Macabre detectorvonds

Waar ik nu achter kom, is dat ik totaal het besef van de dagelijkse datum kwijt ben, lol. Het ene moment denk ik dat we hier nog maar vijf dagen staan, maar het andere moment zitten we in de discussie dat het al de zevende dag moet wezen……grijnzzz. Ik kan via mijn verslagen niets nakijken omdat ik het over 1ste en 2de dag, ect heb. De verwachtings patroon is 14 dagen regen…..

—————————————————————————————————————————

Je mag in mijn gastenboek reageren……..

KLIK OP

http://doegiedoegiede.nl/gastenboek/

—————————————————————————————————————————

Dus….. vandaag (maandag), begon de dag weer met regen, het zal ‘s nachts ook wel geregend hebben, maar daar hebben we niets van gehoord, we hebben beiden heel vast geslapen. Er stond weer flink veel water overal op de camping. Mààr, om 10.00 uur scheen de zon weer volop en ben ik weer lekker in de weer geweest in mijn korte broek en hemdje. Een paar klusjes gedaan, beetje gesopt, opnieuw ingeruimd, maar vooral genoten van de zon. 

Via de buienradar van Spanje zou het rond 13.00 uur heel hard gaan waaien, zeg maar stormen. Dus wij zijn alles van de ‘zolders’ netjes gaan verdelen in ons ‘voorhuis’ (cabine), en in het ‘achterhuis’. Zodat, als het plotseling heftig ging waaien, wij alleen de sjaal eraf hoefde te halen en het dak dicht konden trekken. De sjaal is in een mum van tijd droog, want de buitenkant is van tentdoek. Dat word dus geen enkel probleem. 

Zoals ik al eerder schreef, het weer is hier een draaikont. Pas om 17.00 uur begon de lucht in ene te betrekken, ipv de voorspeldde verwachting van 14.00 uur, over de bergen heen richting de zee kwam er zware donkere bewolking aan, met als gevolg dikke regendruppels en veel wind. Gauw de sjaal eraf gehaald, (het verbaasde ons beide hoe snel dat geklaard was)’ en opgevouwen, in de auto op zijn vaste plek gedropt en het dak naar beneden getrokken. 

Ondertussen hadden onze Engelse buren gevraagd of wij een borreltje bij ze kwamen drinken als wij zo ver waren. Dus boffers die wij waren, hebben we ‘breed uit’ bij de buren tijdens de heftige wind in een mooie grote camper gezeten. We hebben heel gezellig met elkaar zitten praten en spraken af dat we een spelletje Uno gingen spelen, maar nadat wij eerst nog even (uit) eten wilde gaan. Inmiddels was de wind allang weer gaan liggen en wij zijn (voor niets) veel te bang geweest. Het was allemaal niet nodig geweest! De wind is hooguit 20 minuten stevig te keer gegaan…. de rest was, zoals we al gewend waren onderhand, een stevig briesje welke nu weer uit zee vandaan kwam. We hebben veel ergere stormen meegemaakt, waaronder in Mazzarón en Vera. 

We zijn in het dorp een warme hap gaan eten. Overal in de restaurants staat een tv aan. De ene met muziek, de ander met het dagelijkse nieuws. Daar zagen we dat er best elders, op plaatsen waar we net geweest waren, verschrikkelijk noodweer is geweest. In Cadizz, Lepe, Puerto San Maria, Huelva en Isla Christina, in die hoek zijn er twee kleine tornado’ s geweest. Die flink huis hebben gehouden. 

Ik hoop dat daar geen ‘wild’ campers getroffen zijn door het ruige weer. 

In 2011 is het daar ook flink raak geweest en de schade was toen enorm! We zagen op de tv daar,  een terugblik van verschrikkelijke beelden. Hele stukken strand weggeslagen, het leek wel op de kliffen van Engeland. Auto’s over elkaar heen. Huilende eigenaren van strandtenten. We konden er geen woord van verstaan, maar beelden zeiden genoeg….. eerst dachten we dat het vandaag gebeurt was, maar we hadden er niets over kunnen vinden op internet. En niets gelezen op alle camper site’s, want dat was dan best wel te lezen geweest. Zoals eerder geschreven, alleen in de regio van Huelva heeft het flink gespookt.

We zagen op tv dat er hier veel onrust was over de Spaanse pensioenen, er is fraude gepleegd door een grote bank en heel veel geld is verdwenen. Vanwege de bezuinigingen die door de financiële hulp van de  Europese Unie opgelegd is, moet er hier verschrikkelijk bezuinigd worden op de zorg en de scholen. Wij mopperen in Nederland over de bezuinigingen, nou, hier kunnen ze er ook wat van. Scholen worden zomaar gesloten. Verplegers/sters zijn al hun toelagen kwijt en krijgen nu alleen het basis loon. En nog meer, maar deze twee voorbeelden vond ik wel heel erg. 

Wij zijn na de zevende dag vertrokken, veel nieuws te vertellen had ik niet meer dan alleen het weer praatje en dat zullen jullie net zo zat zijn als ik.

Afgelopen dinsdag zijn we naar Almayate gereden en weer op camping Almanat gearriveerd. Het is best fijn om hier weer te zijn. Normaal zien we alleen heel veel grote campers staan, de ene nog mooier dan de andere. Het staat nog steeds zo goed als vol, maar met vele buscampers. Ik tel er hier in het straatje al negen. Wij zijn met twee andere de kleinste.

Woensdag was het een fantastische warme zonnige dag, heerlijk na al die regen. 

Pistool gevonden….

 

Donderdag alleen in de nacht veel regen en overdag weer zon! We zijn rond 11 uur naar het strand gefiets in Torre del Mar en mijn eerste vondst op het strand was een beetje macaber, ik vond een zwart pistool. Het bleek achteraf een alarmpistool te zijn nadat we hem schoon gemaakt hadden. Maar je schrikt wel even hoor en je denkt bij je zelf gatver, wat heb ik nou toch? Maar toch…….. weer een bijzondere vondst.

Op het strand kwamen we een ‘oude bekende’ tegen, die keek naar die ‘vreemde’ stokken die uit de fietstassen staken, (de steel van de detectors en de spade) en liep hierdoor onze richting uit. Tom keek op dat moment naar zijn hond, een Labradoedel, ofwel, veel krullen, blond, en hoog op de poten. En hij dacht bij zichzelf, verrek, die hond ken ik …..

En plots, eigenlijk alle drie tegelijk riepen we uit, ‘heee, dàt is leuk, jij/jullie hier? En lachend omhelsden we elkaar. Dit was écht zo leuk!! We praten wat met elkaar en spraken af dat we ‘s middags naar hun camping zouden komen om zijn vrouw te verrassen, want die was een dag later jarig. We hadden afgesproken dat hij niets tegen zijn vrouw zou zeggen over onze ontmoeting. Zij stonden bij een volgende camping en die was vlakbij. We hoefde alleen maar de nu in middels ‘natte’ rivier over te steken. Het ging nu niet meer over het strand, grijnzzzz 

Later in de middag, het moment dat wij met de fiets in de hand bij hun camper stonden, keek moeders, nadat ze net een regenjack in een fietstas gestopt had, ons stomverbaasd aan, alsof ze water zag branden. Daarna vloog ze blij verrast op ons af en we kregen een emotionele lieve begroeting. We omhelsde elkaar en ze bleef maar praten….

Hihihihihi, haar man had van één van de fietsen een band leeg laten lopen en had gezegd dat ze nog niet weg konden, die moest eerst geplakt worden, grijnzzzzzz

Ons weerzien was geweldig, we hadden veel te bepraten en ‘s avonds zijn we in het restaurant op hun camping Italiaans gaan eten. 

Morgen gaan ze op pad met hun familie ivm haar verjaardag en komend weekend  gaan ze weer terug naar België. Op ònze terugweg, hebben we afgesproken dat we bij hen thuis langs gaan.

Zo dit was het voorlopig weer, wij kunnen er weer tegen na deze fijne ontmoeting en wij zullen waarschijnlijk van het weekend of net na het weekend ook vertrekken.

DoegieDoegie.