestolen waren……., maar,….  antwoorde Tom, in de ‘gewone’ maatschappij zijn die er ook. Dat beaamde deze agent dan ook.

Ik blijf erbij dat je beter “tussen hen in kan staan/leven”, een gesprek aan kan gaan en ze behandeld zoals je zelf ook behandeld wil worden. Dit is vaak beter, dan dat je bij voorbaat al een vooroordeel maakt. 

En ik wil persoonlijk toch ook even wat kwijt, dat ik best moeite heb dat deze mensen dagelijks opgejaagd worden, van stad naar stad, omdat ze volgens de maatschappij een andere levenswijze hebben, dan die ‘grote’ alles wetende voldane ‘corrupte maatschappij’, die zelf ook niet helemaal deugt. En natuurlijk willen we ze niet allemaal over een kam scheren.

Er is niet één mens die alleen maar goed is, iedereen heeft weleens dingen gedaan die niet door de beugel kunnen, zo ik ook!

Je mag hieronder reageren……..

http://doegiedoegiede.nl/gastenboek/

———————————————————————————————————————

Wordt vriendjes van mijn Facebookpagina
Zoek mij onder de naam van: Celian Doegie Doegie Vd Zaan
en je krijgt een bericht als er een nieuw verhaal geplaatst is.

Wil je mijn bericht delen op facebook, dit zorgt dat ik steeds meer volgers krijg.

Tot zo ver, DoegieDoegie.