15 Februari

Zo, we zijn er weer!
Na een zeer geslaagd en feestelijk weekend gaan we vandaag er weer volop tegenaan.
Hopelijk hebben jullie allemaal ook zo’n gezellig en verrassend weekend gehad. Het bericht hiervoor liet al zien dat ik verrast ben door de tulpenbos, en die kwam niet van mijn wederhelft.
Ook hij vond het heel leuk!

Een zonnig begin met de zonnebril op is mijn eerste rit richting Veenendaal met grotendeels schooljeugd.

En ik heb iets heel bijzonders meegemaakt t.a.v. een automobilist.
Ik reed richting een grote kruising om rechts af te slaan om een busbaantje op te gaan. Maar het was spits en idioot druk op dat moment, dus ik zag hem al hangen. Automobilisten die gewoon doorrijden omdat ze zien dat ze anders weer een ronde moeten wachten en op deze manier loopt een kruising vol. Dan is er geen doorkomen meer aan. En ja hoor, alles reed door en voor mij stond een grote dure auto, dus ik hield al in met de gedachten, dat ik weer weer een rondje extra moest wachten, dan heb ik geen auto voor me en kan ik eindelijk het busbaantje op.
Tot mijn stomme verbazing reed die grote dure auto specifiek het busbaantje op zodat ik de bocht kon nemen. En dat ik toch in deze ronde mee kon rijden. Ik was er blij mee, die man had inzicht!!
Ik kwam vlak achter hem en zag dat hij in zijn spiegel naar mij keek en ik stak mijn hand op als een bedankje!
En kreeg een handje terug! Dus hij had het echt voor de bus gedaan!
Dit is voor het eerst dat ik zo’n manoeuvre meemaakt van een automobilist die ten goede is voor ons werk, chappo!!

Nu nog 1 klein ritje van dit kleine dienstje, dan ben ik er morgen weer!