14 Juni

17.33 Uur bleek mijn dienst te beginnen, alleen had ik de 3 voor een 5 aangezien. Dus ik was eigenlijk te laat!!
Dus een dom dom begin. Doordat ik wel vroeger op het werk was en ‘tijd’ in overvloed had, was ik rustig even in het verlofboek aan het snuffelen of ik alles wel goed genoteerd had voor de komende weken.
Door op een gegeven moment te kijken op mijn werkblad schrok ik me een ongeluk en rende naar buiten naar de bus die ik moest pakken om naar het station te rijden, gatver, een dik kwartier te laat vertrokken, balen als een stekker die niet in het stopcontact te krijgen is …….
Tijdens het wegrijden van de vestiging pakte ik meteen mijn mobiel om de S.V.L. op de hoogte te stellen. Het verbaasde mij wel dat zij mij niet eerder gebeld hadden. Of zij hadden het erg druk of ze vertrouwde er automatisch op dat ik er wel was. ……. Ik werd op het zelfde moment gebeld dat ik het nummer wilde aantikken op mijn mobiel en ik had dus meteen contact, ik legde uit dat ik de drie voor de vijf had aangezien en dat ik net van de vestiging was weggereden. ‘Gelukkig, was het antwoord’, zij gaven zelf al aan dat de eerste helft hierdoor verviel en of ik wel naar Wageningen wilde rijden, dat doe ik natuurlijk! Ik waarschuwde mijn collega dat hij erg veel mensen in zijn bus kreeg doordat ik de rit niet gereden had en dat ik door ‘omstandigheden’ die rit niet had kunnen rijden. Hij begreep het en zei mij dat het wel goed kwam.
Het was heel druk op de weg en ik kon de tijd niet echt korter maken door lekker door te rijden. Ik nam opnieuw contact op met de S.V.L. en vroeg of ik een klein stukje mocht laten schieten, zodat ik daarna op tijd kon terug rijden. Dit werd goed gekeurd en zo reed ik mijn tweede rit terug naar Ede, gelukkig goed op tijd.

Onderweg reed er een oude, maar goed uitziende Cabrio naast mij. En er zaten vier jonge mannen in, zo te zien studenten die de twintig al gepasseerd waren. Ze hadden enorme lol in die auto en waren echt aan het showen….
Ik maakte het gebaar met mijn handen of er gewisseld kon worden. Ik daarin, en zij in mijn bus.
Er werd overleg gepleegd en de auto bleef bij het verkeerslicht iets achterop. En zodra het licht op groen sprong, reden ze voorbij, luid groetend en zwaaiend en met een Big Smile op hun gezicht.

Vanavond tijdens mijn pauze had ik gezelschap van een collega die na een lange dienst eindelijk eten mocht. We raakte in gesprek, hij had een fietser gepasseerd op een normale manier, ruimte zat. Na het passeren kwam er een bocht waarna direct een halte is en daar moest hij stoppen voor passagiers. Nadat enkele ingestapt waren kwam in ene die fietser, een oudere man, en deze plaatsten zijn fiets pardoes dwars voor zijn bus. En kwam met de woorden binnen van; ‘klootzak je snee mij af, en ik had voorrang, hoe durf je’
Mijn collega was even overdonderd en bedacht zich geen seconde en zei, meneer, ‘ik heb hoofdpijn, ga a.u.b. mijn bus uit’. De man ging en de bus kon wegrijden nadat de rest van passagiers instapte en de fietser verder was gereden. Maar ook nu moest de fietser ingehaald worden, daar het een vrij lange straat was. Dat gebeurde en na 5 minuten was de bus op het station. Mensen stapte uit en de chauffeur parkeerde de bus en pakte rustig zijn tas om eindelijk te kunnen gaan eten. Plots stond die fietser weer voor zijn bus op het moment dat ook de chauffeur buiten de bus was….
Weer schold hij de chauffeur uit en vertelde zelfs dat hij hem geraakt had. Mijn collega dacht, ik moet weg, anders deel ik straks een klap uit, is die man nu helemaal gek geworden. ….
De fietser zou bellen voor een klacht, en schreef de gegevens van de bus op. De chauffeur zei, ‘is goed, ik bel zelf ook wel even, dag meneer’!
Nou, die kon smakelijk van zijn eten gaan genieten……echt niet.
Gelukkig kon hij zijn verhaal even kwijt aan mij en ik maakte er dankbaar gebruik van om jullie lekker lang te laten lezen, …grijnzzzz
Wat wel erg smakelijk was, was de traktatie die ik van hem kreeg, gebakken door zijn vrouw die het speciaal was komen brengen, (en meer natuurlijk) een heerlijk knapperig koekje met inhoud en kokos erop.
Ik kan eigenlijk best nog veel meer over deze avond vertellen en ik moet nog even door tot half twee vannacht, dat doe ik maar niet.
Anders hebben jullie veel teveel tijd nodig om dit verslag te lezen.
Ik zou zeggen, tot morgen!!,