31 Januari

Gisteren zag ik bij het wegrijden op het station Ede dat er in de “Uitkijk”, het glazen wachthokje van en voor passagiers, een man zittend aan het slapen was. Een dakloze man. Op de bank lagen talloze plastic zakken, hij zelf met talloze kledingstukken over elkaar heen aangekleed. Het leek mij, zo vanachter het stuur vandaan te zien, ook een forse man. Als hij vandaag er nog steeds zou zijn, wat ik betwijfel, ga ik een foto van hem maken en een gesprek met hem proberen aan te knopen. Vragen waarom hij hier is, en of het goed is dat ik een foto van hem maakt, en hem vertellen dat er een ‘leger des heils’ is. Waar hij heen kan gaan voor hulp.
Maar ik verwacht dat hij er vandaag niet meer zou zijn. Politie zal allang geïnformeerd zijn over hem denk ik.

Hij was er nog wel, maar ik denk niet dat ik echt een gesprek aan ga knopen. Hij zag er mager uit, ringbaard, smoezelig ofwel vies….en hij liep te bedelen bij passagiers, dus inderdaad een dakloze. Zijn hoofdkussen en andere ‘waar’, lag nog op de bank in “de uitkijk”. Hij liep ondertussen overal en nergens, driftig op zoek naar ‘bruikbare’ dingen.

Een voorval aan het begin van mijn busrit met een passagier was eigenlijk komisch.
Hoewel deze passagier de geslepenheid had om de boel proberen te belazeren,
was mijn intuïtie gelukkig nog steeds ‘up to date’!
De man stapte in en mompelde wat onverstaanbaars, dan heb ik al zo iets van, ‘o ja’! Hij had een tientje in zijn hand en ik pakte automatisch een kaartje van Ede naar Wageningen. Hij begon weer wat binnensmonds te mompelen, waarop ik hem vroeg of hij soms NIET naar Wageningen moest. Hij schudde van nee en ik zei dat ik geen helderziende was en dat hij dat dan een volgende keer gewoon even moest zeggen. Toen kon hij ineens wel praten, zelfs lachen en zei dat het hem speet. Dit is dus het moment dat ik nog alerter werd!
Ik gaf geld terug en hij liep helemaal naar achteren. Voor mijn gevoel wist ik zeker dat deze passagier WEL naar Wageningen moest!
En zoals ik al vermoedde zat de man, na de laatste halte gehad te hebben aan de rand van Ede, nog steeds in de bus. Grijnzzzzz………………
En gewoonlijk denk ik dan bij mijzelf, jij bent de mijne mannetje!!!!
En ja hoor, de volgende halte, wat de grens is van het dorp Bennekom, ging er geen belletje af in de bus……….
‘maar bij mij wel’!!
Ik zette de bus aan de kant bij de halte en liep naar het achterste gedeelte van de bus, ik had een gelede of wel harmonicabus.
Toevallig had ik schoenen met hakjes aan en was hierdoor duidelijk hoorbaar.
Uiteraard deed de man alsof hij niets hoorde. Ik werd aangegaapt door alle passagiers terwijl ik naar achter liep. En alle hoofden draaide nieuwsgierig mee.
Voor de man bleef ik stil staan en zei vriendelijk, doch zeer beslist, dat we de laatste halte van Ede allang gehad hadden en dat hij er nu dus uit moest stappen. Hij schrok zich een hoedje! En volgde mij lijdzaam.
Op het moment dat ik weg reed, liep hij zogenaamd richting de verkeerslichten. Maar doordat ik iets van de kant af ging rijden, zag in in mijn spiegel dat hij terug liep voor de volgende bus.
Ik waarschuwde mijn collega’s en zei wat ik gedaan had. De rest moeten ze zelf maar uitmaken wat ze dan doen.
Op de terugweg zag ik dat die man keurig achter in de bus zat. Toch het weer het gebruikelijke, hij was zijn geld kwijt en hij was een half uur later op plek van bestemming.

Tot slot, het is normaal dat wij zondagavond honderden studenten te verwerken krijgen. Dan zitten de gelede bussen allemaal tjokvol.
N.S. is aan het spoor bezig, in Maarn. Daardoor rijden er allemaal Tourbussen van verschillende bedrijven. Deze zaten redelijk vol.
Morgenochtend zal de echte grote drukte wel komen. Sterkte voor de collega’s die morgenvroeg moeten beginnen.
Ik ben weer twee dagen vrij, dus ik zeg, TOT WOENSDAG!!!