7 Juni

Heerlijk warm weer en een goede airco in de bus! Wat wil je dan nog meer….
Passagiers die puffend van de warmte binnen komen stuiteren, vragend of het niet verschrikkelijk warm is achter het stuur in de bus. Dan antwoord ik dat de techniek van anno 2016 voor niets staat en ik koel achter het stuur kan blijven zitten. Velen zijn dan oprecht blij voor mij/ons.

Na een lang weekend aan het water vertoefd te hebben, is het weer even bijpraten. Bij thuiskomst was er geen al te best nieuws, een rouwkaart en een ziekenhuisopname. Dat is het ‘leven’, dit weten we maar al te goed. En naar mate dat je ouder word is de confrontatie elke keer toch weer bikkelhard. Je zal er nooit aan wennen.
Het enige dat blijft is, dat ik blij ben dat ik een keuze mag en kan maken om te stoppen met werken. Zodat we samen, zolang we gezond blijven, allerlei dingen kunnen gaan ondernemen.

Bij de busbaan nabij het ziekenhuis stond er tot mijn verbazing een jonge scooterrijder stil bij het buslichtje. Normaal sjezen ze hard door het rode licht heen, omdat ze weten, dat bij die grote kruising het verkeerslicht voor hen ook op groen komt te staan als wij met de bus wit licht krijgen om over te steken. Ik stak spontaan mijn duim omhoog voor de rijder en ik kreeg er eentje terug met een zonnige Big Smile. Dat zijn nog eens leuke dingen om mee te maken.

En natuurlijk waren er ook de lichte dagelijkse ergernissen, automobilisten, vaak jonge mensen, die zo nodig bij het wegrijden van de bus deze af moeten snijden bij de bushalte, zodat mijn passagiers heen en weer geschut worden, omdat ‘zij’ zonodig zoveel haast hebben en niet achter een bus willen rijden. En als je naast hen komt te staan bij het volgende verkeerslicht, kijken ze je nog nijdig aan of je krijgt de middelvinger. Terwijl je een bus in de bebouwde kom met op tijd zijn richtingaanwijzer aan, als automobilist voorrang moet verlenen.
Of passagiers, die zo druk met hun mobiel bezig zijn, zittend of staand bij de bushalte. En je als buschauffeur allang voor hun neus sta, ik dan maar een tetter op de claxon geef, en dat ze daarna ook nog boos worden. Vaak rijden we dat soort passagiers gewoon (langzaam) voorbij. Ook zij hebben de plicht op te letten.
Vandaag schijnt iedereen haast te hebben, vanuit alle straten word ik afgesneden. Het is maar goed dat wij als buschauffeurs het al heel gewoon zijn met dit gedrag en er goed rekening mee kunnen houden. Ik weet zeker, dat als wij echt op onze strepen gaan staan, er heel wat aanrijdingen ontstaan en er nog meer agressie op de weg is.
Net ook weer zo’n gast, komt amper boven het dashboard uit, snijd me af op een rotonde waar ik op rij en ik dan daarna vol in de remmen moet. Vervolgens gaat hij voor de bus niet harder dan 30 km rijden, loopt wat te klooien onder het dashboard, rijd bijna een stilstaande auto aan…..dit is om gek en boos van te worden. Maar goed dat wij qua werkstress bestendig zijn tot 75%, lol……

De rest van mijn dienst was appeltje eitje.
Ik spreek jullie morgen weer, doegiedoegie.n