22 Mei

Zondag 22 mei, de dag begon met grote schrik

Ik ben er figuurlijk een jaar ouder door geworden. Stond echt even te trillen op mijn benen. Ik ging naar de kluisruimte om mijn tas, kaarten en geld te halen. Ik opende mijn tas en zag tot mijn grote schrik dat mijn geldlade er niet in zat. Ik in het voorvak kijken, ook niet. Nou de schrik slaat me niet zo vaak in mijn lijf, het komt meestal wel goed. En wetende dat ik wel meer eens iets vergeet of kwijt ben, dat hoort gewoon bij mij, grijnzzzz.

Maar dit geval is toch een tikkie anders. Gauw gebeld naar de S.V.L. of er gisterenavond een melding gemaakt is van mijn geldlade.
(ik wilde eigenlijk ‘doos’ zeggen…… grijnzzzzzz, dat zou misschien verkeerde gedachte geven, wat wel humor is natuurlijk)
Maar ja, geen melding, gelukkig liep er op de vestiging een M.P.V-er, aan hem gevraagd of mijn lade op kantoor lag.
Nee dus, hij had niets gezien. Zou toch wel even voor me gaan kijken. Ondertussen kreeg ik het knap benauwd. Geen ‘doos’!!
De M.V.P.-er kwam op het idee om in de bussen te gaan kijken. Het is zondag, dan word er maar de helft gebruikt van de bussen.
Wij samen erheen….en ja hoor, hij had de hele nacht in de bus gelegen. De wagenwasser heeft hem niet gezien, dus tja…. zou hij de bus echt met aandacht schoonmaken???
Maar mijn ‘doos’ was er weer, pffffff wat een gestresssssss, bah!

Morgen om deze tijd (18.44) zijn we in Gran Canaria. …..mmmm ik heb er heel veel zin in. Zeker nu het vandaag een prutdag is, stress en gatsie, veel regen en nog meer regen.
Voor boer en tuin is het geweldig natuurlijk, het onkruid ook denk ik……lol.
Ben ik blij dat ik een balkon heb!! Vrienden zitten weer in onze woning, dus de post en de plantjes binnen worden ook weer keurig verzorgt.

Op de Witteberg, een overstap busstation, waren verkeersregelaars om de 200 motorrijders die er aan kwamen vrij baan te laten geven. Helaas heb ik er niets van kunnen zien. Wat zal dat een oorverdovend lawaai en een mooi gezicht geweest zijn.

In Putten lag de trein er weer eens uit, dus het was dringen met bussen op het kleine stationnetje. Veel vervangend busvervoer stond er voor NS.

De Controle en Service boys waren binnen voor een bakkie leut. En zeiden, toen ze vertrokken dat ze vanwege de regen lekker de trein opgingen, werden ze niet nat! Wat een watjes toch!!!!
Bang voor een beetje water!!

Tegen een uur of 5 heb ik een warme hap naar binnen gewerkt.
En met de tijd dat ik weg moest was mijn dienstkaart foetsie.
De collega’s die er zaten hebben meegedacht, maar de kaart bleef foetsie. Een ander had hem vast per ongeluk van tafel meegenomen.
Maar ik moest wel weten wat ik meer moest gaan doen, dus S.V.L. maar weer eens gebeld. Keurig op een briefje geschreven wat voor ritten ik nog moest rijden, zodat ik weer verder kon.

Ondertussen, er was ruimte zat in mijn dienst, kreeg ik twee kinderen van ongeveer 5/6/7 jaar in mijn bus, en liet ze zelf hun kaart stempelen. Afgesloten met een ‘hi five’ en zoals altijd, kindertjes weer erg happy. Ze beloofde om ook buschauffeur te worden.

Weer een buswissel, en toch maar even vragen aan de desbetreffende collega, die net voor mij vertrokken was, of hij soms mijn dienstkaart per ongeluk had meegenomen. Nee was zijn antwoord, je kaart ligt gewoon op de tafel, daar heb ik hem zien liggen……. Nou vraag ik je ….lol…. Ik rennen naar binnen…., en ja hoor, mijn roze kaart was weer ‘boven tafel’! Het is toch vandaag niet vrijdag de 13de, hihi.

Er is nog veel meer gebeurt, maar ik stop met schrijven lieve mensen. Ik zit er een beetje doorheen en ben echt aan de vakantie toe!

Enne,………..ook ik ben lekker met de auto naar het werk gekomen, want ik wilde op de fiets ook niet nat worden. Allemaal tot over een dikke week.
Doeggie doeggie