Hallo België/Nederland

Hallo Nederland en België, òòk wij hebben nu, woensdag de 29ste November, veel regen. Het komt bij 16 graden met bakken uit de lucht.

—————————————————————————————————————————

Je mag in mijn gastenboek reageren……..

KLIK OP

http://doegiedoegiede.nl/gastenboek/

—————————————————————————————————————————

Gelukkig niet de hele dag, maar toch, we zitten nu om warm te blijven in de tent. Voor het land, de bomen en planten is het heel goed dat het regent, want de rivieren staan hier zogoed als allemaal droog. We zijn blij dat we hier op de camping een plaats inclusief elektra hebben, ons kacheltje zoemt geduldig de warmte richting onze luie stoelen. 

We zijn inmiddels toegevoegd aan de vrienden van Mazarrón. Het was een kwestie vriendjes worden van één van de leden. En zo kon de coördinator ons toevoegen. Het is een sportieve club. Er wordt veel gewandeld, samen gegeten en gedronken, grijnzzz. Met tweede Kerstdag hebben ze een diner georganiseerd waar tot nu toe zo’n 26 Nederlandse echtparen zich voor hebben ingeschreven. Dat wordt een gezellige tweede Kerstdag!

Ook donderdag de 30ste november was het ‘s nachts en ‘s morgens bar weer wat de regen betreft! Er staan nu grote plassen water en het is koud! In de middag was de zon er hooguit 10 minuten, voor de rest van de dag was het zwaar bewolkt. De hele kuststook van hier tot Malaga is bewolkt en regent het. Volgens de weerberichten krijgen we een koude week. We zien wel, pakken we gewoon onze winterkleding uit het bagageruim, lol! 

‘S avonds gaan we regelmatig een bakkie koffie halen in de gemeenschapsruimte. ‘S maandags is daar bingo, op woensdag wordt er geklaverjast en vrijdags gedanst. En daar tussendoor wordt er ook regelmatig iets georganiseerd. Gisterenavond ontmoeten we daar Schotse mensen. We hebben een hele tijd gezellig zitten praten. Ze wonen op het eiland Isle of Man. Wat tussen Ierland en Engeland ligt. Het hoort onder het bestuur van Engeland. Er zijn zelfs palmbomen vertelde ze ons. Het aantal inwoners is ongeveeer 85.000. En het fijne er van is dat iedereen iedereen kent, vinden zij, zodat er veel sociale controle is en zo je huis bij afwezigheid in de gaten wordt gehouden. Zij vertelde ook dat buren gewoon een sleutel hebben, maar normaal gaat de deur niet eens op slot. 

Het grappige is dat de dame veel gewerkt heeft met kinderen die ze van andere kennissen/vrienden opvoedde. Ze naar de scholen bracht en waarvan de kinderen ook de schoolbus in moesten. Later toen ze niet meer als Nanny hoefde te werken werd zij een ‘Klaarover’. Zij had dan ook de nickname “miss Lollypop”. Alle mensen die dit soort werk doen noemen ze daar zo. Wel grappig is om te horen, dat zij iedereen een goedemorgen of middag wenste als zij op straat aan het werk was. Zij zei, ‘het kost helemaal niets en je maakt hierdoor leuke contacten’. Ook heeft ze met Kerst eens rond gelopen als kerstboom. Ik had dat graag willen zien. Ze zei dat ze dan zakken vol had met snoep en chocolade en trakteerde iedereen die op haar pad kwam. 

Haar man reed op een oude Triumph motor uit 1972, (als ik het goed verstaan heb), hij sprak echt als een Schot, prachtig dat taaltje, maar soms wat lastig om te verstaan. Dan maar in de herhaling en vragen wat hij zei. Het waren heerlijke lieve mensen om mee te praten. Lachend zei ik tegen de man dat ik het eigenlijk leuker had gevonden als hij zijn traditionele kleding aan had gehad. Hij zei dat dit de volgende dag zou gebeuren, want dan was St. Andrew’s Day. 

Een officiële feestdag in Schotland. Andreas is een patroonheilige van o.a. Rusland, Schotland, Spanje, Griekenland, Sicilië, Napels en Bordeaux. Hij was een discipel van Johannes de Doper. En later een van de 12 apostelen van Jezus van Nazareth. Hij is vermoord door aan een X-kruis gebonden te worden en gefolterd tot aan zijn dood. Daar komt ook het woord Andreaskruis vandaan. 

Ik heb de Schot helaas niet in zijn Kilt gezien, grijnzzzz

Vrijdag avond zijn we weer naar de gemeenschapsruimte geweest en een hele gezellige avond gehad. Ik heb me eindelijk weer eens uit kunnen leven met dansen. Met uiteraard passende muziek voor ons ‘oudjes’, muziek uit de jaren 70/80!

Boodschappen

    

Normaal doet Tom de boodschappen, want ik heb er een hekel aan, deze keer waren we samen en zag toen wat een bende er zo’n klein supertje van moet maken als je er veel in moet proppen i.v.m. ruimtegebrek.!!!!

Intussen is het vandaag weer zaterdag en prachtig weer weer, samen zijn we wandelend de straat op gegaan. Tom had al eerder ontdekt dat er een bar is met mijn naam erop. En natuurlijk wilde ik dat wel eens zien. Ja hoor, en ook exact zoals je mijn naam schrijft!!

  

Zo als je op de foto ziet sta ik er trots als ‘pseudo eigenaar’ er onder. Jammer dat hij gesloten was. 

We zijn er ook achter dat het hier helemaal geen Mazarrón heet maar Beleauvu. Waarschijnlijk wel als klein dorp onder de gemeente van Mazarrón, wat ook de locatiebepaling op internet aangeeft. Nu we meer tijd genomen hebben om rond te kijken op de fiets, valt het erg op hoe uitgestorven het dorp hier is. Het leeft puur van de zomer toeristen. Vele hotels, restaurants en bars en zelfs supermarkten en de apotheker zijn dicht. Het is net een spookdorp, geen klap te beleven, alleen op de camping of je moet naar de grote stad Mazarrón zelf gaan. 

Verder wordt er op de camping door vakantiegangers al heel wat aan kerstversiering gedaan. Ook de camping zelf steekt veel energie in bomen en planten en de kerstversiering. Vandaag zijn bijvoorbeeld mooie kerststerren tussen de prachtig gesnoeide bomen en struiken geplaatst. Bij het volgend verhaal komen dan ook de mooie Kerstversieringen aan bod van mede Camperaars.

Tot zover weer mijn verslag, fijn weekend allemaal!