28 Juni

Heerlijk werken in de zon. Weer erg veel mensen op de fiets, de jassen uit, wandelaars met jassen om de arm of in de rugzak. Je komt de echte geoefende wandelaars tegen die aan het trainen zijn voor de 100ste Vierdaagse van Nijmegen. Met heuptassen, gevuld met flesjes drinken en ander spul wat je niet kan zien, zonnebril op en een stevige pas erin.
Mensen zijn weer goed geluimd, iedereen lacht weer en er word overvloedig ‘goedendag’ gezegd in de bus.

Op de A12 was een ernstige file, een collega waarschuwde mij. Er waren vele automobilisten die de sluiproute genomen hadden via Bennekom en Wageningen, waardoor het ook daar een lange file was. Ik had ruim 10 minuten vertraging voor ik Wageningen binnen liep. Door de officiële 4 min pauze op het busstation aldaar kon er met minder vertraging weer direct vertrokken worden. Onderweg weinig passagiers en daardoor werd mijn vertraging ook weer iets minder. Op station Ede had ik ook weer een tussenpauze van 10 minuten, dus alle leed was geleden. Ik kon zelfs nog even op de vertrekhalte blijven staan.

In Ede heb je een wijk waarbij wij een busbaan hebben die langs de scholen en de woonhuizen ligt.
In het verleden hadden we veel problemen met de ouders die hun kids moesten brengen of afhalen van school. De ouders stonden dan zelf op de busbaan/fietspad waar ze ook gewoon bleven staan als wij met de bus langskwamen. Zodat zij, de ouders, een heel verkeerd voorbeeld gaven aan de kinderen wat de verkeersveiligheid betreft. En wij er soms niet eens door konden rijden. Ondanks dat wij daar maar 30 km mogen rijden is het altijd uitkijken geblazen.
Wat er nu soms gebeurt is veelal kattenkwaad, zoals een collega mij via kort verkeer (ons bakkie) vertelde. Zij was er net voorbij gereden en was zich lam geschrokken. Er was een luide knal tegen de ruit geweest. Dat bleek een leren voetbal te zijn van de kids die daar het spelletje stoeprandje kaatsen regelmatig beoefenen. Of ik daarvoor wilde uitkijken en moest er volgens haar ook rekening mee houden. Ik antwoordde dat als die kinderen er nog waren ik hen er even over aan zou spreken.

Zij zaten er inderdaad nog, keurig op een rij, zittend op de rand van de stoep, mij schalks aankijkend. Ik stopte en deed de voordeur open. Je kon zien dat ze nu schrokken. Ik vroeg of ze met hun bal tegen de vorige passerende bus hadden aangegooid. Natuurlijk zeiden ze nee, dat waren hun niet. Ze keken naar de andere kant en werden wit in hun gezichtjes. Ik wist genoeg en zei, dat dat dan heel fout geweest was, want de chauffeur was zich lam geschrokken. Dat was niet leuk voor haar. Ze knikte begrijpend …… Ik zei dat ik verder zou kijken naar kinderen met een bal en het hen dan ook zou vragen. Er overheen zei ik dat als zij het wel waren geweest dat ze dat dan zeker hadden gezegd. En wenste ze verder gedag.

Nu ben ik lekker vroeg thuis, ik moest ook al om 13,30 uur beginnen. Een collega vroeg grijnzend al aan mij of ik een vroege dienst draaide vandaag……. Tja onze late diensten beginnen steeds vroeger. Ben benieuwd of dat elders ook gebeurd bij andere vervoersbedrijven. Morgen kan ik eindelijk weer eens echt laat beginnen, dus tot morgen, doegie