20 April

Woensdag 20 april en het begint afgezaagd te worden, ook vandaag heerlijk zonnig zonnebril weer.

Mijn dienst begon om 15.45 uur. De hele middag en avond op de 88/84, mijn favorieten lijnen. De eerste rit was net als altijd, druk, druk, druk, en gezellig, gewoon zoals zovaak.

Op de terugweg van Wageningen naar Ede riep een collega mij op omdat hij stil stond voor de slagboom. En zei dat hij dat voorlopig ook zou moeten blijven staan, de slagboom wilde niet meer open gaan. Hij had al zijn passagiers al gedropt bij de halte en zat zich te verbijten op zijn stoel. Ik moest even een klein stukje omrijden.

Ik zat nog steeds in Wageningen. Of ik dan ook zijn passagiers meewilde nemen. Ik zat al voor de helft vol! Net voor Ede was ik drie kwart vol en er moesten er nog vele in, joepie…..

Ik had mijn passagiers al gewaarschuwd, ook dat passagiers die bij de Stadspoort en het ziekenhuis er uit moesten, wel bij de deuren moesten gaan staan. Uitgelegd dat ik ze nu het gevoel wilde geven dat zij allen even zich moesten verplaatsen in een potje doperwten. Als zij dat deden konden er een hoop mensen meer bij. Wel moest ik tot driemaal toe vragen door de microfoon of ze aub bij de achterdeur niet tegen de deur aan wilde leunen en er een ruimte open lieten want anders ging de deur uit veiligheid niet dicht. Dat grapje koste me dik drie minuten voordat die studente dat begrepen. Snap dat niet hoor, dure college’s en moeilijke studie’s, en zoiets simpels snapt men niet!!

Gelukkig had ik iedereen door alle deuren binnen gelaten en dat scheelt enorm veel tijd. Ik had maar anderhalve minuut vertraging.

Ik kwam bij de bus aan in Ede Stadspoort waar alle passagiers van hem stonden te wachten. ….tjaaaa ….doperwten tijd!!!! Dus proppen.

Ik zat echt boordenvol, bijna van oor naast oor, grijnzzz, maar het ging net allemaal. En rustig ben ik richting het ziekenhuis gereden waar uiteraard ook nog passagiers stonden te wachten. Ik laat de ruimte bij mijn betaaltafel bewust altijd leeg, puur uit veiligheid dat ik de weg kan overzien. Mensen begrijpen dat niet altijd en worden boos als zij er niet in mogen en zij toch nog dat ene gaatje zien. Ik heb er dan gewoon maling aan, veiligheid staat voorop, hun boosheid zegt me niets.

Ook bij het ziekenhuis moest ik mijn riedeltje over de achterdeur weer drie keer herhalen. Uiteindelijk zei ik een tikkie geïrriteerd, dat er twee opties overbleven, of gaan hijgen in de nek van de passagier naast of voor je, of eruit en de volgende bus pakken die vrij snel zou komen. En voor de derde keer zei ik dat ik er bijna aan ging denken om opdracht te geven om de mensen die bij de laatste achterdeur stonden, eruit te duwen. Zodat ik weer rijden kon. En warempel er gingen er toch twee passagiers uit en de deur ging dicht!!, ppppffffff

Bij het binnenrijden op station Ede wenste ik iedereen een goede reis en bedankte hen voor de medewerking.

Ik was een tikkie verbaasd over zoveel positief commentaar bij het uitstappen van de passagiers. Iedereen vond het heel leuk hoe ik de dingen benoemde, de oudere generatie vertelde mij dat zij in mijn plaats best boos geworden zouden zijn, hoe laks dat de mensen achterin reageerde. Er was zelfs een dikke veertiger, een man, die tegen mij zei, dat ik een goede manager was, pluim!! En ik kreeg een dikke smile van hem. Das toch mooi mee genomen …toch??

De rest van de avond verliep weer gladjes zo als altijd.

Nu nog twee ritjes en dan hop naar huis. Je gelooft het niet,….maar morgen ben ik vrij!! Tot vrijdag.

DoegieDoegie……