Natuurelementen

Aquilas

2 Januari zijn we weer gaan rijden vanuit Bolnuevo en we zijn door de bergen, wat weer adembenemend mooi was, aangekomen in Aguilas. Dit is een stadje wat ons deed verbazen. In het centrum een klein strandje, een grote vissershaven, grote parkeerplaatsen met dan daar achter het dorp, wat stijl tegen de berg op was gebouwd.

—————————————————————————————————————————

Je mag in mijn gastenboek reageren……..

KLIK OP

http://doegiedoegiede.nl/gastenboek/

—————————————————————————————————————————

  

En een kasteel wat ver boven het stadje op een hoge klif is gebouwd, vanwaar je van bovenaf over de zee en stad uitkijkt. Het kasteel draagt de naam Sint Johannes van Aguilas. Het is een Spaanse militaire vestiging gebouwd in de 18de eeuw. Het moest de stad beschermen tegen de aanvallen vanuit zee van de Barbarijse zeerovers. Ook het dorp ernaast, genaamd Lorca werd door de in 1579 via een uitkijktoren gewaarschuwd. In 1596 was er een aardbeving en de toren werd in de loop van de 50 jaren daarna totaal verwoest door de Barbarijse zeerovers in 1643. En de toentertijd regerende Filips IV van Spanje besliste dat de toren weer moest worden opgebouwd. In 1751 werd besloten om van de toren een kasteel te maken. En uiteindelijk tijdens de regeringsperioden van Karel de III van Spanje werd de bouw gestart. Het kasteel bestaat uit drie delen, 1 voor de batterijen, 1 voor de voorraden, levensmiddelen en ammunitie en de koer voor de militaire. Het is inmiddels een toeristische attractie, maar wij zijn er niet in geweest, omdat het gesloten was.

    

Er was een gigantische trap naar boven naar het kasteel. Wat ons ook opviel was dat de meeste trappen in het centrum waren beschilderd. Van sommige trappen dacht je dat het een muur was, maar op het moment dat we ervoor stonden bleken het vele kleine trappen te zijn. Zeer smalle doorgangen voor auto’s, die ook nog eens heel stijl waren. We hebben met bewondering naar de geparkeerde auto’s staan kijken, wat moeten die mensen een groot vertrouwen in hun auto hebben…..grinnik. Natuurlijk zal je als je daar woont er gewend aan zijn. Zelfs voor rolstoelen en fietsen waren er inplaats van trappen hellingen gemaakt. Soms kwamen we in het oude gedeelte terecht (waarvan we de ‘blauwe’ foto hebben gemaakt), alles stond in elkaar gebouwd. Wij kregen soms het idee dat we op privé terrein kwamen, maar dan later bleek het een gewone straat te zijn. Heel veel planten, veel blauw en veel kunst in de vorm van kleurrijk abstracte  beschilderingen. Ook viel ons op dat er erg veel voor kinderen in Spanje gedaan wordt. En door de volgende ontmoeting (op het strandje met de detector), met een meisje van tien jaar en haar moeder, blijkt dat de jeugd op school Engelse les krijgt. Zij stelde zich keurig netjes voor en vroeg wat ik aan het doen was. Ik kon heel goed met haar Engels praten en zij vertaalde het direct terug naar haar moeder. Hele aardige mensen waren dit. En zo leuk dat een kind haar moeder vertelde wat wij samen besproken. 

‘S nachts was het heerlijk rustig in de haven, hierdoor konden we heel goed slapen. Er stonden nog drie campers in de haven.  En het kostte helemaal niets! De visser waarmee we een beetje konden praten vertelde dat die in de vroege ochtend eerst de zee op ging, de vis weer kwam lossen en daarna tussen de opgedroogde netten ging zitten om die te repareren. In de namiddag thuis ging eten en daarna weer terug kwam tot het donker werd om weer verder met de netten bezig te zijn.

Pulpi

De dag erna zijn we naar Pulpi gereden, Cuatro Calas. Een prachtige natuurplek, waar ook veel Spanjaarden komen. De rotsen daar zijn ontstaan door vulkaangesteente en uitbarstingen, eeuwen geleden. Deze zijn door de wind, net als in Bolnuevo, tot prachtige grillige uitstekels van dat kalksteen gevormd. 

    

Er is daar een mooie camperplaats die ook niets kost en waar de bakker bijna elke dag langskomt. En bij het tankstation kan je voor €2,00 euro douchen en water kopen. 

Na een nacht daar te hebben gestaan zijn we nu aan beland in Vera. Overal langs de kust hier in Murcia zie je de ene camper na de andere camper staan aan de kust. Ook hier in Vera staan we nu op een gratis plekje. Naast een enorme plaats/plek/camping voor het naturisme. Het is èèn dorpje. Je kan het vergelijken met Cap Dage in Zuid Frankrijk.

En nog steeds hebben we prachtig weer! We hoorde dat het in Nederland gestormd heeft en op vele andere plekken in Europa ook. Morgen en de komende drie dagen schijnt het hier ook te gaan regenen en slechter weer te worden, we zien wel……

Op deze plek zijn wel alle campers van de kustlijn weggestuurd door de politie. De campers moesten verder aan het begin van het terrein gaan staan. Ook werd er gevraagd naar je paspoort en of je een camperkaart had. Dan mocht je gewoon blijven staan. En ook hier schijnt er elke dag een bakker te komen. Er staat alleen een glasbak en een afvalbak, de kranen zijn afgesloten. Toiletten zijn er niet. Een gigantes strand maar weinig te vinden voor de detectors. Ook hier wordt er logischer wijze door andere toeristen en zeker òòk door de Spanjaarden gezocht. 

Morgen gaan we weer verder, in de loop van volgende week is er weer een verslag. Doegie Doegie.