12 April

12 April. Dinsdagmiddag14.00 uur een heerlijke warme zonnige zonnebril dag.

Achter het glas is het behoorlijk warm, en wat fijn toch, dat de bussen tegenwoordig een airco aan boord hebben! Ook al gebeurt het dat deze op het toppunt van de zomer het soms af laat weten. Maar nu, heerlijke koele voeten en een klein briesje in mijn gezicht. Het is nu erg rustig vergeleken met gisteren, gisteren was het in de bus druk en was het ook op de snelwegen een drukte van belang. Veel ongelukken en files met helaas een dodelijk ongeval.

Toch bleek dat ook vandaag een ernstig ongeluk gebeurt was op A50.en met de daarbij bijbehorende files.
Nu, om 18.35 uur is het rustig in de bus. En nog steeds niet op de A50, hoewel dat zij daar nog steeds heeeeeeeeel langzaam aan het rijden zijn.

Ik hoorde een mooie uitspraak op de radio, wat betreft het onderwerp illegale en vluchtelingen.

“We zijn allemaal legale bewoners op deze aarde”.

Ik kreeg een vrouwelijke vluchteling in mijn bus, en dat was echt duidelijk waar te nemen. Het was een jonge moeder die nog niet zo lang geleden bevallen was. Haar kindje was nog heel klein en hing letterlijk en figuurlijk in een doek aan haar borst, het koppie van dat kleine ding hing helemaal achterover. Maar goed dat al die spiertjes zo elastisch zijn. Anders zou het nekje een beschadiging er aan over gehouden hebben.
De ogen van de moeder hadden totaal geen blik, die waren leeg, ze keken nergens meer naar. De kinderwagen lag vol met plastic zakken, onder en boven. Het kind moest wel aan haar borst hangen want in de kinderwagen was er niet eens ruimte voor dat kind. Zij werd opgehaald door een magere man, waarschijnlijk haar partner. Ook stil, alleen oog en zorg voor elkaar, ze zagen niets van alles wat er om hen heen gebeurde. Keken niet op of om. Dit maakte veel indruk op mij.

Tegen de avond begon het te regenen, een forse bliksemschicht door de lucht, vergezeld van een paar fikse buien. En het werd stil op straat. Ik was rond half elf klaar. De regen was over en op de fiets reed ik naar huis. Met zo nu en dan een verdwaalde druppel die op mijn hoofd viel.

Morgen ben ik vrij, dus we spreken elkaar donderdag weer.

Trusts allemaal, DoegieDoegie……..