Lokale Politie

We zijn vertrokken vanuit Vera en zijn tussen vele kassen en door bergtunnels en over gigantische viaducten gereden en in Torre del Mar aangekomen. Ook hebben we het mooie weer achter ons moeten laten want bij de laatste tunnel, de twintigste zo ongeveer, kwam de regen met bakken uit de lucht vallen. Door een grijs regengordijn zijn we met vele andere automobilisten rustiger doorgereden. De viaducten varieerde in deze omgeving van 30 mtr hoogte tot zo’n 500 mtr hoogte. Een prachtig stukje vakwerk. 

—————————————————————————————————————————

Je mag in mijn gastenboek reageren……..

KLIK OP

http://doegiedoegiede.nl/gastenboek/

—————————————————————————————————————————

De tunnels varieerde van 36 meter lang, dit was de kortste die we tegen gekomen zijn, lol, tot ongeveer 3,5 km lang. Het leuke eraan was dat vele tunnels de mooie zeekleur blauw hadden als een boog die over de weg aan het begin van de tunnel stond. Gelijk krijg je dan dat mediterrane gevoel van Spanje. 

In het begin, toen we Vera uitreden kwamen we als het ware in het ‘Westland’ terecht. Je had aan de ene kant de zee en aan de andere kant van de weg stonden de kassen, vele kilometers lang. Dit was ter hoogte van Almerimar. Alleen de kassen aldaar zijn grotendeels met doeken bespannen of met vele kilometers plastic, glas zie je er niet. Het werd ook steeds groener en in Granada, waar we doorheen reden, nu tussen de kassen door, was het landschap geheel groen! 

  

Wat een verschil met het vorige landschap wat er dor en grauw uitzag. Hier werd dan ook elk plateau in de heuvels gebruikt voor de kassenbouw. Soms liepen ze iets mee met de glooing, maar er waren vele terrassen waar km lang de kassen opstonden. Er liepen daar erg veel Afrikanen rond en soms zag je bijna niet anders. Deze mensen werken dus in de kassen en zijn de gastarbeiders hier, net als bij ons in Nederland de Polen en andere buitenlanders. Er wonen ook vele Moslims hier, want onderweg zagen we diverse moskeeën. Zo was de supermarkt van de Moslims gewoon open op de Nationale Feestdag van Drie Koningen, terwijl de rest van de winkels dicht waren.

We hebben de snelwegen Al9006, A389 en de A7 gevolgd en konden hierdoor de motor en de knalpijp van de auto weer even goed door laten blazen. Want door dorpen en langs de kust is het prachtig, maar je kan gemiddeld maar 40/45 km hard rijden. Met een gangetje van 120 is de pijp dus weer schoon. In Mazzaron hadden we diesel-plus getankt. Het bleek net zoveel te kosten als de gewone diesel. De prijs was €1.04,5, het bleek toevallig een aktiedag te zijn. Mooi meegenomen!

Om een uur of twee ‘s middags kwamen we aan in Torre del Mar, waar onze buren van de camping in Bolnuevo en inmiddels vrienden, voor drie maanden een appartement gehuurd hadden. Zij overwinteren daar en hebben uitzicht op zee en boffen met een prachtig schoon luxe appartement. Na de koffie en een heerlijke bord zelfgemaakte soep zijn we naar een camping 500 meter verderop gereden. 

Camping Torre del Mar. We werden vriendelijk ontvangen en er was voldoende ruimte, dus keuze genoeg. De staanplekken waren alleen ontzettend smal en om er in en uit te rijden moest je heel goed kunnen sturen. Regelmatig stonden er op de staanplaats bomen in de weg. Natuurlijk zorgde deze bomen zomers voor schaduw, wat dan hard nodig is. Het sanitair wat al heel wat jaartjes oud is, was schoon maar ook smalletjes en wat meteen opviel, er was bij de wastafels gewoon handzeep! Er was een vrij grote afwaskeuken, een grote ruimte om ‘n handwas te doen en een droger en wasmachine. Een piepkleine ‘Super Mercado’, die een klein assortiment had, van maar twee artikelen gemiddeld. De meeste schappen waren halfleeg. Ondanks de vele pensionados en een bijna volle camping, werd daar blijkbaar geen rekening mee gehouden. Dan stuur je mijns inziens toch je eigen gasten de deur uit om elders te gaan shoppen. Ook vond ik de prijsverhouding van de camping ten opzichten van wat we in Bolnuevo gehad hadden verschrikkelijk hoog! Daar betaalde we met korting €13,50, en zonder €17,50. Hier in Torre del Mar konden we met korting €19,00 betalen. Het stonk op ons plaatsje verschrikkelijk naar kattepies en ik heb dan ook gauw een kring om de auto gespoten van wc-gel, een soort sterk ruikende wc eend. De kat die al snel om de auto liep toen we ons aan het settelen waren heb ik daarna niet meer gezien. Blijkbaar helpt dat goedje.

  

De sneeuwval in Spanje heeft veel overlast gegeven, zeker rondom Madrid. Er heeft genoeg in de media gestaan hierover. Wat wij ervan gemerkt hebben is dat de bergen achter Torre del Mar in èèn nacht verandert waren in mooie witte sneeuwtoppen. Wij hadden zon, ginter was het zeer koud! 

Guardia Civil

Op het strand waar we ook de metaaldetector uitlieten werden we op de tweede dag door de politie (Guardia Civil) aangesproken. Wat bleek…. je had een vergunning nodig om te mogen lopen op het strand met een metaaldetector. Die moest je halen in Malaga. 

En nee, die vergunning hadden we dus niet, laat staan dat we wisten dat we er hier èèn moesten hebben. Een tikkie ontgoocheld hebben we de spullen naar de camper terug gebracht. Tom heeft via ons forum van de detectorclub de vraag gesteld of meerdere ‘collega’s’ dit ook meegemaakt hadden. Wij hebben de fiets gepakt en toen maar deze bezigheid aangepakt om in beweging te zijn. Op een gegeven moment zagen we een Spanjaard die ook liep met een detector en Tom is daar naar toe gegaan. Deze Spanjaard kon gelukkig, al was het gebrekkig, Engels. En hij vertelde inderdaad dat je een document nodig had, dat kon je gratis halen in Malaga. Helaas weten we niet of je dit document meteen meekrijgt, en of je als buitenlander hiervoor wel in aanmerking komt. Dus onze volgende missie is weer aldaar de politie opzoeken en vragen waar we moeten zijn in Malaga. 

Ondertussen hebben we onze volgende camping, camping Almanat, waar we vanaf de 16de voor 14 dagen willen gaan staan, eerst maar even voor de zekerheid ter plaatse bekeken. Deze is stukken mooier, met binnenbad, met sauna, zeer modern en schoon sanitair, wifi, inclusief elektra, zonneterras, privé strand en nog veel meer voorzieningen. Het zwembad is gratis, de sauna voor een 50 minuten €2,00. En de basic staanplaats kost ons €16,00.  

We hebben wel even gelachen bij het binnenbad. Het is klein, zo op het oog misschien 10×7 meter. Maar zelfs hier zat een badmeester in zijn verhoogde stoel toe te kijken, terwijl er maar een gast aan het zwemmen was. Op zich doet dit op het eerste gezicht vreemd en overdreven aan, naderhand bedenk je toch dat het een hele goede zaak is. Want niet alleen bij kinderen kan er wat gebeuren, ook bij de 60plussers kunnen er ongelukjes gebeuren en zelfs ergere dingen zoals een beroerte of iets met het hart. Dus ondanks het kleine bad een uitstekende service. 

De komende 4 dagen hebben we twee doelen, Malaga en de vergunning voor de detector. En richting het vliegveld van Malaga. 

De 20ste moeten we even naar het vliegveld op en neer. Want er komen twee lieve vrienden van ons uit Nederland om ook een weekje vakantie bij ons te vieren.

Even uitpluizen hoe het daar zit, de weg verkennen en kijken waar we ze moeten oppikken. Bij de camping mogen we tot 24 uur de poort nog door, en daar onze vrienden laat aankomen hopen we dat we het net voor die tijd kunnen redden. Officieel mogen we niet slapen op de parkeerplaats voor de camping, maar….. t.z.t. moest ik het de receptie nog maar even helpen herinneren, ik denk dat ze hier ook van alles in het werk stellen om dit toch goed af te kunnen handelen. 

Verder gaan we de omgeving verkennen, nu staan we ‘wild’ geparkeerd. Hopelijk worden we niet weggestuurd. We staan hier met nog een andere Duitse camper op een achteraf parkeerplaatsje aan het strand.

Volgende week het vervolg hoe dit alles is afgelopen. Doegie doegie!