Naturistenstrand Vera

Nadat we hier vrijdag, de vijfde januari in Vera neergestreken waren, zijn we het strand opgelopen en verschillende gesprekken met andere camperaars gehad. Sommige mensen stonden er al twee of drie dagen. De politie controleert, wanneer weten we niet, dat zullen we dan ongetwijfeld wel te weten komen. Er staan verschillende Nederlanders, die ver bij elkaar vandaan staan, grinnik. Gelukkig zijn ze niet te verlegen om een praatje te maken…..

—————————————————————————————————————————

Je mag in mijn gastenboek reageren……..

KLIK OP

http://doegiedoegiede.nl/gastenboek/

—————————————————————————————————————————

Later op de avond, toen Tom net met de warme hap bezig was, zag ik een man met een watertankje lopen die vast de tank met water wilde gaan vullen. Dat  wilde wij ook wel, dus ik sprong de auto uit en liep de man achterna. Ik moest vlot doorlopen, want het was alsof hij het in de gaten had dat ik hem volgde. Soms begon hij zelfs te rennen. Ter hoogte van een leegstaand restaurantje vond ik het welletjes, hij liep zò hard, ‘laat maar’, dacht ik……. Bij het restaurant keek ik wat rond en ik zag aan de achterkant een buitenkraan. En de grond er onder was donker……. ik erop af, draaide de hendel om….. en ja hoor…. verrassing, er kwam helder water uit!! 

Ik blij en dacht bij mijzelf, ‘man je moest eens weten! Als je wat beter om je heen kijkt, komen de verrassingen je vanzelf tegemoet!’

Weer op de terugweg bekeek ik op mijn gemak al die grote hoge woningen hier aan het strand. Er stonden half afgemaakte huizen, hele sjieke huizen, waarvan de meeste een eigen zwembad hadden. Huizen waar het een grote rotzooi was. Allemaal met het bordje op het tuinhek dat het geen naturisten woningen waren. Op het bordje stond een badpak en zwembroek met Spaanse tekst. Maar de huizen stonden allemaal leeg. 

Op een gegeven moment kwam ik langs een tuin, bijna aan het eind en bijna bij de parkingplaats waar alle campers stonden. Een tuin die vol stond met heerlijke stoelen, hangmatten èn natuurlijk een zwembad en heel veel totempalen. Een kleurenspel van lampen hingen in het midden van de tuin te branden, ik zag een bar, een weelderige tuin vol met palmen.

 

Opeens hoorde ik dat er een persoon bezig was in de tuin en zag dat het een man was die met hout bezig was. Geen nudist, niet in zijn blootje dus. Hij had zo te zien een schuurmachine in zijn hand. Ik dacht, ach, een klusjesman is bezig nu het seizoen over is. En bleef gapen naar alles wat er in die tuin stond, en dàn het huis, ook daar weelderige begroeiing. De man zag mij op een gegeven moment staan en kwam op mij af. Ik zei tegen hem in gebaren taal dat ik het een mooie tuin vond. En in het Engels zei ik ‘Whauwww’. Hij sprak Engels…… (gelukkig dacht ik). Hij was zichtbaar gecharmeerd door mijn opmerkingen. Hij stelde zich voor als Eddie en ik als Elly. Lol!! Hij was een Ier en had dit huis nu 10 jaar.  Hij vroeg of ik de tuin verder wilde bekijken, want er was nog zoveel te zien! ‘Graag’, antwoordde ik. En volgde hem nadat hij het hek open schoof. 

Het bleek dat hij zijn huis als een hotel beschouwde en kon 12 personen ontvangen. In het hoogseizoen maakte hij wel 16 tot 18 uur per dag!

 

Hij had allerlei snufjes in zijn tuin. Een openhaard in een zitkuil voor koudere avonden, en voor de hete dagen had hij daar boven een nevelsproeier aangebracht.  Deze was bevestigd op een soort wagenwiel van palmbladeren. Daaronder werd het nooit heter dan 23 graden. Hij had een prachtige bar, met alle gemakken van het duurste hotel, inclusief een groot tv scherm. Een BBQ die genoemd mocht worden met hoofdletters. Mooie zwoele lampen maakte het tot een mooi geheel. Een zwembad, gròòt. Vanaf het strand kon je niet zien hoeveel luxe daar in die tuin aanwezig was. Heerlijke zitbanken en alles in een stijl die lux was en door de totale inrichting deed het je voelen alsof je in de jungle verbleef.

 

Hij praatte volop over zijn mooie kapitale “hotel”. En vroeg mij of ik ook het huis van binnen en ook boven wilde bekijken. 

Geen moment van angst of twijfel heeft mij parten gespeeld, terwijl ik weet dat er lezers zullen zijn die zeggen, ‘ je gaat toch niet als vrouw alleen met een vreemde zijn huis in’?

Waarschijnlijk door mijn werk van vroeger, (hoewel, dat is nog maar precies 1 jaar geleden) is mijn intuïtie nog steeds goed in orde. Deze man was te vertrouwen zei mijn gevoel en enthousiast liep ik achter hem aan. Hij had zelfs een bioscoopzaaltje voor twaalf personen, met heerlijke (lig)stoelen van leer. 

Alles was luxe, ik mocht zelfs boven op de slaapkamers kijken. En wat mijn gevoel al eerder aangaf, de man was eervol. Hij liet mij alleen gaan en bleef zelf beneden. Boven waren luxe bedden, hele dikke matrassen, 

De echtgenoot van zijn ex-vrouw haalde de nieuwe gasten van het vliegveld en bracht hen ook weer weg. Zijn laatste gasten had hij gisteren zelf weggebracht. Samen met zijn dochter en dus zijn ex met echtgenoot hebben ze afgelopen zomer, voor het eerst samen het hotel gerund. Daarvoor deed hij het in zijn eentje, ruim zeven jaar lang! Respect voor deze man. Hij zag er dan ook echt moe uit.

Ik was best wel een beetje overdonderd, ik houd ook best van luxe, maar ik zou voor geen prijs onze camper in willen ruilen om alleen 14 dagen op vakantie te kunnen gaan in Spanje. Ik vermoed dat er een stevig prijskaartje aanhangt, wat ook terecht is, om op die lokatie vakantie te kunnen houden. 

Ik vroeg hem of ik morgen terug mocht komen om wat foto’s te mogen maken voor mijn blog. Hij vond dat leuk en zo mocht ik met Tom weer op bezoek bij Kokomo. Ik weer terug naar onze “villa”, waar Tom, die geduldig met het eten, wat ‘allang’ klaar stond, op mij zat te wachten. Hij vertelde, wel te denken, dat ik weer iets bijzonders meegemaakt had….

Zogezegd zijn we de volgende ochtend teruggegaan. Het hek stond al open geschoven als teken van welkom. Met mijn tablet in de aanslag liepen wij naar de ingang. Eddie was boven op het balcon aan het werk en begroette ons, ondanks problemen, met een gulle lach. Hij had die nacht enorme pech gekregen, want op een of andere manier was er een waterleiding gesprongen boven op het dak. En via de buitenmuur stroomde het water naar beneden. Eigenlijk had de man helemaal geen tijd voor ons maar toch gaf hij ons zijn kostbare tijd. We voelde ons er wel schuldig onder en graag hadden we hem geholpen, alleen, wij waren geen loodgieter dus nutteloos.

Hij ging, na trots zijn verhaal vertelt te hebben aan Tom over zijn nieuwe bolide, zelfs zijn auto halen, een speciale jeep, die heel erg mannelijk was. Heel militaristisch aangekleed. Kogelhulzen als ventiel aan de wielen. De antennen was verwerkt in een complete kogelhuls. Het heet dacht ik anders, bekijk ‘t maar op de foto.

 

Veel verschillende hakbijlen langszij en achterop en aan het stuur zat een magazijn van een revolver als handvat. Hij vertelde dat de politie er niet ècht blij mee was wat hij allemaal aan en op zijn auto had. Maar het was een blikvanger. En zijn auto was dan ook diverse keren gebruikt bij een bruiloft. 

Ik heb hem ook gevraagd wat een verblijf in zijn hotel kostte. Hij verhuurd het alleen aan groepen tot 12 personen. In het hoogseizoen juli, augustus is het net als overal het duurste. Daarna valt het mee. Hij had nog veel plannen, zoals een helling, die hij nog deze winter ging maken, die het bordes op ging voor een rolstoel. Een nog mooiere vaste BBQ, hij vond dat degene die hij nu had teveel onderhoud vroeg, dit ondanks het rvs. Hij vroeg ons of wij dit jaar nog terug kwamen en zoja of we dan kwamen kijken naar al zijn veranderingen. We beloofde hem dat! Ook vroeg ik of hij bij het naturistenstrand behoorde, maar dat was niet zo. Het naturistenstrand begon zo’n 200 meter verderop.

 

Het was een hele leuke en zeer gastvrije ontmoeting. Ik hoop dat deze man zichzelf ook eens rust en vakantie gunt. Daar is hij gezien zijn vermoeide uiterlijk echt aan toe! Wij wensten hem alle geluk toe en zien hem vast in februari/maart weer terug.

Zijn Facebook adres, voor alle andere informatie

kan gevonden worden onder;

www.facebook.com/kokomovacationrentals/