9 Maart

Het duurt vanaf vandaag dat ik officieel echt met pensioen kan gaan nog 1688 dagen, dus in mijn geval is dat op vrijdag 23 oktober 2020! Om die tijd te overbruggen moeten we het doen van het inkomen van mijn partner, die alles dan regelt! En het kleine gedeelte van mijn lijfrente, wat nog steeds niet helemaal duidelijk is vanuit Nationale Nederlanden, breng ik binnen. Wat moet je toch enorm veel energie en geduld hebben als het over je eigen gespaarde geld wilt beschikken en als je dat wil innen. Mijn partner en ik zaten vanmorgen wat op internet te rommelen en te zoeken naar dit soort informatie naar een goed vooruitzicht voor mij. Nu maar zorgen dat ik niet het loodje leg voor die tijd,………hihi, ‘Humor hoort erbij…….ik wil honderd worden!!!! Dat roep ik al vanaf mijn 12 de jaar. En ik ben er nog steeds, ondanks een paar ‘aanslagen’ waarbij ik bijna dat ‘loodje’ heb gelegd. Ik denk er niet zo serieus meer aan van toen, maar ik steek er maar de draak mee op een cynisch manier. Zo ook nu eventjes, grijnzzzzz
Daarom nu maar weer naar de orde van de dag. Ik moest om 13.20 weer beginnen.
Alles liep vandaag op rolletjes, ondanks het gedoe van de nieuwe rotonde in aanbouw bij het ziekenhuis te Ede. Dat geeft overdag als de wegenbouwers daar aan het werk zijn en in de spits de nodige oponthoud. Het verkeer werd dus weer knap in de war gegooid.
Het laatste rijblok wat ik rijden moest, begon met een bus waarvan alleen de motor liep en de lichten het deden. De achterdeur wilde niet open of dicht, de versnelling werd niet gepakt, rijden deed hij niet, en het duurde een eeuw voor dat de computer het deed. Ik riep op of er iemand mij een tip kon geven wat ik over het hoofd zag … Ik werd al een beetje pissig, want ik hou er niet van dat iets niet naar behoren werkt. En al helemaal niet als ik het niet kan oplossen. Alle hulp gericht op twee collega’s die aanboden om mij te willen helpen. ik had alles al geprobeerd. En wat zij ook probeerde, het lukte niet! Op 1 noodknop na dan, daar wist ik niet eens het bestaan van, die had ik in die 30 jaar zelfs nog nooit hoeven te gebruiken, ook dit had niet het nodige effect.
Gelukkig kwam er net een collega aanrijden waarvan de bus een uur moest blijven staan en daarna naar de garage moest. Ik pakte mijn spullen op en verdween naar de ander bus met een boze bui. De SVL opgeroepen, en nijdig verteld wat er aan de hand was. Zegt die lummel nog, waarom riep je me in die bus niet op dan….. ‘Dat werkte ook niet, had ik je al verteld’
Ik en mijn boze bui…….
De bus die ik uit Apeldoorn mee had gekregen maakte bij elke bocht een basaal geluid, een oorverdovend gepiep. Waarschijnlijk voor de koelvloeistof. Er zal wel weer een vlottertje verkeerd hangen. Met elke bocht was er een landurig oorverscheurend geluid te horen. Balen, maar hij reed tenminste voor dat oude barrel lekker pittig!
Komt er in Wageningen een passagier binnen met vrijvervoer, dus een collega. Hij stelt zich voor en was van de hogere staf. Hij had een gesprek met de gemeente gehad over de 86. En bij het bedrijf dachten ze dat deze lijn slecht tot zeer slecht bemand werd, maar tot zijn verbazing bleek het laatste jaar er juist veel meer passagiers te komen. Ik vertelde hem dat dat kwam omdat wij veel aardiger waren dan de chauffeurs van Connexxion. En dat dit ons ook door passagiers zelf word verteld. Daarnaast zijn er meer studentenwoningen aan de andere kant van Wageningen gekomen en ja ….. 1+1 is 2.
De gemeente had voorgesteld of het mogelijk was om door “Wageningen Hoog” te gaan rijden. Natuurlijk i.v.m het AZC.Hij zei, tja dan missen we haltes die nu al jaren bekend zijn, kost meer tijd…… Dat word onderhandelen
. …….Geld…….Geld…..
……Dacht ik……
Gelukkig was het mijn laatste rit. Mijn oren kunnen het niet meer verdragen, die piep zit nu constant in mijn oren. De man nam afscheid en ik ben snel naar huis gegaan. Een dag die prettig was en die zo onprettig word beëindigd.