13 Maart

Zondag, ja, en gelukkig zondag en geen vrijdag de 13e, zou bijna bijgelovig worden. Vandaag na de eerste rit de tweede bus gekregen, dezelfde ik vorige week niet aan de praat kreeg. Kort gezegd, je kon er mee rijden, en de lichten branden, maar dat was het dan wel. Geen validators die werkte, de achterdeur ging niet open, mijn microfoon deed het niet en de computer alsmede de radio waren uit de lucht.
De S.V.L. heeft gezorgd dat ik in Apeldoorn een andere bus kon pakken, althans degene die met deze bus verder moest rijden kreeg een bus die het deed. Ik moest op een andere rit richting Arnhem. Wat wil het geval, er was op de A50 een ongeluk gebeurt, dus mijn bus waarmee ik naar Arnhem moest had een flinke vertraging.
De centrale (S.V.L.) meldde dat ik een andere bus kon pakken. Net op het moment dat ik het station in Apeldoorn wilde verlaten, kwam de oorspronkelijke bus die ik zou moeten meenemen er net aan. Dus gauw weer haasje over, weer aangemeld bij de centrale en gaan met de banaan. Ik had 12 minuten vertraging en via de A50 kon ik maar 3 minuten inhalen, en dankzij de buffertijd kon ik vanuit Arnhem weer precies op tijd vertrekken.

Nu de laatste ritjes nog op Ede, gewoon weer het studentenvervoer van Ede/Wageningen. Dat dacht ik dus….

Gelukkig is mij niets overkomen, wel weer een collega die verbaal bedreigt is door enkele Medelanders.
Mijn collega arriveerde op Veenendaal station. Op de bushalte stond een auto waar mensen in zaten. Hij seinde dat hij bij de halte moest zijn. Deze mensen reageerde niet, dus gaf hij een tetter op de claxon. Dat werkte averechts, alle vier kwamen ze uit de auto en begonnen tegen de bus te schoppen en hem te bedreigen met woorden als ….
“kankerlijer, mongool, we maken je kapot, je familie erbij, kom er maar uit, zullen we je een lesje geven, we maken je je helemaal hartstikke kapot man, je gaat dood”……..Gelukkig zijn er camerabeelden en de politie is op zoek…..En wat veel belangrijker is, ondanks de angst en veel te veel adreline in zijn lijf, kon hij zijn emotie gelukkig kwijt. Door de aandacht die er voor hem was werd hij goed opgevangen en kon hij toch zijn dienst uitrijden.
Hij vertelde mij dat hij alles kon laten bezinken doordat hij weer achter het stuur kon kruipen. Hij kan trots op zichzelf zijn, want dat mannetje is uitsmijter geweest in een kroeg, en bij Feyenoord opgetreden tegen de opruiers…. Hij zei, ‘El, mijn lichaam wilde dat ik er eentje bij zijn kladden greep, maar mijn verstand zei, blijf zitten, hoor ze aan, geef ze geen kans’……..

Wel geen vrijdag de dertiende, maar wel een nare avond. Die toch ook weer goeie inzichten gebracht heeft.
Tot morgen.