4 februari

Eindelijk eens geen regen of motregen vandaag.

Mijn dienst begon met veel humor, wat even later onverwachts ondeugend werd. Ik flap er soms plots wat uit, grijnzzzz. Ik was aan het rijden met het kleine aflosbusje om op Ede station te beginnen. Ik hoorde mijn telefoon gaan en dacht; ga maar, ik neem niet op, ik ben aan het rijden. Degene die belde liet de telefoon helemaal uitlopen. En twee tellen daarna ging weer de telefoon, op dat moment dacht ik, mmmm, is vast hard nodig, misschien ernstig….
Stond voor het verkeerslicht en pakte snel de telefoon uit mijn handtas en zag dat het de S.V.L. was. Dat vond ik raar, zou er thuis wat aan de hand zijn, er gaat van alles door je hoofd. Dus ik drukte hem aan en zei, ‘met Elly, ik rij, hij staat op de speaker, zeg het maar’….
Wie ik aan de lijn had weet ik niet meer, is ook niet zo belangrijk. De man vroeg waar ik was, want ik had me niet ingelogd. Ojee, dacht ik, dat had ik toch wel?? Ik wist het haast zeker van wel. Maar ik ga de discussie niet aan. Want als ik het vergeten ben meld ik me altijd via de bus. De man aan de telefoon zei dat hij heel erg tevreden was dat hij me sprak en wilde afsluiten. Voor degene die mij een beetje kennen weten dat ik vaak de westerse humor over het geheel nog even uitstrooi. En naar waarheid antwoordde ik de S.V.L.-er, ‘nou jongen, dat gevoel kan je dan uitbreiden en nog veel blijer worden want je ligt op me bovenbeen en dat zijn er niet veel die dat voorrecht hebben!! Hij proestte het uit en zei lachend, zo kan het wel weer, werkze. Ik hoorde de rest bij hem op het kantoor ook in lachen uitbarsten, want ik weet dat iedereen kan horen wat er gezegd word. Tja, zulke ondeugende opmerkingen zullen ze in het algemeen niet zo vaak horen van mannen, laat staan vrouwen. Ik had er zelf ook goed schik in!!

Op weg met de 107 naar Putten, kom je door Stroe heen. Verbaasd zie ik dat de immense grote kerstboom nog steeds staat te branden, midden in het dorp. Of zij zijn te lui om de boel op te ruimen, of ze zijn zeer ruimdenkend en denken, lekker makkelijk voor het einde van dit jaar, staat hij er alvast, of het is voor de lente viering, de meiboom. Het is een vruchtbaarheidsritueel. Ook wel door liefde gebonden en als dorp dat je bij elkaar hoort. Er wordt gedanst om de boom heen. Dan zouden er linten naar oud gebruik voor de jonge vrijgezellen een dame naar keuze mogen maken. De dames maken dan met in hun hand het lint een bomen dans. De linten hebben allemaal verschillende kleuren en het kledingstuk van de jonge dame draagt de zelfde kleur, of een deel ervan. In Duitsland worden deze volksfeesten nog vaak gehouden, al is het voor het toerisme.

24 uur was ik thuis, ik was moe, blij dat ik thuis was. Samen met manlief wat nagepraat en gezorgd dat het schrijven weer klaar is. Tot morgen allemaal!