19 Juni

Zoals ik gisteren al schreef, vandaag dezelfde tijd maar een langere dienst.
In het weekend hebben we een paar korte diensten maar veel meer lange diensten. En dan bedoel ik lang. Officieel horen we 8 uur te rijden, of minder als je mazzel heb, nu begin je vaak al met 8.15 uur en langer. Die van mij is 8.34 uur.
Ik moet eerst even naar Apeldoorn en ook de bewuste lijn 5 rijden. En ik ben blij, ik heb hem zonder begeleiding gedaan, wel met een spiekbriefje en het ging perfect!! Eindelijk!!! ‘Hij zit op mijn harde schijf’!!

Terug in Ede lijn 88, en het is helemaal niet druk. Zelfs Service & Controle valt het op dat het rustig is. En zij rijden dan ook voor de gezelligheid twee ritjes mee.
Maar tegen een uur of tien s’avonds was het heeeel erg druk en hebben Service & Controle goed werk verricht. Alle passagiers werden keurig door de twee achterdeuren naar binnen geleid, waardoor er geen prop voor bleef staan en alles keurig verdeeld in de bus stond. Onze M.V.P.-ers waren er niet.

Op de snelweg van de A12 staan verkeersregelaars. Ik heb wel medelijden met die mannen hoor. Zij staan voor mijn gevoel 99% met hun handen in de zakken wat verveeld heen en weer te lopen. Op deze A12 word de laatste hand gelegd aan de weg en de brug die er nieuw over heen gebouwd is.

Een kleine anekdote.
Een paar jaar geleden waren er op station Ede een heleboel werkzaamheden. Er werd een zeer groot onderhoud gepleegd aan het spoor. Waardoor er aan de ene kant van het station de lijndiensten reden maar ook de talloze tourbussen. Maar het hield in dat wij er nauwelijks door konden en ook begeleid werden door de verkeersregelaars. Zo ook om van het station op de provinciale weg te gaan rijden. De verkeerslichten en buslichtjes deden het niet. Wij kregen als bus voorrang op alle andere weggebruikers. En niet elke automobilist pikte dat.
Zo gebeurde dit onder mijn ogen dat zo’n verkeersregelaar op een haar na bijna van de sokken gereden werd, omdat zo’n stomme haastige automobilist niet wilde wachten tot ik op de rijbaan reed. De man moest voor zijn leven springen anders was hij echt geraakt. Uiteraard was ik hier ontzettend boos om. Maar vervolgde mijn weg, het meest hilarische hiervan was dat bij het eerste de beste verkeerslicht ik achter die bewuste auto stond. Hij had zich voor jan met de korte achternaam voor niks gehaast.
Ik schudde met mijn hoofd op het moment dat de bestuurder in zijn spiegel naar mij keek en hij begon te lachen, zijn zoon van ongeveer 10/11 jaar zat naast hem. Ook dat kind keek, en maakte de beweging van ‘sliep uit, wij hebben gewonnen’, en lachte met zijn vader mee.
Ik vond dit zo asociaal en levensbedreigend wat hij gedaan had t.a.v. die verkeersregelaar, dat ik de tegenwoordigheid had om zijn kenteken op te schrijven.Dat heb ik, toen ik weer terug kwam in Ede, aan de verkeersregelaar gegeven en gezegd waarom ik dit gedaan had. De man ging aangiften doen bij de politie. 14 Dagen later werd ik gebeld door de politie en moest mijn kant van het voorval vertellen. De politie heeft proces verbaal opgemaakt tegen die bestuurder en ik hoop dat hij er een forse bekeuring aan over heeft gehouden.

Dit was het voor vandaag. Tot morgen!