9 Juni

Ik heb vandaag zo iets leuks gezien wat ik jullie niet onthouden wil.
Het was net een Donald Duck film.
Wij rijden door een industrie gedeelte waar veel water is, als afscheiding van percelen land en om het mooier te maken. Daar leven veel waterdieren zoals de zwaan, de meerkoetjes, de eendjes en de ganzen.Over de laatste gaat mijn verslagje.
Het is nu de tijd dat de ganzen verder trekken dan het aantal meters rondom zijn nest, en je ziet dan ook constant hele horde ganzen de wegen over steken zodat ze overal van het gras kunnen smullen.
Zo ook nu, alleen kregen de jonge ganzen, wat net onbehouwen pubertjes zijn, en waarvan hun lijven nog steeds de verkeerde proporties hebben, levensles van hun statige trotse ouders.
Een prachtig gezicht, op een fietspad. De ouders voorop in parmantige pas, de pubers in een dribbeldrafje er achter aan. Een stuk of acht/negen. Ik kon ze zo gauw, terwijl ik aan kwam rijden, niet tellen. Ik zag dat het ouderpaar de vleugels iets uitgooide en er waren drie van die jonge gansjes die dat leergierig na deden.
Het was echt net Fred Flinstone die aan het trappelen was in zijn loopwagen om vooruit te komen.
Zo jammer dat ik dit niet kon filmen of fotograferen omdat ik achter het stuur zat. Het meest komische vond ik dat het op het fietspad gebeurde…..

Later op deze dag kwam ik een zeer fleurige zonnige passagiere tegen die ik van verre al zag staan wachten bij de bushalte.
Zo zouden eigenlijk alle passagiers bij donkere begroeide haltes eruit moeten zien. Je kan ze niet voorbij rijden. Toen zij mijn bus binnenstapte zei ik haar lachend dat zij knallend herkenbaar was, geweldig wat een lef had zij. En ik vroeg of ik een foto van haar mocht maken, wat zij met een gulle lach goed vond. Bij deze…..

Verder allemaal een fijne avond/nacht, morgen nog even een late dienst en dan weer weekend, doegiedoegie