Vrienden uit Friesland

Onze vrienden uit Friesland zijn gearriveerd, om elf uur afgelopen zaterdagavond,  stonden ze op het vliegveld op de koffers te wachten en een klein kwartier later kwamen ze de aankomsthal uitlopen. Tom had zich al naar de uitgang begeven om hen op te wachten en ik zat in de auto te wachten op de parkeerplaats vlakbij de aankomsthal. 

—————————————————————————————————————————

Je mag in mijn gastenboek reageren……..

KLIK OP

http://doegiedoegiede.nl/gastenboek/

—————————————————————————————————————————

Van te voren zaten wij in het hotel Holidayin naast het vliegveld aan de koffie met onze tablet relax onderuit gezakt, in zeer comfortabele stoelen op hun appje te wachten dat ze geland waren.

We waren om half 10 ‘s avonds van de camping vertrokken. 

In de middag hadden we de auto al losgekoppeld van de tent en alle losse spullen die in de auto stonden verplaats naar de tent. 

Voor mij weer een moment dat ik de volgende dag alles weer kwijt ben, grijnzzzzz

Maar het plezier dat eindelijk je vrienden gekomen zijn om een weekje vakantie met je te houden kan daar niet tegenop!! 

We vertelde hun nadat we onderweg naar de camping reden, dat wij ze netjes naar de tent zouden brengen, maar zelf terug moesten omdat je na 12 uur niet meer met de auto de camping op mocht. Ze vonden het wel een beetje vreemd allemaal. Maar waren te moe om er erg mee bezig te zijn. Ze waren vanuit Friesland al om een uur of drie vertrokken. Eèn van hun zonen had hun weggebracht. Dus wat dat betreft hadden ze geen gedoe op Schiphol met lang parkeren.

Zij vertelde dat ze een appje hebben van Schiphol (ook van Rainair en Malaga) dat werkt als een TomTom. Zo wisten ze precies waar ze afgezet moesten worden om bij de juiste gate te zijn. En niet heel Schiphol af hoefde te lopen om te zoeken waar je moest inchecken. Dit was voor ons ook nieuw en met verbazing heb ik dat appje bekeken. De techniek staat voor  niks meer …..geweldig.

We waren ‘s nachts net te laat op de camping, het was 5 over twaalf toen we bij de slagboom aankwamen. Het personeel waren we op de op en afrit naar de camping al tegengekomen. Die zwaaide heel vriendelijk en het was daar vrij smal, dus èèn van ons tweeën moest even aan de kant. En ondanks dat ik al aan de kant stond, seinde ze dat ik maar moest rijden. De klant is duidelijk koning hier…..

De bewaker van deze nacht stond al met zijn sigaretje in de mond, op ons te wachten. Ik stapte de auto uit, Tom en onze vrienden haalde de koffers eruit en ik liep op de bewaker af. Stelde mij voor, hij sprak geen woord Engels, lastig dus weer, maar ik moest hem volgen naar binnen. 

Daar lag een keurig gestempeld documentje dat onze auto op de parkeerplaats zou komen te staan en dat wij daarin sliepen. 

Het was ons al opgevallen dat àlles hier op papier komt te staan wat je wil, wat je zou willen en wat je nièt wil. Verschrikkelijk burocraties allemaal! Mijn naam werd op z’n Spaans uitgesproken, wat ik niet kon verstaan,  maar door het document waar ik mijn naam op zag staan kon ik antwoorden…. ‘si’!

Hij wenkte mij mee naar een andere deur……. nee, gewoon aan de andere kant van de receptie. Grijnzzzzzzz. Hij liep naar buiten en ging het grote hek open doen!……ik was stom verbaasd!!! Mocht ik dan toch met de auto naar binnen???

En ja, inderdaad, ik mocht met de camper over de camping!!! Het was een leuk gezicht, om Tom, Annemarie en Romke met de koffers te zien lopen en ik met de auto er achteraan, lol! Zo zachtjes mogelijk zijn we naar onze staan plek gereden èn gelopen…….grinnik…. Nu waren we echt heel blij dat we een iets grotere plek gekozen hadden en niet op €2,00 per dag bezuinigd hadden om dan goedkoper uit te zijn en wel een zeer smalle plek te hebben. Ik heb de villa zo snel mogelijk neergezet, de wielblokken waren gelukkig niet nodig en al gauw zaten we aan een klein hapje en een drankje. Uit hun koffer kwamen de kussens, dekens, onder/laken, luchtbed, en de rest. En binnen een uurtje waren we allemaal onder zijl. 

Voor ons even wennen zonder topper, we lagen nu direct op de autobanken, zij moesten nog wennen aan alle geluiden en een grondbed. Het is gelukkig de enige nacht geweest voor ons alle vier dat we onregelmatig en slecht geslapen hebben, en we hadden na die mooie dag ook nog last van weer een stevig windje.

De dagen erna hebben ze genoten, al helemaal van het weer verschil. Ze kwamen van 3/4 graden in Nederland naar 26/27 graden hier bij ons in de zon in Spanje. 

Dus deze week is een topweek, het weer werkt mee, ze hebben zelfs in de zee tot aan hun nek gezeten, brrrr, ik niet dus.

  

Ook op woensdag hadden we hier een bingo in het restaurant! Nou, dat hebben ze hier geweten. Hoewel Tom en ik eigenlijk nooit wat winnen, “we zitten er altijd voor de gezelligheid bij”, was het nu een echte ‘bingo’ voor ons! We hebben best veel kadootjes gewonnen. Lekkere kadootjes zelfs. Op de foto staat niet de chocolade, die hadden we inmiddels al genuttigd. Na deze bingo hebben een potje joker gespeelt, daarna werden we door onze vrienden getrakteerd op een heerlijk etentje in het restaurant.

Ook hebben we iets speciaals van de natuur hier meegemaakt. Het was een zon overgoten dag dinsdag, maar rond de klok van 14.00 uur kwam er van uit de zee in ene een deken van mist opzetten. En niet zomaar een ‘mistje’. Binnen een 15 minuten was het koud en voelde je de druppels van de mistwolk tegen je aan vallen. Je had nog geen 100 meter zicht meer. Nadat we hierover navraag gedaan hadden, of dit vaak voorkwam hier in Torre del Mar, vertelde ze dat dit fenomeen drie tot vier maal per jaar voor komt. Na elf uur ‘s avonds konden we in ene de maan weer zien en was het weer kraakhelder. De temperatuur was deze dag in zeer korte tijd zeker 10 graden gezakt.

Het zwembad hier druk bezocht. Lekker gefietst en gewoon gerelaxt. Heerlijk toch?

Ik laat volgende week weer horen waar we dan verblijven. Want als het weer mee zit en we de tent droog kunnen inpakken, gaan we zondag of maandag weer verder, een weekje of 2 langs de Spaanse kust richting Monte Gordo, om dan plm. 4 weken in de Algarve rond te toeren, wat oude kennissen te bezoeken en daarna waarschijnlijk weer dezelfde route langs de kust in 3 maanden richting huis te rijden.

Doegiedoegie