17 Maart

Donderdag, 13.00uur, met weer een prachtige zonnige dag. Dat is mouwen opgestroopt en vest uit, i.p.v. trui aan. Boeren zie je druk op het land bezig met mest strooien en de ploegen worden voort getrokken door de akkers.
Zo nu en dan zie je nog wat water op de akkers liggen, alle nattigheid is nog niet weg. De donkerbruine bomen steken mooi af tegen de heldere strakke blauwe lucht. Vogelnesten zie je heel duidelijk afgetekend hoog in de bomen. En de prachtige stammen van de berkenbomen zien er in de verte er spierwit uit. Paarse en witte krokusjes en de gele narcissen zie je overal weelderig bloeien. Wat jammer dat deze mooie kleurige stroken straks weer weg zijn. Passagiers hebben er weer zin in, jong en oud zeggen weer massaal gedag of steken uitbundig hun hand op. Zonnebrillen en rokjes zijn ook weer flink van de partij.
De politie wilt er ook weer geld bij, want ze zijn al twee dagen zeer actief bezig in Ede met de lasergun. Ik ben ze nu al op twee plekken tegen gekomen.

Ik sta weer op station de Klomp. Als het goed is heb ik straks met de tweede rit de brievenschrijfster aan boord. Die mij de klacht heeft toe gestuurd via de klantenservice. Ik ben benieuwd of zij zich bekend maakt, maar dat zal wel niet. Ik verwacht dat ze in de anonimiteit blijft. Het gesprek van mijn rayonchef heb ik gehad. Hij doet er weinig mee vertelde hij. En wat er werkelijk gebeurt is waarschijnlijk een beleeft briefje terug.
Ze was er niet, jammer…..

De hele middag tot nu toe verloopt soepeltjes en vriendelijk.
We hebben een halte aan de provinciale weg, een nog al ongelukkig gelegen bushalte. Er is ruimte gemaakt om te halteren, maar voor passagiers een tikkie onduidelijk. Dat uit zich in het het volgende gebeuren.
Zo gebeurde het vanmiddag dat er zes man sterk stonden te wachten op mijn bus. En die ‘mannen’ gingen een meter voor het bushokje staan. Aan het begin van de bushalte notabene….Zij dachten vast dat zij aan de kant van de provinciale weg konden opstappen. Met gevolg dat ik niet kon rijden op de daarvoor bestemde plek. Er is nl geen invoeg strook gemaakt. En ik moest van de provinciale weg af. Anders zou er een auto achter op mijn bus kunnen vliegen of pal op de rem moeten gaan staan met alle gevolgen van dien voor andere automobilisten. Waardoor die bestuurders natuurlijk weer mopperend over het openbaar vervoer gaan spreken.
Ik sprak de mannen aan, de leeftijd was gemiddeld 30/40, dus yuppen! En vroeg of zij levensmoe waren dat ze aan het begin van een halte waren gaan staan, terwijl er rechts van hen ruimte was om te wachten.
De helft keek mij schaapachtig aan en drie personen reageerde van dat ze beslist nog niet levensmoe waren en zeiden sorry, we waren druk aan het bespreken van het werk. Gelukkig is er niets gebeurt, maar ik dacht dat mannen meer kijk hadden op dit soort technisch verkeersinzicht.
20.09 uur mijn laatste pauze zit erop en ging ik beginnen aan het laatste stukje van mijn dienst.
Ik wens jullie een fijne avond, tot morgen