Declaraties Zorg/Buitenland

Wat gebeurde er bij het Zilveren Kruis met mijn declaraties?

Op vakantie in Spanje moest ik naar de Huisarts. Voor het eerste bezoek aan deze arts heb ik niet bij de verzekering gemeld of ik dat wel mocht, want het was niet levensbedreigend. Bij wel levensbedreigende situaties moest ik het alarmnummer bellen van Eurocross Assistance. Dat nummer staat achter op mijn zorgverzekering pasje.

Nadat de Nederlandse arts in Spanje mij direct door wilde sturen naar de Dermatoloog, heb ik wel eerst gebeld of dit zomaar kon/mocht,…… 

Dit heb ik naar de Persoonlijke Zorgcoach van het Zilveren Kruis gedaan via het normale nummer, wat ook op het zorgverzekering pasje staat. 

Deze vertelde dat dit mocht, mits ik de verwijzing voor de Dermatoloog op papier had staan van de Huisarts aldaar. Dan zou bij inbreng van de declaraties  naar het Zilveren Kruis bekeken worden hoeveel ik hiervan terug zou krijgen. Er bestaan n.l. geen afspraken met Spanje over vergoedingen. En ik zou dan het gemiddelde van de Nederlandse kosten terug krijgen voor de Huisarts en Dermatoloog. De voorgeschreven medicijnen was een verhaal apart. 

Het bezoek van of naar de Huisarts zit in het basispakket, dit kreeg ik privé op mijn rekening terugbetaald. 

De Dermatoloog werd van mijn eigen risico afgetrokken. En medicijnen werden na gekeken door een team (CCB) dat de Spaanse taal beheerste en zo konden nagaan of het medicijn vergoed zou worden.

Ziektekosten in het buitenland en het commentaar van de ziektekosten verzekering

Een paar dagen na het indienen van de declaraties zag ik op de site van het Zilveren Kruis dat ik de medicijnen niet vergoed kreeg en heb daarna gelijk persoonlijk gebeld met Klantenservice. Daar kreeg ik te horen dat mijn medicijnen uit het Buitenland niet vergoed werden omdat het niet dezelfde waren als die wij in Nederland voorgeschreven krijgen. Ook kon zij in de computer de aantekening niet vinden dat ik gebeld zou hebben.

Na mijn ààndringen of het soms onder de noemer Zorgcoach stond, bleek nadat ik ruim 10 minuten in de wacht stond, toch het geval geweest te zijn dat ik wel gebeld had. De uitleg hierover was dat zij dat niet mocht inzien, en dit de verantwoording van een andere afdeling zou zijn….. Maar ik moest wèl doorvragen en mijzelf verdedigen dat ik wèl gebeld had ……

Alle medicijnen uit Spanje werden niet vergoed

Van sommige medicijnen kon ik dat wel begrijpen, maar van een aantal niet. Ik heb hierop de Apotheker gebeld en deze vertelde mij dat er uit het lijstje twee medicijnen wel vergoed moesten worden en van twee was dat onzeker. Maar er zaten wel bestandsmiddelen in welke meestal wel vergoed werden. 

Het gaat hier om Candifix, (Fluconnasol) 200 mg, dit is een kuur die je af moet maken. (deze zou wel vergoed moeten worden)

En een door de Apotheker op recept gemaakte creme, waar het volgende in zit, (ook deze zou vergoed moeten worden)

Acido retinóico 0,05%

Urea 15%

Clobetasol propionato 0,05%

Crema O/W csp 50 g

Vitamina C 1%_

Metabisulfito 0’1%

De Blastoestimulina in crème en poeder was er eentje die ze niet kende bij de Apotheker, bij uitleg dat dit directe wondverzorging was van de kloven, twijfelde de Apotheker….. maar wist het niet zeker…

Ook bij Vasalix 20% twijfelde ze. Door wat erin verwerkt zat dacht zij dat deze ook onder de vergoeding viel. Er zou vast wel een middel zijn in Nederland wat er op leek, alleen de naam kende ze niet, wel de ingrediënten.

Het bedrag wat ik betaald heb voor dit medicijn zat dik over de €100,00 heen. Buiten de nog vele andere voorgeschreven medicijnen, die ik daar dus zelf moest betalen. In totaal een bedrag van €400,00. 

————————————?

Ik snap nièt dat ik zèlf hier achteraan moet gaan. Ik ga ervan uit dat dat speciale team (CCB) weet waar ze bezig mee zijn en de Buitenlandse Taal inderdaad “beheersen”. Net als de computer die zij bedienen. En daarom ook moeite moeten doen om de klant naar tevredenheid te helpen. Zij moeten dus “beter dan mijn apotheker” op de hoogte zijn en namen van medicijnen uit het buitenland sneller moeten herkennen. Dit blijkt dus niet het geval te zijn concludeer ik nu. En ik was benieuwd hoe hierop gereageerd zou worden. 

Ook vond ik dat deze Klantenservice niet gericht is op hun klanten, maar in principe alles tegenwerken in het voordeel van hun Werkgever, het Zilveren Kruis. 

Ik heb een dag later gebeld met de Zorgcoach van het Zilveren Kruis. Daar werd ik veel socialer te woord gestaan. En de mevrouw in kwestie zou de CCB inschakelen. De CCB is dus dat speciale team die Buitenlandse medicijnen moeten ontrafelen om wat voor soort medicijn het in Nederland zou zijn. Door deze afdeling werd ik binnen een kwartier terug gebeld, met de gegevens dat de medicijnen niet vergoed werden, omdat ze nergens terug te vinden waren. 

Nadat ik wederom vertelde dat ik dat vreemd vond, omdat zòwel mijn Huisarts als de Apotheker wel wisten wat de namen van de medicijnen waren. En omdat mijn Huisarts met een totale nieuwe aanpak wilde beginnen, (dus alle duurbetaalde middelen uit Spanje kon ik aan de kant schuiven), kreeg ik nu een kuur van Terbinafine van 250 mg. En moest het vetste vet gebruiken (“die ik ook zelf moest betalen”) en deze beter kon gebruiken. 

De mevrouw van het CCB is tijdens ons telefoongesprek gaan Googlen en vond in ene wèl het middel van Candifix en na wat meer “gegoochel” op het internet zelfs de Nederlandse naam, die dus tòch wel vergoed zou moeten/kunnen worden. Ze werd nu voorzichtiger met haar uitspraken en hàmerde er vooral op dat Nederland zeer streng is met medicijnengebruik en Spanje èrg gemakkelijk. Om zelfs een Apotheker, op recept van de Dermatoloog, een crème te laten maken, was in Nederland ten strengste verboden! 

En deze crème wèrd daarom nièt vergoed door de zorgverzekering. 

Na mijn boze telefoontje is er wel overleg geweest met medewerkers over het wel of niet vergoeden van de Candifix. 

Op eind van de middag werd ik teruggebeld door dezelfde mevrouw die voor mij ‘speciaal’ was gaan uitzoeken “samen met collega’s” of en wat er vergoed zou worden. Alleen de Candifix (prijs 60 euro), werd dus wel vergoed en er was al een vernieuwde declaratie in wording die mij toegestuurd zou worden. Ook vertelde ze mij, dat zij eigenlijk van de Werkgever te weinig tijd krijgen om de vergoedingen van medicijnen uit te zoeken, voor de klanten. Mede wat via google uiteindelijk voor mij toch was gevonden, was voor hun geen standaard handeling en ik moest wel weten hoeveel tijd dat wel niet kostte. 

Nou, daar was ik het nièt mee eens, het hoort gewoon bij hun werk. Elke Werkgever wil geld verdienen over de rug van zijn personeel en hun klanten. Ik gaf haar het voorbeeld van de busstaking door. De plaspauzes werden daar ook in minuten ingekort voor eigen rekening van de chauffeur. 

De conclusie van mij is dus glashard.

Mensen die niet assertief zijn en niet achter de reden aangaan van waarom een medicijn niet vergoed word, worden niet gehoord maar wel armer.

Het Zilveren Kruis hierdoor rijker. 

Uw eigen risico blijft laag, dus het duurt veel langer voor u de grens bereikt van €385,00. 

———————————-?

Het resultaat van de Nederlandse Medicijnen, die ik nu moet gebruiken, daarvan zag ik binnen een week het resultaat, ……… “het werd eerder erger”!

Vet van hièr werkte niet en ik ben het Spaanse vet weer gaan gebruiken, nàdat ik voor het tweede bezoek aan de Huisarts een verwijzing kreeg naar de Dermatoloog. Nu krijg ik wèèr een allergietest maar wel na èèrst een gesprek met de Dermatoloog te hebben gehad. 

Dit is voor mijn gevoel weer een “centenkwestie”. Ze hebben al een uitslag van een vorig jaar gedane allergietest en hoeven die er alleen op na te slaan of er nog iets extra’s zou moeten getest worden.  Maar, nee hoor, weer extra kosten voor mij om voor hetzelfde, tweemaal naar de dermatoloog te moeten gaan. De assistente van het ziekenhuis vond het goed dat ik aangaf dat er al een allergie test was geweest. Nu vraag ik je…… 

Mijn voeten zijn redelijk genezen, mijn handen kan ik amper gebruiken en “ik moest water mijden”, precies andersom met wat de Dermatoloog in Spanje mij adviseerde. Van hem moest ik dagelijks mijn handen en voeten weken met water en zout, om de oude huid makkelijker te kunnen verwijderen.

Nog zoiets, de wachttijden van het ziekenhuis.

Hier in Nederland, met het verwijs van de Huisarts, moest ik eerst 23 dagen wachten om in mijn eigen woonplaats naar een dermatoloog te kunnen gaan. 

De dag erna heb ik gebeld en gevraagd of er in een andere plaats eerder een afspraak gemaakt kon worden. Er bleek dat er toen een afzegging binnen gekomen was voor de 7 de mei. Dus plots kan ik nu gelukkig binnen vier dagen naar de Dermatoloog. Ik weet dat de Huisarts hier ook iets aan kan doen, door het urgent te maken. 

Klanten moeten Assertiever worden

Dus dòòrdat ikzelf vasthoudend bent en maar blijft ‘doorzeuren’, krijg ik nu een medicijn wel vergoed.

Ik vind, dat de Zorgverzekeraar zijn werk goèd en volledig behoord te doen. Als medicijnen helpen die in het buitenland op recept van een Dermatoloog uitgeschreven worden, en of Nederlandse Zorgverzekeraars daar wel of niet afspraken mee hebben, het blijft een medicijn wat je niet zomaar zonder recept kan halen. En waar ik van vind dat het wèl vergoed dient te worden. 

En waar dan het goed bedoelde advies over heen komt dat ik dan maar naar mijn reisverzekering moet gaan, als ik er een medicijnen vergoeding in heb zitten…. want dan vergoed de reisverzekering mijn kosten tot soms wel het eigen risico aan toe. Waarvoor heb ik mijn dure Zorgverzekering?, als ik bijna niets meer vergoed krijg.

Als consument zullen we moeten blijven ‘zeuren’! 

Want ondanks alle reclame die de Zorgverzekeraars naar je toesturen “dat je zelf niets  hoeft te doen”,

klopt helemaal niet, je moet er juist alles aan doen en opletten en blijven controleren of het wel allemaal klopt………ggrrrr

Op hun manier vergoeden ze zo weinig mogelijk. Terwijl de prijzen omhoog gaan van de Verzekering en de “werkdruk” van het personeel, ook om maar zoveel mogelijk uit de vergoedingen van de klant te schrappen……..

Natuurlijk kan ik de allerduurste Ziektekostenverzekering nemen en dan krijg ik alle medicijnen zò vergoed. Daar ben ik ook van op de hoogte gesteld, een “speciale” voor het buitenland! Helaas is mijn reisbudget daar niet op ingesteld. 

Ik ben met dit onderwerp nog niet klaar en/of tevreden en ik heb een brief opgesteld met deze ervaringen en naar het progamma ‘kassa’ opgestuurd. 

Of het een nuttig onderwerp is met de voorbeelden, weet ik uiteraard nog niet. Ik hoop wel dat hier aandacht aangegeven word.  

Ik hoop dat mijn lezers ook hèèl vèèl aandacht zullen geven als u in het buitenland medicijnen moet gaan gebruiken. Accepteer niet gauw de nee, vraag aan uw Apotheker of er een soortgelijk Nederlands medicijn wel vergoed wordt. Dan weet je nog beter waar je aan toe bent. 

De dag erna, op zaterdag, kreeg ik met de post een kleine envelop, aan mij persoonlijk gestuurd. Afzender het Zilveren Kruis!

  

Een hele lieve ‘pleister’, ofwel, die aardige mevrouw van de Zorgcoach, die mij te woord had gestaan, had moeite genomen om mij succes te wensen met de decleraties.

Zoals het kaartje geschreven is, vind ik dit  welgemeend en een lief gebaar.

DoegieDoegie……