16 Februari

Wat een heerlijke zonnige dag…………achter de voorruit van mijn bus. Buiten zie ik vele dikke sjaals en handschoenen en mutsen.
Hierbinnen in de bus is het vast 40 graden denk ik, de verwarming heb ik maar uitgezet!
Ik zit weer op lijn 107 richting Putten. En de kerstboom in Stroe is nu ook weg, ik sprak een passagier aan die in Stroe opstapte, en zij vertelde dat de boom er inderdaad erg lang gestaan had.
Verder kom ik daar veel meer sneeuw, bevroren vijvers en akkers met heel veel water tegen dan in Ede zelf.

Ook de militairen die gelegerd zijn in Harskamp en Garderen kom ik nu in actie tegen. Veel gepantserde terreinwagens waar de soldaatjes net met hun koppie boven uitstaken. En op akkers stonden zo nu en dan een terreinwagen met een hele grote mast/antenne, volgens mij heet dat verbindingswagens. Ik heb er een mooie foto van gemaakt. Was wel lachen, ik heb de bus aan de kant gezet en geknipt, het soldaatje stond wel even vreemd op te kijken, lol!!! Maar zwaaide vrolijk toen ik weer vertrok.

In de spits was het erg druk, met name de vele auto’s op de wegen. Niet alleen veel files op snelwegen, ook in Ede en omstreken was het zeer druk.

Er zijn mij een paar vervelende dingen ten gehoren gebracht. Allebei zeer ernstig.
Waarvan een ernstig busongeluk waarbij een oudere man het slachtoffer was.
Het fijne weet ik er niet van en er wordt veel over gespeculeerd. Wat ik weet, direct van de mannen die er bij betrokken zijn geweest, is dat het slachtoffer slapende wordt gehouden om het genezingsproces een goede kans te geven. Mijn collega is niet schuldig aan het feit als dader of veroorzaker.
Met hem gaat het zover de situatie het toelaat redelijk goed.
Als je zo’n ernstig ongeluk meemaakt, is het beslist niet makkelijk om meteen weer te kunnen aclimatiseren. Ook hij heeft tijd nodig om goed met zichzelf om te gaan.
De jongeman die er liep voor Service en Veiligheid, en getuigen was, was in het begin in shock van het ongeluk, hij is opgevangen. En ook hij praat er goed over. Omdat er bloed was en hij een wondje op zijn hand had moet hij logisch een bloedtest doen. Tot die tijd dat ze weten dat er geen sprake is van een of andere besmetting kan hij weer knuffelen met zijn dochtertje en vrouw. Nu doet en kan hij het niet, hij wil zekerheid!
Een andere collega die het zag gebeuren vanuit zijn bus, kon zeer adrem reageren door er direct heen te gaan en de man in stabiele zijligging te leggen. Ik denk dat dit voor het slachtoffer de redding was voor dat moment. EHBO is best heel belangrijk, je moet je koppie er bij houden en handelen. Ook zijn verhaal word verwerkt door er naar te luisteren.

En een naar incident met een collega, die vorig jaar in elkaar geslagen werd in Veldhuizen, Ede.
Op het moment dat in Veldhuizen het lichamelijke geweld was gebeurd had mijn collega gekneusde ribben en een hersenschudding. Plus heeft hij er veel geestelijke nasleep aan over gehouden.
Hij was nu net twee weken weer aan het werk, tot afgelopen maandag avond. Ik heb hem zelf nog niet gesproken, dus ik ga er ook niet verder op in. Op onze koffietafel lag wel een A4-tje waarop stond dat er nu ernstig verbaal geweld is geweest bij zijn bus. En dat hij weer ingestort is.
Jammer en erg dat dit nu gebeurt is, ik hoop dat hij de kracht vind om hier doorheen te komen. En straks voor zichzelf het plezier in zijn werk weer terug krijgt.

Een beetje in de mineur, ……..tot donderdag…..